Bouterse en Ameerali mogen Suriname leiden

Bouterse en Ameerali mogen Suriname leiden
‘Ik strek mijn handen uit naar elke tegenstander’

Desiré Bouterse en Robert Ameerali zijn vandaag gekozen tot respectievelijk president en vice-president van de Republiek Suriname. Beiden kregen elk 36 stemmen, terwijl hun concurrenten, te weten Chandrikapersad Santokhi en Gregory Rusland er elk slechts 13 kregen. Bij elke verkiezing stemde één DNA-lid, vermoedelijk Carl Breeveld, blanco.
In zijn emotionele toespraak zei de pas gekozen president, dat hij zijn handen uitstrekt naar een ieder, die zich te-genstander voelt. ‘Laten we samen dit land helpen op-bouwen’, zei Bouterse. ‘De VHP, NPS, naar alle Surina-mers. Laten we zaken, die in de afgelopen 50-60 jaar heb-ben gespeeld, achter ons la-ten en laten we weten dat wij als Surinamers de recht-matige eigenaren zijn van dit land en niet het buitenland’. Terwijl in het parlement een verkiezingscommissie onder leiding van Ricardo Panka de stemming in goede banen leidde, was bij de 34e stem het feest op het Onafhanke-lijkheidsplein al losgebars-ten. Het is voor het eerst, dat een president in de eerste ronde in De Nationale As-semblée (DNA) is gekozen. De fracties van A Combina-tie en de Volks Alliantie heb-ben zich aan hun woord ge-houden en ondersteunden keihard Bouterse en Ameerali als hun kandida-ten. President Ronald Vene-tiaan, die na de openbare vergadering gelijk zijn auto opzocht, had er geen zin in journalisten te woord te staan. Een minpunt was, dat het aanwezige publiek op het plein het staatshoofd trak-teerde op een ‘boe-geroep’. Tijdens het afgelopen week-einde voerde vooral NF-pre-sidentskandidaat Santokhi een felle mediacampagne. Zo liet hij weten welke plannen hij had indien hij toch tot president van het land zou worden gekozen. De campagne mocht echter niet baten. De buitengewone openbare zitting begon een half uur laten dan voorge-nomen. Door effectief optre-den van voorzitter Jenny Simons wist deze om 14.00 uur de hele agenda af te handelen. NF-assembleele-den, die tijdens de vergade-ring het woord hadden ge-vraagd, werd het woord ge-weigerd, omdat het volgens haar om een buitengewone zitting ging, waarop nie-mand het woord kon voeren.
Opmerkelijk was de gespan-nen sfeer tussen Guno Caste-len en Ronnie Brunswijk. Brunswijk, die deel uitmaak-te van de verkiezingscom-missie, gaf zijn collega diens stembiljet bij de verkiezing van de president en Castelen griste dit zowat uit diens hand. Bij de verkiezing van de vice-president plaatste Brunswijk het biljetje op tafel voor Castelen en voor-kwam daarmee, dat het eer-dere voorval zich zou herha-len. Een ander sportief mo-ment was de confrontatie tussen Santokhi en Bouterse bij het smalle looppad naar de stemhokjes. Santokhi wil-de uit het hokje en Bouterse erin en de twee gaven elkaar de voorrang. Uiteindelijk liet Bouterse zijn concurrent eerst eruit gaan. Dit leidde tot hilariteit in de vergader-zaal. Na de verkiezingsuit-slag zei DNA-voorzitter Jen-ny Simons, dat de inaugu-ratie van de president en de vice-president op 3 augustus om 10.00 uur in de Anthony Nesty Sporthal zal plaatsvin-den. Na afloop van de ver-gadering zei Volks Alliantie-voorzitter Paul Somohardjo aan journalisten met betrek-king tot zijn samenwerking met de MC/AC, dat het niet van belang is wat voor com-pensatie hij heeft gehad in de samenwerking. Hij beves-tigde wel, dat zijn partij drie ministersposten mag tege-moetzien. Wel weet hij niet of hij de huidige ministeries nog behoudt. ‘Laten we de pas gekozen president wat rust geven’, aldus Somo-hardjo. Op woensdag wor-den er, naar zijn zeggen, de detailzaken voor het forme-ren van een kabinet afge-rond.

Protestschrijven tegen kandidatuur Bouterse

De advocate mr. Marja Vos heeft vandaag namens haar cliënten, met name de rechtspersoonlijkheid bezittende vereniging Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede en de Stichting 8 december 1982, een protestbrief gericht aan De Nationale Assemblee mede in verband met de kandidatuur van Desiré Bouterse voor het president-schap van de Republiek Suriname. De brief, die vandaag bij de Griffie van De Nationale Assemblee ter attentie van de voorzitster drs. J. Geerlings-Simons werd bezorgd, luidt als volgt:
Aan
De Nationale Assemblée,
t.a.v. de voorzitter,
mw.drs.J.Geerlings-Simons,
Onafhankelijkheidsplein
A l h i e r .

Paramaribo, 19 juli 2010

Mag ik middels deze uw aandacht voor het volgende.

Mijn cliënten, de rechtsper-soonlijkheid bezittende ve-reniging ‘ORGANISATIE VOOR GERECHTIGHEID EN VREDE’ en de ‘Stich-ting 8 december 1982’, hebben op zaterdag 17 juli 2010 via de media er kennis van genomen dat de heer DESIRÉ DELANO BOU-TERSE zich kandidaat heeft gesteld voor de functie van President van de Republiek Suriname.
De verkiezingen voor deze functie en die van Vice-Pre-sident van de Republiek Su-riname staan op de agenda van de buitengewone open-bare vergadering van De Na-tionale Assemblee van van-daag, maandag 19 juli 2010.

Cliënten voornoemd wensen ten eerste met klem te pro-testeren tegen het feit, dat de wettelijke termijn tussen de afsluiting van de kandidaat-stellingen en de daadwerke-lijke verkiezingen niet in acht is genomen. Verwezen wordt naar artikel 2 lid 2 van de Wet van 5 januari 1988, houdende regelen voor de kandidaatstelling en verkie-zing van de President en vice-president van de Re-publiek Suriname (S.B. 1988 no. 2). Uit dit wetsar-tikel blijkt dat de kandidaat-stelling uiterlijk drie dagen voor de dag der verkiezing moet worden ingediend.
Hetgeen met zich meebrengt dat de verkiezingen tot Pre-sident en tot Vice-President pas op dinsdag 20 juli 2010 kunnen worden gehouden.
Een en ander klemt te meer, nu het om een bepaling van openbare orde gaat. De kan-didaatstelling is immers con-form artikel 4 van voormel-de Wet binnen één dag na sluiting van de kandidaat-stellingen via de publiciteits-media bekend gemaakt. De strekking daarvan is de gemeenschap “ de gelegen-heid te geven alsnog op geëi-gende en gepaste wijze, zo nodig, haar invloed publie-kelijk danwel te juister in-stantie te doen blijken in ver-band met de verkiezing” (zie: de toelichting op dit wetsartikel).
Door de termijn tussen kan-didaatstellingen en de ver-kiezingen met een volle dag te verkorten, maakt u in-breuk op het democratisch recht van de gemeenschap om deze kandidaatstellingen te beïnvloeden door haar stem te laten horen.
Het komt cliënten dan ook voor dat geen rechtsgevolg aan meergenoemde verkie-zingen kan worden toege-kend, indien deze verkie-zingen toch op heden, maan-dag 19 juli 2010, zou plaats-vinden.
Cliënten roepen u dan ook op om daarvan af te zien, en aan de Surinaamse gemeen-schap alsnog de volle wet-telijke ruimte te geven om op de kandidaatstellingen voor de functie van Presi-dent en die van Vice-Pre-sident invloed te kunnen het uitoefenen, hetzij publieke-lijk, hetzij anderszins.
Ten tweede doen cliënten een dringend beroep op u om de kandidatuur van De-siré Delano Bouterse af te wijzen, althans te oordelen dat hij niet verkiesbaar is voor de functie van Presi-dent van de Republiek Suri-name. Deze kandidaat vol-doet namelijk niet aan alle vereisten die in artikel 92 van de Grondwet voor deze functie zijn gesteld. In het bijzonder voldoet de kandi-daat niet aan het vereiste dat hij “geen handelingen moet hebben verricht strijdig met de Grondwet”.
Het is immers van algemene bekendheid dat Desire De-lano Bouterse herhaaldelijk de Surinaamse constitutie heeft geschonden. Cliënten beperken zich in dit verband tot 3 (drie) voorvallen, te weten:
I. Op 25 februari 1980 heeft Desiré Delano Bouterse deelgenomen aan een staats-greep, althans hij heeft een actieve rol bij die staats-greep gespeeld, waarbij de democratische rechtsorde van Suriname om ver is ge-worpen. (Zie: Jozef Slag-veer, De Nacht van de Re-volutie).Volkomen in strijd met de constitutionele bepa-lingen heeft Desiré Delano Bouterse (tezamen met an-deren) aldus door gebruik-making van geweld staats-macht naar zich toegetrok-ken. Een dergelijk handelen is strijdig met de Grondwet, doordat staatsmacht is ver-kregen welke niet op de Grondwet was gestoeld.
II. Op 8-9 december 1982 zijn 15 vermeende politieke tegenstanders van het toen-malige militair regiem geëxecuteerd of anderszins om het leven gebracht. De-siré Delano Bouterse heeft op verschillende momenten publiekelijk bekendgemaakt dat hij daarvoor verantwoor-delijk is. Het ‘recht op le-ven’ is echter in de Grond-wet (zowel in die van 1975 als in die van 1987) als grondrecht verankerd. In-dien Desiré Delano Bouterse verantwoordelijk is voor het ontnemen van het leven van deze 15 burgers van Surina-me, heeft hij alzo strijdig met de Grondwet gehandeld. Het handelen terzake moet namelijk in ieder geval aan hem als ‘verantwoordelijke’ worden toegeschreven.
III. Op 29 november 1986 is door een eenheid van het leger het Marondorp Moi-wana aangevallen, waarbij meer dan 40 onschuldige mannen, vrouwen en kin-deren zijn gedood en het dorp is vernietigd. Op pa-gina 77 van de uitspraak van de Inter-American Court of Human Rights d.d. 15 juni 2005 (Case of the Moiwana Community vs. Suriname) wordt Desire Delano Bou-terse, toen bevelhebber van het leger, als het brein (‘author’) achter het bloed-bad aangemerkt. De betrok-kenheid van Desire Delano Bouterse blijkt ook bij het ‘bevrijden’ van één der ver-dachte (Orlando Swedo) uit de politiecellen in april 1989. Door Desire Delano Bouterse is na dié bevrijding een persconferentie belegd waarbij door hem is be-ves-tigd dat de opdracht tot de inval in het dorp Moiwana van hem als bevelhebber af-komstig was. Verder is door hem aangegeven dat hij niet zal toestaan dat die inval door de burgerpolitie wordt onderzocht. (Zie verder ook: Dagblad De Ware Tijd van 28 mei 1993, Wat zich te Moiwana voltrok.)
Zoals hierboven reeds is aangegeven, is het ‘recht op leven’ in de Grondwet als grondrecht opgenomen. Het geven van een opdracht waarbij ongewapende bur-gers, waaronder kinderen, zonder enig vorm van proces zijn doodgeschoten is op zijn minst strijdig met dit grondrecht. (Naar alle waar-schijnlijkheid is hier zelfs sprake van een misdrijf tegen de menselijkheid.)

Mijn cliënten, de Organisa-tie voor Gerechtigheid en Vrede en de Stichting 8 de-cember 1982, gaan er vanuit dat de Nationale Assemblee op de naleving van de wet-telijke regels zal toezien en in het belang van de totale Surinaamse Natie dienover-eenkomstig besluiten zal nemen. In dezen betreft het immers niet de toepassing of het buiten toepassing laten van strafrechtelijke regels, maar de toepassing van wet-telijke regels die betrekking hebben op waarborgen voor een deugdelijke invulling van de functie van President en Vice-President van de Re-publiek Suriname alsook op een degelijke verkiezings-procedure.

Inmiddels verblijf ik,

hoogachtend,

Mr. Marja I. Vos

cc. Fracties in DNA

Governor André Telting met ontslag

Governor André Telting van de Centrale Bank van Suri-name gaat op 15 september met pensioen. President Ro-nald Venetiaan, vice-presi-dent Ramdin Sardjoe en alle ministers van de zittende regering hebben zijn ont-slagbesluit getekend.
Voorafgaand aan zijn pen-sionering, neemt de heer Telting enkele dagen vakan-tie op. Hij legt zijn functie neer tegelijk met het aftre-den van de heer Ronald Ve-netiaan als president van Suriname. Governor Telting kijkt tevreden terug op tien moeilijke, maar vruchtbare jaren in het ambt van presi-dent van de Centrale Bank van Suriname. In deze periode is Suriname macro-economisch vrijwel alle landen in de regio voorbijge-streefd. Bevond ons land zich aan het begin van deze eeuw ver achter op de andere landen, in 2009 behoorde Suriname tot de kopgroep. Governor Telting en minister van Financiën, Hildenberg, hebben daarin een aanzien-lijk aandeel gehad. De nieuw aantredende regering zal moeten beslissen wie de heer Telting zal opvolgen bij de Centrale Bank van Suri-name.

Wie niet wil horen

In verschillende edities van Keerpunt hebben wij gewezen op het gevaar van overstromingen tussen de brug over de Saramaccarivier bij Pikin Saron en de dijk, die ten westen van de oeververbinding loopt tot aan de Moeroekreek. In uitvoerige artikelen hebben we gewe-zen op het gevaar, dat thans is ontstaan door het aanleggen van oprijstroken ofte wel oprij-dijken, horende bij de nieuwe brug die thans in constructie is ten noorden van de oude, uit hout geconstrueerde brug. Thans is het water in de Saramaccarivier zo gestegen dat het water tot vlak onder het brugdek loopt en over de dijk ten westen van de houten brug rich-ting Moeroekreek stroomt. Een deel van deze dijk is weggespoeld en er is een metersdiepe kuil ontstaan, die het verkeer naar het westen geheel onmogelijk maakt. Hierdoor geraken alle mensen die ten westen van deze wegspoeling wonen in een isolement. Wij waar-schuwen het ministerie van Openbare Werken andermaal, dat de Franskreek ten westen van de huidige brug over de Saramaccabrug bij Pikin Saron, aanmerkelijk dient te worden verbreed en uitgediept wil men het water ten zuiden van het zwampgebied de mogelijkheid bieden om vrijelijk te kunnen stromen naar de Saramaccarivier ten noorden van het voor-melde zwampgebied. Deskundigen die in het gebied hebben gewerkt en lokale bewoners, hebben de wijsneuzen van OW en de directievoerders bij de aanleg van de nieuwe brug van beton, erop gewezen, dat het water zal stijgen als er met name geen aanmerkelijke verbreding van de Franskreek plaatsvindt. Men heeft de adviezen tot nog toe in de wind ge-slagen en de gevolgen zijn de afgelopen dagen, duidelijk naar voren gekomen. Hopelijk zal men thans wel de juiste maatregelen nemen om nog meer calamiteiten te voorkómen.

Communiqué van het CCK en de IRIS
Het voorspel tot de verkie-zing van de voorzitter en de vice-voorzitter van De Na-tionale Assemblee en de verkiezing zelve, met het daarop volgende debat over de wijze, waarop de verkie-zing heeft plaatsgevonden heeft in de samenleving grote beroering gebracht. Delen van de samenleving vinden een zeker genoegen in het spel dat gespeeld wordt, terwijl andere delen het totale gebeuren beschou-wen als een moreel-ethische neergang van ons volk, dat steeds trots was op zijn harmonieuze en waardige wijze van omgaan met elkaar. Het volkslied is een afspiegeling van de waarden, die wij als natie koesterden. Het CCK en de IRIS hebben in de aanloop naar de alge-mene, vrije en geheime ver-kiezingen van 25 mei 2010 door publicaties van bijzon-dere boodschappen, televi-sieprogramma’s over waar-den en normen, en lezingen en discussieprogramma’s de samenleving handvatten gegeven om tot een verant-woord stemgedrag te komen. Met verbijstering moet ech-ter worden vastgesteld, dat de idealen die zo fundamen-teel zijn voor elke samen-leving, van onwaarde zijn geworden, waardoor er grote onzekerheid over de toe-komst is ontstaan. Het kie-zersvolk van Suriname heeft de toekomst van ons land in eerste instantie in handen gelegd van 51 parlemen-tariërs. Zij zullen naar eer en geweten, op basis van hun eed of belofte, een stem uit-brengen op een presidents-kandidaat en een vice-presidentskandidaat, die het waard moeten zijn leiders van het land te zijn. Het CCK en de IRIS doen een dringend beroep op het kiescollege gewetensvol te stemmen.

Paramaribo, 16 juli 2010

Namens het Comité Chris-telijke Kerken
en de Interreligieuze Raad In Suriname

mgr. W. de Bekker, voor-zitter CCK,
lid IRIS

ABS noteert jaarinflatie van 2,5%

Het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) noteert dat de consumentenprijzen op maandbasis (basis: april 2009- juni 2009) in juni 2010 ten opzichte van mei 2010 met gemiddeld 2,5% zijn gestegen.
Wordt juni 2009 vergeleken met juni 2010, dan zijn de consumentenprijzen gemid-deld met 9,4% gestegen. Dit betekent dus een 12-maandse inflatie van onge-veer 10%. Het ABS bena-drukt echter dat hier de cijfers van juli 2010 niet zijn opgenomen. Het ABS komt tot deze cijfers nadat een vast pakket aan goederen en diensten bestemd voor consumptieve doeleinden is bekeken. Er zijn 297 items in Surinames consumenten-prijsindex pakket opgeno-men, waarbij prijsopnames worden verricht in Para-maribo en Wanica (ongeveer 160 punten), Nickerie en Wageningen (110 meetpunten), Coronie en Saramacca over 80 meet-punten en in Commewijne bij ongeveer 65 meetpunten. In totaal is het onderzoek verricht over 415 punten.

Justitia Pietas Fides MCCCXX

- Desire Bouterse 'president elect', in plaats van Chandrika Persad Santokhi? Velen zullen zich vandaag en de komende dagen niet erg goed gevoelen. Zich buitenstatelijk en in vreemde atmosfeer wanen. Want dit heeft niet alleen voor het individu in Suriname consequenties, maar mondiale repercussies losgeweekt. De eerste berichten daaromtrent zijn reeds binnen. Wie zich daarbij niets kan voorstellen, leeft psychisch inderdaad niet bewust in dit land. De illegaliteit wint het van de legitimiteit? Er staan grote dingen te gebeuren in Suriname en dan bepaald niet in de sfeer van duurzame ontwikkelingen en evenwichtige handeling. De waarden van zogenoemde stembureaus, een dwalende volksvertegenwoordiging en onbetrouwbare politici, hebben op heden weer een stevige duik richting absolute afgrond genomen. Waar men allemaal aan voorbijging, kan men onder meer halen uit een protestschrijven, van de advocaat Mr. M. Vos. De jurist bij uitsek die de belangen van cliënten, verenigd in de Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede, de Stichting 08 December 1982 en dus het algemeen maatschappelijk belang, daarmee verdedigt. Zij schrijft aan De Nationale Assemblée onder meer het volgende: "…..protesteren tegen het feit dat de wettelijke termijn tussen de afsluiting van de kandidaatstellingen en de daadwerkelijke verkiezingen niet in acht is genomen. Verwezen wordt naar artikel 2 lid 2 van de Wet van 5 januari 1988, houdende regelen voor de kandidaatstelling en verkiezing van de President en Vice-President van de Republiek Suriname (S.B. 1988 no. 2). Uit dit wetsartikel blijkt dat de kandidaatstelling uiterlijk drie dagen voor de dag der verkiezing, moet worden ingediend. Hetgeen met zich meebrengt dat de verkiezingen tot President en tot Vice-President pas op dinsdag 20 juli 2010, kunnen worden gehouden. Een en ander klemt te meer, nu het om een bepaling van openbare orde gaat. De kandidaatstelling is immers conform artikel 4 van voormelde Wet binnen één dag na sluiting van de kandidaatstellingen via de publiciteitsmedia bekendgemaakt. De strekking daarvan is de gemeenschap " de gelegenheid te geven alsnog op geëigende en gepaste wijze, zo nodig, haar invloed publiekelijk dan wel te juister instantie te doen blijken in verband met de verkiezing" (zie: de toelichting op dit wetsartikel). Door de termijn tussen kandidaatstellingen en de verkiezingen met een volle dag te verkorten, maakt u inbreuk op het democratisch recht van de gemeenschap om deze kandidaatstellingen te beïnvloeden, door haar stem te laten horen…". Meester VOS vervolgt met het individu, welk vandaag tot 'president elect' werd 'verkozen' cq. ver-heven en verbindt daaraan meteen de nodige rechtsge-volgen. Vanwege het simpele feit, dat Desi Bouterse niet het wettige en wettelijke recht bezat of bezit, om te worden toegelaten in een presidentsverkiezing. De volgende over-wegingen, zijn schriftelijk naar De Nationale Assemblée gestuurd en het inroepen van "de nietigheid van de toch nog gehouden verkiezingen" --van heden 19.07.2010-- daarmede ingezet. Meester Vos, vervolgt: "…doen cliënten een dringend beroep op u om de kandidatuur van Desiré Delano Bouterse af te wijzen, althans te oordelen dat hij niet verkiesbaar is voor de functie van President van de Republiek Suriname. Deze kandidaat voldoet namelijk niet aan alle vereisten die in artikel 92 van de Grondwet voor deze functie zijn gesteld. In het bijzonder voldoet de kandidaat niet aan het vereiste dat hij "geen handelingen moet hebben verricht strijdig met de Grondwet". Het is immers van algemene bekendheid, dat Desire Delano Bouterse herhaaldelijk de Surinaamse constitutie heeft geschonden. Cliënten beperken zich in dit verband tot 3 (drie) voorvallen, te weten:
I. Op 25 februari 1980 heeft Desiré Delano Bouterse deelgenomen aan een staatsgreep, althans hij heeft een actieve rol bij die staatsgreep gespeeld, waarbij de democratische rechtsorde van Suriname omver is geworpen. (Zie: Jozef Slagveer, De Nacht van de Revo-lutie).Volkomen in strijd met de constitutionele bepalingen heeft Desiré Delano Bouterse (tezamen met anderen) aldus door gebruikmaking van geweld staatsmacht naar zich toegetrokken. Een dergelijk handelen is strijdig met de Grondwet, doordat staatsmacht is verkregen, welke niet op de Grondwet was gestoeld.
II. Op 8-9 december 1982 zijn 15 vermeende politieke tegenstanders van het toenmalige militair regiem geëxecuteerd of anderszins om het leven gebracht. Desiré Delano Bouterse heeft op verschillende momenten pu-bliekelijk bekendgemaakt, dat hij daarvoor verantwoor-delijk is. Het 'recht op leven' is echter in de Grondwet (zowel in die van 1975 als in die van 1987) als grondrecht verankerd. Indien Desiré Delano Bouterse verantwoorde-lijk is voor het ontnemen van het leven van deze 15 burgers van Suriname, heeft hij alzo strijdig met de Grondwet gehandeld. Het handelen terzake moet namelijk in ieder geval aan hem als 'verantwoordelijke' worden toege-schreven.
III. Op 29 november 1986 is door een eenheid van het leger het Marrondorp Moiwana aangevallen, waarbij meer dan 40 onschuldige mannen, vrouwen en kinderen zijn gedood en het dorp is vernietigd. Op pagina 77 van de uitspraak van de Inter-American Court of Human Rights d.d. 15 juni 2005 (Case of the Moiwana Community vs. Suriname) wordt Desire Delano Bouterse, toen bevel-hebber van het leger, als het brein ('author') achter het bloedbad aangemerkt. De betrokkenheid van Desire Delano Bouterse blijkt ook bij het 'bevrijden' van één der verdachte (Orlando Swedo) uit de politiecellen in april 1989. Door Desire Delano Bouterse is na dié bevrijding een persconferentie belegd, waarbij door hem is bevestigd dat de opdracht tot de inval in het dorp Moiwana van hem als bevelhebber, afkomstig was. Verder is door hem aange-geven dat hij niet zal toestaan, dat die inval door de burgerpolitie wordt onderzocht. (Zie verder ook: Dagblad De Ware Tijd van 28 mei 1993, Wat zich te Moiwana voltrok.) Zoals hierboven reeds is aangegeven, is het 'recht op leven' in de Grondwet als grondrecht opgenomen. Het geven van een opdracht waarbij ongewapende burgers, waaronder kinderen, zonder enige vorm van proces zijn doodgeschoten, is op zijn minst strijdig met dit grondrecht. (Naar alle waarschijnlijkheid is hier zelfs sprake van een misdrijf tegen de menselijkheid.) Mijn cliënten, de Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede en de Stichting 8 december 1982, gaan er vanuit dat de Nationale Assemblée op de naleving van de wettelijke regels zal toezien en in het belang van de totale Surinaamse Natie dienovereenkomstig besluiten zal nemen. In dezen betreft het immers niet de toepassing of het buiten toepassing laten van straf-rechtelijke regels, maar de toepassing van wettelijke regels die betrekking hebben op waarborgen voor een deugdelijke invulling van de functie van President en Vice-President van de Republiek Suriname alsook op een degelijke ver-kiezingsprocedure…". Tot zover Mr. Marja I. Vos, namens haar cliënten. Het kiesbureau van De Nationale Assemblée was van de protestbrief en inhoud terdege op de hoogte. Evenzo de voorzitter van het parlement. Die voelde meteen nattigheid en ramde de zaak er nog strakker doorheen. Liet geen protesterende leden aan het woord. Parlementariërs die de illegitimiteit van Bouterse bespreekbaar wilden maken. Radjkoemar Randjietsing, lid van het stembureau, distantieerde zich openlijk van de kandidatuur van Bouterse. In 2005 kon een ieder dat wel doen, toen bleek dat Rabin Parmessar Nederlandse nationaliteitsingre-diënten uit Dordrecht had meegenomen, bij zijn toguspre-sidentiële kandidatuur. Het gedrag van Jennifer Simons op heden, geeft aan dat de dictatuurcultuur wortel schiet, evenzo de illegale wijze, waarop er vuurwerk op het Onafhankelijkheidsplein werd aangestoken, overwegende de illegale uitverkiezing van Desi Bouterse. Op onge-hinderd dubieuze en dus aanvechtbare gronden. De nietigheid komt er dan ook aan. De natie zal nog wel meemaken, wat de volgende stappen en rechtsgevolgen zullen zijn. Om de Republiek Suriname rechtsstatelijk op goed bestuurlijk spoor te houden. President Venetiaan, wordt weer herinnerd aan zijn woorden: "… het land niet over te dragen aan….". Juist ja! Over het infantiele gedrag van een Ronnie Brunswijk, in en nabij het stembureau, nog een keihard bewijs wat voor woelige tijden men in dit land tegemoet gaat. Allemaal voer voor de psychologie en misschien ook wel ernstiger.
- In het weekeinde bleek, dat Somohardjo plotseling met drie ministeries werd omgekocht en er toen weer gunstiger strijd ontstond, wie wel en wie Sozavo niet zal behouden, respectievelijk in beheer krijgen. Gaat Sozavo weg bij Pertjaja Luhur en komt het departement nu in handen van A-combinatie? We zullen het allemaal wel nadrukkelijk zien. Want dit hele geintje van hele verza-melingen aan antagonisten, blijkt niet voor elkaar bestemd dan wel harmonieus op een stok te zullen blijven zitten. Een ochtendblad heeft intussen al aangegeven, dat Somohardjo --die alle takken van een Kankantrie heeft besprongen en ook nog bevuild-- gekwalificeerd kan worden, als: een mooi object dan wel voer voor psychologen. De krant vindt onweerlegbaar, dat de status van. '…voer voor de psychologie'… daadwerkelijk nu wel toekomst geniet.
- Al de mensen die geschokt rondlopen en niet goed weten waar het allemaal naar toe gaat, kunnen herinnerd worden aan 1980-1987. Toen na 25 November 1987, de positie van Desi Bouterse door het totale Volk werd genivelleerd. En weer op 25 Mei 1991. Vervolgens de NDP 'plus' werd vermorzeld, op 25 Mei 2000. Verwachtbaar dat de politieke desintegratie, zich deze trip het allersnelst zal gaan aandienen. Hooggespannen verwachtingen van de 'paarse achterban' zullen collectief moeten worden gedeeld, met wat zich nog A-combinatie wil noemen en de man die de democratie zogenaamd terugbracht in Suri-name. De onbetrouwbare, die democratie strak door om-koopschandalen vertrapt ter bevestiging van de Somocratie. Goed dat het allemaal zichtbaar is geworden. Zodat er bij een volgende electorale meting, ook met die solist en zijn verderfelijk groepsstigmatiserende troep kan worden afgerekend. De vice-presidentskandidaat waar niet een kiezer op heeft gestemd of kunnen stemmen, Robert Ameerali, werd disciplinair en volgens het Bouterse concept, in het huidige parlement verkozen. Het staats-hoofd heeft nochtans onbegrepen felicitaties aan diverse politieke organisaties, betrokken bij de gebeurtenissen van heden, overgebracht. Met het nodige aan fatsoens-verplichting, heeft Chandrikapersad Santokhi zijn opponenten gelukgewenst. André Misikaba, begon met de weinig zeggende zin: '….eindgoed al goed….'. Zich bepaald nog niet goed beseffend, dat de ultieme rit nu reeds is aangevangen. Iets na tweeën, te Paramaribo, op de vroege middag van 19 juli 2010. 'Ala pir tifi a no lafu…'.

Zo maar .........

De grote dag
Alzo is vandaag de grote dag geweest. Er is niets tussen gekomen en een meerderheid van onze nationale volksvertegenwoordiging De Nationale Assemblée, die uit zijn hand eet, heeft de opvolger van president Runaldo Ronald Venetiaan gekozen. Hoe hij aan de meerderheid van stemmen is gekomen, leert ons dat in onze politiek niet alleen klinkende munt een rol speelt. Hij heeft zijn collega, de VHP-er Chandrikapersad Santokhi van het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling met medewerking van de Volks Alliantie van Salam Paul Somohardjo verslagen. Somohardjo mag in ruil voor zijn spontane medewerking straks drie ministeries beheren. Het nieuwe staatshoofd van de Republiek Suriname, hoofd van de regering, voorzitter van de Staatsraad en de Veiligheidsraad volgens artikel 90 van de grondwet is de NDP-er Desiré Delano Bouterse van de Mega Combinatie. Hij zal de baas van en over dit land zijn van 2010 – 2015. Een positie die hij, toen ongebonden, van 1980 – 1987 heeft bekleed.
Ik heb hem gisteren op de televisie gezien en naar hem geluisterd. Ik heb toen een glimlach niet kunnen onderdrukken, omdat wat hij de kijkers heeft voorgeschoold, zaken zijn die sinds de staatsgreep in 1980 ook van hem zijn gehoord. Hij had de mond vol van communicatie en samenwerken, maar waren het niet zijn medewerkers die daaronder dwang verstonden en door middel van volkscomités buurten terroriseerden? In een bijeenkomst met departementsdirecteuren heeft hij ze verzekerd dat hij ze ongehinderd zou laten, maar wel hun deskundigheden zou uitbuiten. Heeft hij dat gedaan? Daar kunnen de muren van Santo Boma van vertellen . Wat hij gisteren heeft verteld, is wat het volk wil sedert 1949. Hij moet alleen voorkomen dat aanbidders en profiteurs geen barrières opwerpen, zoals in de periode 1980 – 1987. Zij staan echt op de loer! Een herhaling van een bloedloze 25 februari is niet mogelijk. En ook niet een Surinaamse bloedbruiloft!
Er was veel gespeculeerd over de verkiezingsuitslag. Vooral omdat, naar beweerd werd, de Mammon erg gul in de gelederen van de parlementariërs waarde. De mannen van Bouterse wilden daarom reeds bij de eerste stemming winnen, om zoals ze rondvertelden, het vaderland de kosten die een VVV met zich meebrengt, te besparen. Je weet ook nooit wie voor de Mammon zou zwichten.
Voor de post van vice-president stonden Robert Leo Antonius Ameerali en Gregory Allan Rusland, zoon van de ex-vakbondsleider en minister Harold Rusland, tegenover elkaar. Robert is de zoon van wijlen Leo Ameerali, die in Nw. Nickerie onder andere een hotel exploiteerde.
Er is gestoeid met de ministeries. Ronnie Brunswijk van A Combinatie (AC) en Paul Somohardjo van Volks Alliantie (VA), hadden in ruil voor hun ondersteuning, te kiezen uit de ministeries die baas Bouterse niet voor zichzelf had gereserveerd. Een minister die in zijn ogen niet voldoet, zendt hij toch straks de laan uit, zoals Jules Albert Wijdenbosch als president in de periode 1996 – 2000 regelmatig heeft gedaan.Wat dat betreft zit de vice-president veel veiliger. Die is immers de voorzitter van de Raad van Ministers en moet toezien dat zij hun werk naar behoren vervullen. Ik zal hem helpen toezien.
Ik heb eerder gesteld dat ik niet tot “het volk” behoor. Want wat ze aan het Onafhankelijkheidsplein no. 10 tegen een forse maandelijkse vergoeding in naam van het volk uitspoken, kan niet mede namens mij geschieden. Want dat het broekie in de politiek, genaamd Melvin Bouva, in ons parlement een collega een leugenaar noemt, kan er bij mij niet in en ook niet namens mij. Dat hij steun heeft gekregen van zijn collega Parmessar die minister Santokhi in een krant beschuldigd heeft van misbruik van positie, stelt ook diep teleur. Het feit dat de minister zich beschikbaar heeft gesteld van de komende regering, vindt die fatsoensrakker “onfatsoenlijk, immoreel en onethisch”. Zijn partij- en fractiegenoot Misikaba scheen voor hem niet onder te willen doen en is op de radio ook flink te keer gegaan tegen Santohki.
Bouterse heeft een keer het optreden in De Nationale Assemblée een poppenkast genoemd, waarvan hij hoopte het niveau te kunnen verhogen. Uit de aanhalingen van de drie NDP-ers hoop ik dat Bouterse voor zijn beëdiging zijn mensen erop zal wijzen, dat zij als volksvertegenwoordigers zich op een aanvaardbaar niveau moeten gedragen. Als ze dat kunnen!

Henry E. Cameron

Kunstenaar Waldi Simson:
“Geef kunst een waardevolle plaats in uw leven”

Dit jaar is de veelzijdige, in Suriname geboren kunstenaar Waldy Simson precies 20 jaar actief als kunstenaar. Simson begon in Den Haag, Nederland, in 1988 met het schrijven van poëzie en teksten voor muziek. Hij zag zijn eerste gedicht getiteld Sranan gepubliceerd in een editie van de Weekkrant Surina-me die in oktober 1991 in Nederland is verschenen.
Voor wat beeldende kunst betreft heeft Simson, die ook werkt met papier en verder de keramiek, tiffany en schilderkunst beoefent, voor het eerst deelgenomen aan een groepsexpositie in het winkelcentrum van Borger in Nederland in 1993. Na exposities verzorgd te heb-ben in het Gemeentehuis van Norg, in Utrecht en het Mu-seum van Veenhuizen ver-scheen op 8 februari 1995, ook in Nederland, het eerste door Simson geschreven boek Liederen en gedichten van Simson. Op 14 februari 1997 introduceerde Simson de tiffanykunst in Suriname via de expositie Efraïm, die werd gehouden in het Suri-naams Museum.
Na diverse exposities te heb-ben verzorgd in Suriname, op Aruba, Bonaire en Ja-maica werd Simson uitgeno-digd om, in het kader van de festiviteiten rond de negen-tigste verjaardag van de vrijheidsstrijder Nelson Mandela, een expositie te verzorgen in het Nelson Mandela National Museum in Zuid-Afrika. Simson, die Nelson Mandela op 21 juli 2008 in Qunu, Zuid-Afrika, heeft ontmoet heeft daar, onder zeer goede internatio-nale publieke belangstelling, ook de tiffanykunst geïn-troduceerd. Het door hem gemaakte tiffany kunstwerk Amandla werd toen opge-nomen in de collectie van kunstwerken van het Nelson Mandela National Museum.
Op 8 november 2009 ver-scheen in Oranjestad, Aruba, het tweede door Simson geschreven boek Nieuwe pennevruchten van Simson. Het boek bevat onder andere poëzie, muziek, Simson, een autodidact in de kunst deel 2, foto’s van door Simson gemaakte kunstwerken, die onderdeel zijn geworden van belangrijke internationale collecties, en een woorden-lijst Surinaams-Nederlands. Het boek is in het kader van Simsons twintigjarig jubi-leum als kunstenaar, tegen een gereduceerde prijs, weer verkrijgbaar. Simson heeft ook deelgenomen aan fonds-vormende activiteiten ten behoeve van Haïti, dat zwaar getroffen werd door een aardbeving in januari van dit jaar. Het door hem aan Haïti opgedragen gedicht getiteld 12 januari 2010 is behalve in het Nederlands, ook vertaald in het Papiaments, Engels en Frans en is onder andere in de vorm van briefkaarten verschenen.
Simson bedankt een ieder die, in welke vorm dan ook positief, heeft bijgedragen waardoor hij in de afgelopen twintig jaar als kunstenaar actief mocht zijn.