KONING EN/OF PRESIDENT?
KONING EN/OF PRESIDENT?
De verkiezingen van mei zijn in aantocht en het Surinaamse electoraat maakt nu al heel wat zaken mee, die de wenkbrauwen doen fronsen. Sommige zaken zijn verontrustend binnen de politieke verwikkelingen, weer andere zijn zo belachelijk, dat je er als verstandig mens alleen maar met medelijden naar kunt kijken. Zo hebben we die meneer Brunswijk, die zich binnen zijn propaganda campagne presenteert als koning van geheel Marowijne. In de periode van de zogenaamde revo kregen we een andere districtsindeling en werd Marowijne aanmerkelijk kleiner en de invloed van deze politieke non-valeur ook minder te noemen. In het gebied van de Boven-Marowijne is zijn invloed dan ook duidelijk te verwaarlozen. Keerpunt wil erop wijzen, dat de oud-soldaat 1 geen flauw benul heeft van staatsrechtelijke verhoudingen. Dat blijkt wel uit het feit, dat de man zich presenteert als de koning van Marowijne en tegelijkertijd op zijn geel gelakte propagandawagens vermeldt President van de Republiek te willen worden. Is de man nou monarch of republikein? Ach, eigenlijk kent hij het verschil niet eens en het betreurenswaardige is, dat het overgrote deel van zijn achterban het ook niet weet. Overigens is dit verschijnsel niet nieuw. Idi Amin werd de Schotse koning van Uganda genoemd. Zo had deze gek een met doedelzakken uitgeruste militaire eenheid, die ook van Schotse rokjes (kilt) waren voorzien. Een volgslagen geschifte en racistische figuur, die uiteindelijk door een militaire interventie van buitenaf Uganda moest ontvluchten en in ballingschap ging in Saoedi-Arabië. Brunswijk waant zich dus koning van Marowijne en geeft tegelijkertijd aan President van de Republiek Suriname te willen worden. Volkomen in de war is de man en dat zijn de leden van de partij en aanhangers zeer vermoedelijk ook . De man waant zich momenteel met zijn ene zetel uit Moengo de politicus van Suriname en denkt, dat hij bij de komende verkiezingen en daarna zijn rol van chanteur van andere partijen en politieke partners kan voortzetten. Zo heeft de man een broer, die denkt binnen het luchtvaartgebeuren een belangrijke noot te kunnen meezingen en zich op meerdere fora presenteert als hoogste baas bij de SLM. Omhooggevallen allemaal die figuren, die zich rond Brunswijk hebben genesteld. Vaak mensen met zeer laakbaar gedrag, waar de rest van de samenleving alleen maar van walgt Laten we zaken stellen zoals ze daadwerkelijk zijn. Suriname is een eenheidsstaat, die niet zal worden opgedeeld door niets en door niemand. Geen enkele etnische groep moet denken, dat hij het vermogen heeft allerlei thuislanden binnen de grenzen van dit land te realiseren. Ook in Marowijne zullen we geen afscheiding tolereren en vooral niet door een nobody als Brunswijk, die niet de geringe bagage van een voltooide lagere school kan meedragen. Suriname is een soevereine republiek, die staatkundig onafhankelijk werd in november 1975 en heeft vastgelegde grenzen, die schriftelijk werden bevestigd bij de overdracht. Geen enkele politieke of etnocentrische patjakker komt de zaak opdelen en daar moet de meerderheid van dit volk voor waken. Die meneer, die zich koning waant moet maar eens goed over zichzelf gaan nadenken en in de spiegel kijken. Hij zal dan misschien tot de conclusie komen, dat hij een grote politieke aansteller is, die nog veel moet bewijzen. Wat hij reeds heeft bewezen is, dat hij rotzooi kan trappen en vrijwel het gehele binnenland schade berokkenen en veel van zijn volgelingen tot de bedelstaf heeft gereduceerd. Wat hij ook bewezen heeft is, dat hij hoog op een opsporingslijst van Interpol staat en twee verstekvonnissen in Nederland en Frankrijk op zijn naam heeft voor grootschalige drugssmokkel. Deze zelfde ,,koning’’ van Marowijne kan dus niet eens naar Saint Laurent du Maroni om er een stokbrood te kopen zonder onmiddellijk door de Gendarmerie of Police Nationale in de boeien geslagen te worden en vervolgens overgevlogen naar Parijs. Ook de Nederlandse justitie houdt hem op het oog om een langdurige gevangenisstraf in haar land te laten uitzitten. Alleen binnen de grenzen van deze Republiek Suriname en niet binnen zijn zelf geproclameerd koninkrijk, kan hij nog straffeloos rondlopen en rijden. Ook hier heeft hij een voorwaardelijk vonnis op zijn naam. En dat zit in onze Nationale Assemblee en gaat ook in ons Hoogste College van Staat met anderen op de vuist. De kiezers hebben in mei van dit jaar de gelegenheid daar een stokje voor te steken. In ieder geval kunnen ze voorkómen, dat hij wederom een eventuele coalitie komt verzieken.
DIEVEN WEDEROM OP DE LOER
Vele jonge Surinamers krijgen in mei van dit jaar bij de Algemene, Vrije en Geheime Verkiezingen voor Volksvertegenwoordigende Lichamen de kans hun stem uit te brengen en zullen mede helpen bepalen wie gedurende de komende vijf jaar het voor het zeggen krijgen in het bestuur van de Republiek Suriname. Veel jonge mensen van 18 jaar en iets ouder weten niet wat er dertig jaar geleden gebeurd is en hoe de ouderen onder ons hebben geleden onder de terreur van mensen, die zich thans hebben verenigd in de politieke partij NDP als grootste partij van de zogeheten Mega-Combinatie. Dertig jaar geleden werd de democratie in dit land weggeschoten door een groep sergeanten onder leiding van Desiré Bouterse, de huidige voorzitter van de NDP en wel in opdracht van de Nederlandse kolonel Hans Valk, toentertijd militair attaché op de Nederlandse ambassade in Paramaribo. Wij van Keerpunt blijven erbij, dat de coup van februari 1980 door Nederland werd aangestuurd en dat Bouterse de uitvoerder was. Wat er daarna volgde was een militaire dictatuur vol van repressie tegen het Surinaamse volk. Wat thans in Venezuela plaatsvindt onder de crimineel Chávez hebben wij hier op een soortgelijke wijze meegemaakt. Onderdrukking, perscensuur, schaarste aan allerhande goederen, inflatie, geldontwaarding, toename van armoede, mensenrechtenschendingen op grote schaal, monetaire financiering, het leegstelen van vreemde valuta uit de Centrale Bank van Suriname, het totaal ontwaarden van alle pensioenen , vreselijke toename van de drugshandel, volledige moreel ethische verloedering en na de moorden van 1982 totaal isolement van de Republiek Suriname. Op alle fronten was er kommer en kwel in de periode van 1980 tot 1987 en dat onder het leiderschap van de huidige leider van de NDP. Het volk van Suriname en vooral de jonge kiezers dienen dat te weten. Er was toen een stel ondemocratische elementen aan de macht, dat de machtsstaat huldigde. Binnen een dergelijke politieke situatie werd de grondwet buiten werking gesteld en werd er per decreet geregeerd. De militaire onderdrukkers konden maken en breken. Mensen, die zich thans in de NDP hebben genesteld, hebben geen democratische signatuur en nog minder een democratische inborst. Men heeft een politieke partij gesticht in 1987 in de hoop winst te behalen bij de verkiezingen van november van hetzelfde jaar. Het volk rekende toen resoluut met deze onderdrukkers en schijndemocraten af. Daarna won de NDP ook nooit meer een verkiezing in Suriname, omdat het electoraat geen onderdrukking en ondemocratische toestanden meer wenste. In 1996 kwam de NDP door overlopers uit de VHP en KTPI toch weer aan de macht en nam het meest roofzuchtige kabinet uit de geschiedenis van Suriname het roer van staat over. Dit kabinet stond onder leiding van Jules Wijdenbosch. De jonge kiezers uit dit land kunnen zich deze periode nog wel herinneren. Een periode, waarbinnen de staatskas voor de zoveelste maal werd geplunderd. Een rasboef als Henk Goedschalk werd op de Centrale Bank van Suriname geplaatst om het stelen en plunderen van vreemde valuta en Surinaamse guldens soepel te laten verlopen. Wijdenbosch plunderde op zijn manier door middel van geheime rekeningen en het onwettig innen van dollars bij Braziliaanse goudzoekers. Dat geld nam hij dan weer op bij de Centrale Bank. Er werd gegraaid en gestolen op een vreselijke wijze uit middelen van de Staat. Er werden ook twee bruggen gebouwd over de Suriname- en Coppenamerivier en op het totaal bedrag voor deze twee bruggen werden miljoenen Nederlandse guldens aan meerprijs opgebracht. Dat geld verdween naar de buitenlandse rekeningen van de dieven uit het kabinet-Wijdenbosch 1996-2000. In 1999 was het Surinaams volk het gejat uit de Centrale Bank van Suriname en de arrogantie van Jules Wijdenbosch beu en ging men massaal de straat op. Door deze massale volksprotesten was Wijdenbosch genoodzaakt binnen een jaar verkiezingen uit te schrijven en werden de NDP en zijn DNP-2000 finaal weggestemd. Na het aantreden van het kabinet-Venetiaan in 2000 werd al heel snel duidelijk wat voor financiële ravage op de Centrale Bank van Suriname door Goedschalk en de regering-Wijdenbosch was aangericht. De gehele dekking van de Surinaamse gulden in Amerikaanse dollars, alsmede het monetair goud waren verdwenen. Suriname was financieel door dit groepje rovers uit de NDP, BVD, KTPI en anderen geheel geruïneerd. Door financiële ondersteuning en garantie uit Nederland kon Suriname weer langzaam maar zeker uit het diepe monetaire, financiële en economische dal klauteren. Keerpunt heeft er al vele malen over geschreven wat voor roofpartijen hebben plaatsgevonden onder leiding van exponenten van de NDP. In 1996 toen meneer Bosje aan de macht kwam na overloop uit het Front richting NDP door VHP’ers en de KTPI was de wisselkoers voor een Amerikaanse dollar 406 Surinaamse gulden. Toen Bosje in 2000 oprotte was de koers tegen de 3000 Surinaamse gulden voor een Amerikaanse dollar. De inflatie had weer toegeslagen en het Surinaamse volk was voor de zoveelste keer het slachtoffer van de monetaire financiering van het overheidstekort door de Bende van Wijdenbosch, Bouterse, Goedschalk en Alibux. Na de terugkeer van André Telting in 2000 op de Centrale Bank is de wisselkoers van de Surinaamse dollar ten opzichte van de Amerikaanse dollar stabiel gebleven op 2.80. Thans is er een aantal geldwisselaars bezig om op zeer speculatieve wijze de koers op te drijven naar 3.10 en 3.15 voor de Amerikaanse dollar. Ook wordt er bewust uit politieke overwegingen een schaarste aan dollars gecreëerd. Een andere groep kwaadwilligen houdt het geld vast, omdat men bang is voor de politieke ontwikkelingen. Weer andere cambiohouders geven openlijk toe bang te zijn voor het wederkeren van een groep dieven, die de koers zonder meer verder zullen opdrijven. Het is dan voor hen voordelig nu niet te verkopen en te wachten op de gewijzigde koersen, omdat niemand verlies wenst te lijden. Wat wel vermeld dient te worden is, dat de groep boeven die destijds dit land in de grootste financiële problemen heeft gebracht, weer neergestreken is binnen onze grenzen. Deze week werd Goeschalk met wederhelft samen met meneer Wijdenbosch gesignaleerd in een gelag in onze hoofdstad. Onder het genot van een stevige borrel werd er over de huidige toestand gebabbeld. Ook is het duidelijk, dat Bosje deze zelfde Goedschalk weer gaarne op de Centrale Bank van Suriname zou willen zien. Het stelen zou dan gelijk weer kunnen aanvangen. Bosje vergeet echter één ding, en dat is dat de Bankwet is gewijzigd en dat door deze amendering het niet langer mogelijk is voor een Goedschalk terug te keren op de moederbank. Het laatste is voor Keerpunt in ieder geval een geruststelling. Echter is het zo, dat er binnen de Mega-Combinatie meerdere schurken zijn, die het plunderen wederom gestalte kunnen geven binnen de muren van de voormelde bank. De jonge Surinaamse kiezers hebben alle gelegenheid om ook nu bij de verkiezingen in mei hun de pas af te snijden. De jonge Surinamers moeten zich niet door podiumpraatjes laten leiden, maar veeleer luisteren naar het objectieve en eerlijke verhaal van ouderen onder ons over de periode vanaf 25 februari 1980.
BIGI LAI E GO NANGA BOTO
De Amerikanen hebben het nog eens duidelijk naar voren gebracht. De grote partijen cocaïne bestemd voor West-Europa, die onder meer via Suriname naar dat continent gaan, worden niet via Zanderij uitgevoerd, maar gaan gewoon met de boot. De Amerikanen geven daarmede aan, dat schepen die via onze havens ( niet slechts De Nieuwe Haven) naar Europa als eindbestemming vertrekken, de grote partijen vervoeren. We kunnen ons allemaal de grote lading coke nog herinneren, die op de bacovenboot `Jarikaba’ werd gevonden. De boot lag hier in de haven toen de cocaïne werd ontdekt . Eén van de hoofdverdachten, S., werd op een gegeven moment op het toilet van het cellenhuis Limesgracht `vergeten’ en was niet lang daarna in Nederland. Deze verdachte werd later op de Vrije Universiteit van Amsterdam gesignaleerd, waar hij rechten studeerde. S. woonde in Den Haag en ging elke dag met de trein richting Amsterdam. Op een gegeven moment werd de cocaïnesmokkelaar van de VU verwijderd, nadat men vanuit Paramaribo erop gewezen werd, dat de verdachte daar doodleuk op de juridische faculteit colleges volgde. Ook is het bij ingewijden bekend, dat grote ladingen cocaïne vanuit Nickerie zijn verscheept richting Europa. Eén van onze groothandelaren in rijst, ene G., zou misbruik hebben gemaakt via zijn rijstexporten. In Nederland zijn ook verschillende vangsten gedaan in containers, die afkomstig waren uit ons land. Klinkende namen kwamen daarbij naar voren. Hoe breng je honderden kilo’s in één keer richting Nederland, België, Portugal of Spanje? Echt niet met de vliegtuigen van KLM/Air France of SLM. Deze grote partijen gaan heus wel met vrachtvaarders tussen andere lading. Eén van de smokkelroutes over zee loopt via de westkust van Afrika. Is het dan vreemd, dat de laatste tijd zoveel ingezetenen van West-Afrikaanse staten in ons land neerstrijken? En dan te bedenken, dat er een figuur was die, niet zo lang geleden een luchtvaartverbinding met een West-Afrikaans land uit de grond wilde stampen. Hoeveel Surinamers zullen gebruik maken van deze gelegenheid om hun roots te gaan opzoeken? Wij denken, dat niet veel mensen dat zullen doen. De verbinding heeft volgens onze justitiële autoriteiten een heel ander doel. De lezer begrijpt wel wat wij bedoelen. In een vorige editie maakten wij reeds melding van de grootschalige handel van Cocaïne afkomstig uit Colombia, Brazilië, Argentinië en Bolivia naar de westkust van Afrika als transitogebied naar West-en Oost –Europa. Bij alle inlichtingendiensten in Europa en de Verenigde Staten van Amerika is het duidelijk hoe de poederlijnen thans lopen. Ook in Suriname zijn de grote drogaboys and girls allang bezig met de jongens uit het zwarte continent te rommelen. De Amerikanen hebben ons een schot voor de boeg gegeven en sommeren ons eigenlijk die havens beter te gaan bewaken, anders zwaait er wat voor ons. Iets wat we allang wisten, werd ons weer onder de neus gewreven en we zullen er daadwerkelijk iets aan moeten gaan doen voordat de Amerikanen ons op één of andere zwarte lijst plaatsen en overgaan tot één of andere sanctie.
A-COMBINATIE KAN NIET AAN OVERSCHATTING DOEN
Keerpunt krijgt ook zo zijn informatie uit het politieke veld en die luidt, dat A-Combinatie niet ervan mag uitgaan dat ze bij de Marrons de sterkste politieke groepering is. Al geruime tijd wil deze combinatie het doen voorkomen, dat verreweg de meeste stemgerechtigden onder de Marrons achter haar staan en hun stem op haar zullen uitbrengen. Alvast dient opgemerkt te worden, dat veel Saramaccaners A-Combinatie-genoot Brunswijk niet lusten. Dit heeft alles te maken met de verwoestingen, die Brunswijk tijdens de binnenlandse strijd, die in 1986 begon en tot in de begin jaren negentig duurde, in het Saramaccaanse woongebied veroorzaakte. Ook is men binnen de Saramaccaanse gemeenschap van mening, dat Aucaners veel zwaarder vertegenwoordigd zijn binnen de top van de combinatie en dat is één van de redenen, waarom men niet warm loopt voor deze politieke entiteit. Zo mag A-Combinatie niet vergeten, dat er nog veel boslandbewoners zijn, die traditioneel NPS en NDP stemmen en niets willen weten van de eerstgenoemde combinatie. Waar men ook niet mee moet komen zijn leugens, die aan de achterban worden voorgehouden. Zo vertelde meneer Brunswijk onlangs in Albina, dat hij nieuwe vliegtuigen voor de SLM had laten komen. Brunswijk kan dan wel een vinger in de pap hebben op TCT en een jongere broer in de RvC van de SLM, maar initiatieven over bestellingen van nieuwe vliegtuigen voor onze national carrier worden door de directie onder leiding van Henk Jessurun genomen . Brunswijk kan dan wel op de één of andere manier ergens een vliegbrevet hebben gehaald, maar weet van grote passagiersvliegtuigen geen ene jota en heeft daar niets over te vertellen. Als je wilt vertellen aan je achterban wat je hebt kunnen realiseren in de afgelopen vijf jaar, dan moet je niet met leugens komen. Als je begint te vertellen, dat er wegen in het binnenland door A-Combinatie zijn geasfalteerd dan is dat ook een aperte leugen. Het gehele kabinet realiseert dergelijke projecten en het geld komt uit belastingpenningen en verdragsmiddelen. Ook (buitenlandse) leningen van de IDB gaan daarmede gepaard. Onder de Marrons zijn er ook heel wat eerlijke , integere en oprechte mensen, die gelijk door de onwaarheden van met name een Brunswijk heen prikken. Ook de telefoonverbindingen in het binnenland zijn niet door Brunswijk en/of A-Combinatie gebracht. Het zijn Telesur en Digicel, die dat hebben gerealiseerd met toestemming van de regering. Brunswijk heeft niet één koperen SRD cent bijgedragen aan deze verbeterde communcatiemogelijkheid. Al is de leugen nog zo snel, meneer Brunswijk, u mag dit spreekwoord verder invullen. Ook binnen A-Combinatie botert het niet, omdat men vooral binnen de BEP de balen heeft van het provocerende en intimiderende gedrag van de oud-bendeleider Ronnie Brunswijk. Brunswijk en zijn familie hebben teveel noten op hun zang en willen teveel belangrijke plaatsen op de kandidatenlijsten van A-Combinatie en dat kan ten enen male niet worden toegestaan door met name partner BEP. Met SEEKA houdt zowel BEP als ABOP nauwelijks rekening. De eerstgenoemde partij haar politieke aanhang zou volgens de twee overige partners niet noemenswaardig zijn en is SEEKA alleen van belang om via zijn radiozender te helpen in de propagandacampagne. Ook deze ontwikkeling heeft voor grote spanningen binnen het politieke samenzijn der Marrons gezorgd. Het gekibbel tussen ABOP en BEP is volgens ingewijden nog niet voorbij, omdat ABOP zich belangrijker acht dan ze in werkelijkheid is. En BEP, die meer aanhang pretendeert te hebben, wenst niet onder te doen voor ABOP. Ook de belangrijke posities op kandidatenlijsten en met name die in Paramaribo zouden de zaak nog best kunnen opbreken. Een ander aspect, waar A-Combinatie behoorlijk rekening mee moet houden, is de politieke kracht van de NDP in Marrongebieden. Vooral in Brokopondo kan A-Combinatie behoorlijke tegenstand verwachten van de NDP. En dat heeft, zoals wij al eerder stelden, veel te maken met de aversie tegen partner Brunswijk en oud zeer uit de jaren tachtig van de vorige eeuw.
BUITEN DE INVLOED VAN HUGO BLIJVEN
Al enige tijd is er een usurpator bezig op dit continent. De man is niet meer dan een omhooggevallen parachutist, die maar al te vaak te diep in het glaasje kijkt en meent het continent te bevrijden en onder zijn invloed te brengen. Hij waant zich een reïncarnatie van de grote Simon te zijn en gebruikt voor zijn omkooppraktijken de opbrengsten van het zwarte goud, waar zijn land zo enorm rijk aan is. Hij gebruikt de verdiende Amerikaanse dollars om regeringen om te kopen en oppositionelen te steunen om een niet vriendelijk gezind regiem omver te gooien. De man bemoeit zich op onbeschaamde wijze overal mede en zet pajongwaaiers neer op zijn diplomatieke vertegenwoordigingen. Deze mensen zijn niet minder dan domme loyalisten, die de zogenaamde leer van El Hugo op een indocrinerende wijze proberen toe te passen. De man ondersteunt openlijk rebellenbewegingen, die zwaar betrokken zijn bij de handel en bescherming van de cocainehandel. De man maakt middelen vrij om het staatshoofd van een ander land te laten vermoorden. De man vestigt steeds meer een repressief en ondemocratisch regiem in eigen land en denkt, dat hij alle andere landen op het continent zal kunnen condittioneren volgens het model van zijn bejaarde vriend El Commandante op dat geïsoleerde en pienarende eiland in de Caribische Zee. Ook op ons land heeft deze gek zijn zinnen gezet en probeert steeds met cadeaus ons te vangen. Niet zo lang geleden kwam hij met wat geld aanzetten voor Kermechend . De laatstgenoemde dacht iets geweldigs te hebben bereikt voor onze vissende jongens. Had niet eens in de gaten, dat het de zoveelste geste van El Hugo was om ingang te krijgen en een gedegen aanvang te kunnen maken met zijn scenario van grootschalige omkoperij en verkrijging van meer invloed. Ook onze hoogste vertegenwoordiger in het land, waar Hugo zich de onaantastbare baas waant, heeft het moeilijk, want ook de vertegenwoordigers van de usurpator proberen steeds met gunsten en cadeaus invloed te winnen bij onze man. Keerpunt zal de regering van ons geliefd land erop blijven wijzen uit de buurt van deze dronken gek en niet-democraat te blijven. Eénmaal in de wurggreep van deze zogenaamde communist, die helemaal niets begrijpt van ideologie, betekent je begeven op het pad van ware ellende. In elk opzicht moeten we uit de buurt blijven van Hugo. De man kan slechts voor de grootste ellende zorgen. In zijn eigen land pienaren de mensen met de dag meer en meer en holt hun koopkracht achteruit. De onvrede neemt aldaar met de dag toe. Ook de onvrijheid wordt met de dag erger. El Hugo moet uitkijken, dat hij dezelfde weg opgaat als die gek van een Manuel, die nog steeds in de gevangenis in de VS zit. Aan alles komt een eind en het eind zou best heel dichtbij voor deze gek kunnen zijn.
IMMORALITEIT BOVEN HUMANITEIT LATEN PREVALEREN?
Het verplegend personeel van verschillende ziekeninrichtingen is in actie gegaan, omdat men een betere financiële vergoeding in het kader van Fiso l wenst te hebben. Keerpunt is het eens met mensen, die om verbetering van hun financiële positie actie ondernemen om bepaalde zaken af te dwingen. Er zijn echter grenzen, die in bepaalde beroepen niet mogen worden overschreden. En de verpleging is daar een goed voorbeeld van. Staken en acties voeren om bepaalde eisen kracht bij te zetten binnen de wet geoorloofd, echter moet men niet immoreel worden en andermans leven in gevaar brengen. En dat is nou juist wat er aan het gebeuren is door de acties, die gevoerd worden en een steeds grimmiger karakter krijgen. Veplegend personeel binnen ziekeninstellingen weet als geen ander wat het betekent om ziek te zijn en hoe belangrijk het is om de zieken te blijven verzorgen. Want als dat niet op tijd en regelmatig gebeurt kunnen er allerlei ongewenste toestanden ontstaan, die voor de patiënt zelfs fataal kunnen zijn. Staken voor meer geld is een ieders recht, maar de grens is gauw bereikt bij een dergelijke werkneerlegging en ze wordt overschreden wanneer iemand zijn of haar leven in gevaar komt of sterft. Wanneer we staken en niet langer bezorgd zijn over het lot van de patiënt, omdat geld belangrijker wordt geacht, dan hebben we de humaniteit heel duidelijk overboord gezet en omhelzen we de immoraliteit en daar moet het stakend verplegend personeel zich wel bewust van zijn. Deze acties mogen daarom ook niet te lang duren, willen we er niet de oorzaak van zijn, dat een aanzienlijk aantal mensen om het leven komt. Of is het toch zo dat moraal en ethiek dood zijn in Suriname?
WEL OF GEEN VERVOLGING VERDACHTEN GROOTSCHALIGE ROOF STAATSMIDDELEN
Fraude en diefstal zijn ambtshalve vervolgbare delicten. Toch is het zo, dat er in bepaalde perioden van onze contemporaine geschiedenis op grote schaal door politici en aan hen gelieerde zogenaamde deskundigen op grote schaal is gestolen uit de staatskas en is gefraudeerd. Vele miljarden in Surinaamse guldens en tientallen miljoenen in vreemde valuta werden uit de kluis van de Centrale Bank van Suriname verduisterd. In de periode van 1980 tot 1987 en 1996 tot 2000 vonden deze grootschalige diefstallen uit de staatskas plaats. Aanzienlijke bedragen werden in dollars overgemaakt naar buitenlandse rekeningen van vriendjes en wel op een koers van 1.80 voor een Amerikaanse dollar. Door middel van geheime rekeningen gingen miljarden over de toonbank en verdwenen in plastiek zakken en wel onder het regiem van Jules Wijdenbosch en met een Henk Goedschalk op de Centrale Bank van Suriname. Onder de dekmantel van een zogenaamd Productie Investerings Fonds gingen honderden miljoenen Surinaamse guldens verloren en werd de Staat benadeeld. Staatsbanken werden tijdens deze periode in liquiditeitsproblemen gebracht. De verwachting was bij velen na het jaar 2000 en de opgeleverde bewijsstukken die in rapporten werden verzameld, dat er een justitieel onderzoek zou volgen en daarna de vervolging van de politieke dieven en hun handlangers. Tot op de dag van heden wacht het Surinaamse volk nog steeds op de eerste schreden, die gezet zouden moeten worden in een strafrechtelijk onderzoek om te kunnen komen tot vervolging van deze criminelen uit de voormelde periodes in onze geschiedenis. Naar wij vernemen zou er een forensische accountant ontbreken om de zaak open te breken en de bewijsstukken op een gedegen wijze op tafel te kunnen leggen. Ook vernemen wij, dat de middelen er liggen om een dergelijke specialist te kunnen betalen. Er gebeurt echter niets of er is minstens één jurist, die in dit geval niet namens de Staat wenst op te treden. Misschien speelt hier wel degelijk conflict of interest. Door een jurist werd Keerpunt erop gewezen, dat er wel mogelijkheden zijn om het Hof van justitie te vragen opdracht te geven tot het starten van onderzoek naar deze grootschalige fraude en diefstallen tijdens de meergenoemde tijdsbestekken uit onze contemporaine geschiedenis. In het Wetboek van Strafvordering staat over deze weg die zou kunnen worden bewandeld om tot vervolging van de verdachten te komen, het volgende:
Derde Afdeling
Beklag bij het Hof van Justitie
4.-1 Wordt een strafbaar feit niet vervolgd of de vervolging niet voortgezet, dan kan de belanghebbende daarover beklag doen bij het Hof van Justitie. Het hof kan de procureur- generaal opdragen te dien aanzien verslag te doen en kan voorts bevelen, dat de vervolging zal worden ingesteld of voortgezet.-(N.12;1 Sv.171,220,226:3)
Tot zover de aanhaling uit het Wetboek van Strafvordering. Keerpunt spreekt de hoop uit, dat er toch nog stappen worden ondernomen om deze dieven te vervolgen. Het kan namelijk nimmer zo zijn, dat je de staatskas leegsteelt en ongestraft rondloopt. Een oud-redacteur zei weleens: ‘’Grote dieven worden omhangen en kleine dieven opgehangen’’. Als er in deze grootschalige diefstal van exponenten uit de revo-periode en de regering-Wijdenbosch/Radhakishun door de vervolging niets wordt gedaan, dan weten we zeker dat er in dit land klassenjustitie heerst.
LIJDEN AAN ALGEHELE AMNESIE
In verband met het feit, dat dertig jaar geleden de democratie om zeep werd geholpen door middel van een staatsgreep, gepleegd door een groep sergeanten van de Surinaamse Krijgsmacht, SKM, onder leiding van Desiré Delano Bouterse die werd aangezet door de Nederlandse kolonel Hans Valk, toentertijd militair attaché op de Nederlandse ambassade, werd er onlangs een persconferentie gehouden door Henk Herrenberg, Harvey Naarendorp en Badrissein Sital. Tijdens deze ontmoeting met de pers werd onder meer door het ex-lid van de Nationale Militaire Raad en oud-minister van Volksgezondheid Sital gezegd, dat de geschiedenis over de zogenaamde revolutie nou eens echt op papier moet worden gesteld. Als die geschiedenis van de revolutie moet worden opgetekend en gepubliceerd dan zal dan op een objectieve en onafhankelijke wijze moeten geschieden willen we niet een totaal vertekende en leugenachtige weergave voorgeschoteld krijgen. In ieder geval moet de geschiedenis over deze ellendige revojaren niet door een Sital geschreven worden. Op de eerste plaats geloven we niet, dat hij het stylistisch vermogen heeft om een standaardwerk over die periode te produceren , ten tweede lijdt Sital aan geheugenverlies en haalt heel wat zaken bewust en onbewust door elkaar. Als Sital niet eens data kan opslaan en verwerken, dan is hij zeker niet de man om een dergelijk geschiedkundig werk te produceren. Een man, die Amos Wako op één lijn wil brengen met waarheidscommissies in het begin van de jaren negentig in Zuid-Afrika en de man ook nog Zuid-Afrikaan noemt is niet goed bezig en zal ons allemaal op een dwaalspoor brengen. Wako is afkomstig uit Kenya en is zeker twee keer hier geweest. En wel na de moorden van 8 december en ook in verband met de slachting te Moi Wana. Wij hadden het genoegen met Wako naar Albina en Moi Wana te reizen. Dat gebeurde onder zware militaire begeleiding. Wanneer we de geschiedenis van de zogenaamde revojaren moeten beschrijven dan moet het niet gebeuren door patjakkers van Bouta, die vrijwel allemaal aan geheugenverlies schijnen te lijden. We merken zware amnesie bij deze lieden wanneer ze voor de Krijgsraad te Boxel moeten verschijnen in het 8 decembermoorden strafproces. Als ze allemaal zo vergeetachtig zijn, hoe willen ze dan nog als bron gelden bij het schrijven van een geschiedkundig werk, dat moet gaan over de periode 25 februari 1980 tot de begin jaren negentig, toen deze lieden nog zwaar bezig waren de regering-Shankar/Arron te destabiliseren en uiteindelijk weer een kerstcoup pleegden? Als we over deze periode van militaire dictatuur en mensenrechtenschendingen op grote schaal gaan schrijven dan moeten we het wel allemaal op een rijtje hebben en niet aan amnesie lijden.
VERWERPELIJKE MENTALITEIT
Op donderdagmiddag jl; deed zich aan de Mexicostraat een drama voor, waarbij een Guyanese vrouw haar Surinaamse minnaar een dodelijke messteek toebracht. De vrouw wist kort na het misdrijf in een auto weg te komen. De politie van Coronie wist de vrouw na een ingestelde wegversperring aan te houden en in verzekering te stellen. Wat in deze zaak zo aanstootgevend is, is het gedrag van politieagenten kort nadat de vrouw haar minnaar de fatale messteek in de halsstreek had toegebracht. Volgens verklaringen van ooggetuigen en buurtbewoners werd de assistentie van een lid van de Motor Surveillance Dienst , M.S.D. van de politie erbij geroepen, maar hij wenste zich niet met de zaak in te laten en reed op zijn motorfiets weg, het slachtoffer bloedend ter plekke achterlatend. Kort daarop trad de dood in. Een andere politieman, die in dezelfde straat woonachtig is en om hulp gevraagd werd, kwam ook niet in actie. Deze agent van politie stelde, dat hij niets met de zaak te maken wenste te hebben. Of het slachtoffer door tussenkomst van de politie gered had kunnen worden laat Keerpunt in het midden. Wel staat vast, dat de ambtenaren van politie helemaal niet ingrepen. Er had zich een ernstig misdrijf voorgedaan en toch verkoos men niet in te grijpen. Zijn dit onze wetsbeschermers? Zijn dit de mensen, waar de Surinaamse bevolking in tijd van nood op moet rekenen? Zijn dit de mensen, die ons tegen misdadigers moeten beschermen? Suriname heeft altijd een voorbeeldig politiekorps gehad. Surinamers konden rekenen op hun zonen van Hermandad. De laatste tijd doen zich echter zaken voor, waarbij politieagenten betrokken zijn, die het vertrouwen in de politie bij de bevolking ernstig doen afnemen. De oudere en bonafide politieagent binnen dit korps neemt met een bloedend hart waar hoe bepaalde zaken afglijden en de negatieve trend zich voortzet. Het is, naar onze mening, de hoogste tijd dat er harder wordt opgetreden tegen corruptelingen, misdadigers en mensen, die niet berekend zijn voor hun taak binnen het KPS. De tijd is echt aangebroken om het mes diep te steken in de rotte plekken in deze organisatie. Doen we dat niet, dan zal de smurrie in het korps alleen maar toenemen en is het eind echt helemaal zoek. Politieagenten, die in het KPS zitten puur om hun maandelijkse salaris en verder niet wensen te functioneren volgens de regels moeten maar elders emplooi gaan zoeken. De discipline moet koste wat het kost terug binnen het KPS, anders koersen we regelrecht af op Latijns-Amerikaanse toestanden, waar regelrechte zware criminelen de dienst uitmaken bij de politie. We hoeven maar eventjes naar het westen te kijken en weten dan al meer dan genoeg.
KORT EN KRACHTIG
Forster opperrechter thuis
Samuel Forster heeft de vorige week in handen van de president van de Republiek Suriname drs. Ronald Venetiaan de eed afgelegd, waardoor hij zich sedertdien granman van de Paramaccaners mag noemen. Hij is niets anders dan leider van zijn stam. Je zou kunnen zeggen, dat hij burgemeester is van het gebied, waarin de Paramaccaners wonen. Niets meer en niets minder. Volgens Caprino Alendy, ondervoorzitter van de Nationale Assemblée van Suriname is hij opperrechter van dat gebied. Gelukkig zijn er verkiezingen opkomst, waardoor het volk van Suriname de gelegenheid heeft zich in elk geval van Alendy te ontdoen. Want iemand die iets dergelijks verkondigt, hoort absoluut niet thuis in het Hoogste College van Staat. Eigenlijk is het zelfs onverantwoord zo iemand nog langer de leiding te laten hebben over een onderwijsinstelling. In elk geval is het van het allergrootste belang, dat het tot een ieder doordringt, dat als iemand in dit land als opperrechter moet worden betiteld, het niemand anders kan zijn, dan de president van het Hof van Justitie. Iemand uit het Paramaccaans gebied zou eens een strafbaar feit moeten plegen en door Samuel Forster moeten worden vrijgesproken. Het zal dan meteen tot Alendy doordringen, wie opperrechter is en wie niet. Forster kan hooguit opperrechter in zijn eigen huis zijn.
Sportlui onwaardig
Gerson Bendt werd een week geleden gekroond als de nieuwe damkampioen van Suriname. Reeds jaren behoort hij tot de top van het land. Enkele jaren geleden behaalde hij de titel reeds. Bij het recentelijk gehouden persoonlijk landskampioenschap presteerde hij het best en eindigde dan ook op een verdiende eerste plaats. Het toernooi was nauwelijks ten einde, toen een ware beerput werd opengetrokken. De laatste speeldag zat er nauwelijks op, toen de eerste geruchten over bedrog tijdens het kampioenschap, de ronde begonnen te doen. Maar, aan geruchten heeft men natuurlijk niets. Toen echter enkele deelnemers aan de finale van het persoonlijk landskampioenschap dammen op een lokaal radiostation uitgebreid verklaarden, hoe zij partijen uit handen hebben gegeven, wie er allemaal daardoor bevoordeeld en benadeeld moesten worden en in details aangaven hoe zij dat hebben gedaan, begon de zaak serieuze vormen aan te nemen. Het meest verwonderlijke is het feit dat een officiële reactie van de Surinaamse Dam Bond tot op dit moment is uitgebleven. Laatstaan, dat er enige actie vanuit de organisatie is ondernomen. In elk geval is hier sprake van een schandaal. De heren, die op de radio hebben verklaard wedstrijden uit handen te hebben gegeven, mogen nooit meer van hun leven deelnemen aan een officiele wedstrijd in welke tak van sport dan ook.
We wisten het al
Een onderzoek van het IDOS heeft uitgewezen, dat slechts de helft van de marrons de A Combinatie ondersteunt. Waarom het IDOS dit onderzoek heeft verricht, is niet duidelijk. Misschien had men bij het onderzoeksbureau het gevoel, dat de Marrons massaal achter Brunswijk, Alendy en Felisi stonden. Het IDOS had zich de moeite en het geld, dat gepaard gaat met een dergelijk onderzoek kunnen besparen, door ons eerst te consulteren. Want wij hadden het IDOS nog voor aanvang van het onderzoek kunnen vertellen, dat zich onder Marrons, net als binnen alle andere ethnische groepen, veel mensen met een criminele inborst bevinden, maar dat absoluut niet elke Marron, een crimineel is.
Ongeacht ras of geloof
Enkele misdadigers hebben een supermarket te Leiding 11a beroofd. De exploitant, een Chinese vrouw werd gekneveld, waarna de criminelen er met alle geld en belkaarten vandoor gingen. Velen durven beweren, dat de misdaad het heeft gemunt op Chinezen. Wij durven dat tegen te spreken. Het kan de boeven hoegenaamd niet schelen hoe hun slachtoffers eruitzien. Het gaat erom, dat de criminaliteit onacceptable vormen heeft aangenomen. Als men denkt, dat er iets is om buit te maken, wordt er geen onderscheid gemaakt op basis van ras, geloof of huidskleur.
PL goed voor tweederde
Momenteel wordt binnen het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling nagegaan in hoeverre er behoefte is aan continuering van de samenwerking tussen de verschillende partners. Bij diverse gelegenheden hebben de leiders van de verschillende partijen laten doorschemeren, dat zeer moeilijke onderhandelingen worden verwacht, omdat elk van hen meent in de afgelopen periode een flinke groei te hebben doorgemaakt. Als gevolg daarvan eist een ieder meer en betere posities op. Het meest verbazingwekkende is, dat Pertjajah Luhur even hard meedoet. Waarom deze partij zoveel tijd verspilt om met de andere partners te praten over betere posities, is niet duidelijk. Volgens voorzitter Somohardjo en andere grappenmakers van de partij is Pertjajah Luhur zodanig gegroeid, dat het met alle gemak de helft van het aantal beschikbare zetels in het parlement, in de wacht kan slepen. Het is dus totaal onbegrijpelijk waarom er nog met de kleintjes VHP en NPS wordt gesproken. Zogenaamd om goede vrienden te blijven. Pertjajah Luhur moet gewoon alleen de verkiezingen ingaan en nadat de uitslag bekend is, nagaan in hoeverre de enkele zeteltjes van de overige partners, kunnen worden toegevoegd. Om verschillende redenen. Er zullen waarschijnlijk nog een of twee zetels nodig zijn voor een tweederde meerderheid in het parlement. En er zal dringend behoefte zijn aan kader. Tenslotte zal het niet mogelijk zijn een land te besturen zonder een paar mensen, die Nederlands weten te praten en te schrijven.