De Week in Retro – 27-02-2010

De Week in Retro – 27-02-2010

MEMORABILIA.

- Smeekbede. Dertig jaar geleden is de Republiek Suriname overvallen door een bende muitende militairen, die zich onder leiding van de Nederlandse kolonel Hans Valk en de sergeant-majoor Bouterse wilden scharen en een gekozen regering met geweld omverwierpen. Op de 30e verjaardag vraagt Bouterse zijn medestanders en kiezers om alsjeblieft de verkiezingen voor zijn NDP te winnen. “Ik smeek u…”, kwamen woorden --in de ochtend van 25 februari 2010-- van de oud-legerleider, die nu in hopeloze strafrechtelijke problemen is terechtgekomen. Ego’s van onbekend gebleven mensen moeten worden verlaten, om de verkiezingen te kunnen winnen. Lijkt wel of Bouterse grote interne problemen heeft.
- “Freedom of speech and thought is non-negotiable…”, laat dat binnen iedere politieke organisatie, in ons land en regio, heel duidelijk doordringen.
- In plaats van beleid bij te sturen, de bauxietsector te behouden/accommoderen en dat allemaal niet gooien op een zogenaamde wereldcrisis. Instede van op kantoor van NH zaken te doen, gaat de geplaagde man bij elke EBS-trafoplaatsing of PVC- stekkende meter aan waterleiding, compleet met cameraploeg op pad. Symptomatisch allemaal, die opgeklopte en weinig valide propaganda.
- ‘Roof blijft roof…’. Helaas, een leven te Zanderij erbij ingeschoten. Als je in een winkel steelt, het direct daarna op een lopen zet en er wordt om hulp geroepen --door eigenaren van gestolen spul-- kan dat in een oogwenk je leven kosten. Want niemand weet wat je hebt gestolen. Het kan een pak brood zijn, maar ook een dollarbiljet. De militairen gaan echt niet van huis om mensen van het leven te beroven.
- Het weigeren om Wouter Bos nog langer de publieke kans te geven, het drie jaar oude standpunt van de Partij van de Arbeid (PvdA), met betrekking tot Uruzgan – Afghanistan, uit te leggen en hem ook woordelijk terug te dringen/fluiten in zijn stoel…, zonder dat de Tweede Kamer gedegen kon worden toegesproken, gaf het oeverloze wantrouwen op z’n allerbest weer. De Nederlandse regering viel en Den Haag komt bij de NAVO steeds ongeloofwaardiger over, bij aanstaand vertrek van het leger uit Afghanistan. Op 9 juni 2010 nieuwe parlementsverkiezingen.
- Het illegale en opdringerige SPAM - SMS gedoe, dat via het netwerk van Tele-G door Pertjajah Luhur werd gelanceerd en waarbij zogenaamd een huis zou worden verloot, is door de telecommunicatieconcessionaris vanwege inbreuk op privacy van de clientèle in de kiem gesmoord. Pertjajah Luhur moet zich onthouden van misbruik ener niet vrijelijk te berijden ‘communication highway’.
- Met toestemming van de structuren en van zijn schepper, wil Somohardjo eigenlijk nog lang in de Surinaamse politiek rondwaren. Zo wist hij aan een radiostation mede te delen. Wat jammer nou toch, dat een ‘gezegend vertrek’ nog niet kan worden ingewacht. Intussen gaf de man met de rode jas wederom aan, dat hij meer politieke macht wil.
- Bevoegde autoriteiten en daarbij aangesloten inspecteurs van voedingswaren, hebben van de week een inval gedaan bij een groot restaurant op het Kerkplein. Waarna inbeslagname en verzegeling van verankerde koelinstallaties plaatshad. Intussen tracht men tezamen met het Bureau Openbare Gezondheidszorg, orde in de zaak te brengen.
- Geldige identiteitskaarten, de zogenaamde ID’s, bieden de enige mogelijkheid, dat men op 25 Mei 2010 vlekkeloos mag stemmen. Dat wordt aan potentiële kiezers uitgelegd. Maar, een voorbeeld! Een ID werd na 1987 tot tweemaal toe vernieuwd. Toch komt de betrokken staatsburger en kiesgerechtigde in het CBB-bestand voor, als te zijn houder van een vervallen ID-kaart met als afgiftejaar 1987. En dat kan nou net niet. Opschonen die handel en met spoed corrigeren!
- Niet zo lang geleden zijn er opmerkingen gemaakt over het gebruik van zwaailichten en sirenes, dan wel het getrompetter bij brandweerwagengebruik. Gegeven instructies worden niet altijd opgevolgd.
- De bewindvoerder op het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen vindt, dat de uitbreiding van woningwijken in (voor-) overleg moet geschieden met nutsbedrijven? Of is dat andersom ook en meer het geval? Door het opsplitsen van het departement Natuurlijke Hulpbronnen, is de interministeriële coördinatie, op beleidsvlak, helemaal zoekgeraakt. Bijkomstigheid? Een slechte drinkwatervoorziening en kwaliteitsenergieleverantie.
- Ongeverfde en niet reflecterende verkeersdrempels op het wegdek, zorgen menigmaal voor grote ongelukken. Zie maar weer wat er in de flauwe bocht, tussen de begraafplaatsen en Flora II, aan de Jagernath Lachmonstraat afgelopen weekeinde plaatshad.
- In het weekeinde was het weer knap raak. Nachtelijk optrekken en racen met opgevoerde autootjes, ter hoogte van de Van Roosmalenstraat en op de Verlengde Wilhelminastraat, zal op termijn zijn dodelijke tol eisen.
- Wie Suriname als vreemdeling wil bezoeken, zal onherroepelijk visumgelden moeten neertellen. Nederland heeft de visumplicht als eerste ingevoerd, voor mensen uit ons land die naar de Noordzee wensen af te reizen. Voormalige Surinaamse staatsburgers zijn toen op basis van reciprociteit ook aan de visumplicht onderhevig geraakt. Er zijn nu echter aan deze zijde ‘speciale voorzieningen’ getroffen, met de presentatie van een driejarig visum. Surinamers, die tot 1975 ook nog Nederlander waren, moeten het nog wel gewoon blijven doen met een visumaanvraag en betaling.
- Etniciteit, een machtsvehikel? Er zijn mensen als ene Jabini, die op etnische gronden ons land willen verdelen in enclaves en de Grondwet willen wijzigen? Politieke partijen worden glashard genaderd om die ‘verdeel- en heerssituaties’ dan wel verdorven apartheidspolitiek te ondersteunen. Wel verdeling van het land en tegelijkertijd ‘subsidies’ voor vliegtickets naar het achterland? Deels betaald door de centrale overheid en belastingbetalers? Dezelfde Jabini zou kandidaat worden gesteld bij de NDP. Een partij, die zogenaamd de eenheidsstaat verdedigt.
- Ziekenhuizen, die door overheidsgelden in stand worden gehouden, zijn met stakingsacties bedreigd. Echter is er geen conflict tussen de ziekenhuisdirecties en de personeelswerkers. Er is wel een FISO I / II probleem tussen de departementen Binnenlandse Zaken / Volksgezondheid, met aan de andere zijde de personeelsbonden. Wie zorgt er spoorslags voor, dat de zieke mens niet de dupe wordt? Misschien wel de onafhankelijke rechter. De minister van Financiën heeft ter verduidelijking aangegeven, dat hij niet op de hoogte is van de verplichting om de lonen van gezondheidswerkers te betalen. Die taak zou liggen bij de (zieken-) zorginstellingen.
- Het goed gekozen: “Suriname land of hospitality and laughter’, werd door de zogenaamde revolutie grandioos de grond in geboord. Nu heeft men zich gericht op: “City of Smiles”. Maar wat gebeurt er met de overige delen van de kustvlakte, het achter- en binnenland, waar de glimlach misschien authentieker van aard is? Los nog van het feit, dat Manilla op de Filippijnen auteursrecht claimt op “City of Smiles”.
- Soedechand Jairam werd de opvolger van Jiwan Sital binnen de Politieke Vleugel van de FAL. Er wordt nu naarstig gezocht naar politiek onderdak. Kan Middenblok worden of misschien ook wel Front “plus”.
- Een ochtendblad meldde, dat Pertjajah Luhur de restjes opveegt dan wel opraapt. Tot nog toe, de etnisch georiënteerde restjes. Hoewel ook nog een aantal entiteiten, dat eigenlijk reeds lang in de politieke vuilnisbak moest zijn beland, zich bloemrijk dan wel indringend had/heeft aangediend.
- De zogeheten vernieuwingsbeweging binnen de VHP, is helaas en wel opnieuw van start gegaan om destabilisatie binnen de moederpartij aan te wakkeren. Zeer onverstandig.
- Van de week werd gemeld, dat de BVD regeringsmacht wil verwerven. Dan zal men partners moeten vinden, die enig vertrouwen willen genereren in de programmatuur en leiding van deze organisatie.
- Verkeer in een weekeinde en binnen de kom van Groot-Paramaribo. Over de kop, in een tuin geboord, EBS-masten aan flarden geslagen, bromfietsers van de sokken gereden…, minstens drie doden en enkele zeer zwaar gewonden.
- Gisteravond vond een lumineuze stadsbestuurder het nodig om een vergunning af te geven voor een “street party” aan de Gompertsstraat. Nog wel ter hoogte van de Atlasstraat. Resultaat bij gebrek aan inzicht…, dat het doorgaand verkeer in Noord compleet vastliep. Het einde van de maand februari, lonen zijn uitbetaald en het Phagwa-weekeinde is aangebroken. In plaats van een vergunning, enkel voor de Atlasstraat af te geven…, grote rommel aan de Gompertsstraat.
- Dertig jaren geleden, dat deze Republiek zijn onschuld verloor aan verkrachters van de democratie, aangevuld met moordenaars van het eigen volk. Geruggensteund door elementen uit Nederland, in de persoon van onder meer de kolonel Hans Valk, hebben onderofficieren --voor het grootste gedeelte nog geen vier of vijf jaren daarvoor uit de Antillen en Nederland overgevlogen-- in de nacht van 24 op 25 februari 1980 een gekozen regering, toen onder leiding van minister-president Henck Arron, met militair geweld om zeep geholpen. Men heeft het nog steeds over onderofficieren. Maar vergeet daarbij, dat zowel Nederlandse als zogenaamd Surinaamse officieren meededen. Een deel daarvan trok na de misdaad, de epauletten heel gauw en helemaal zelf van de schouders. ‘Redi musu styling, so bun’. Enkele maanden van voorbereiding gingen vooraf aan de staatsgreep. De Nederlander Valk had op verschillend niveau, binnen de Surinaamse Krijgsmacht en daarbuiten, getracht om militairen zo ver te krijgen de legitieme regering-Arron weg te schieten. Een regering, die voor 27 maart 1980 algemene en geheime verkiezingen had uitgeschreven. Uiteindelijk lukte het Valk de zogenaamde suppletiegevoelige (-n), onder Koninklijk Besluit naar Suriname gekomen en hier gedetacheerd, zo ver te krijgen om een vakbondsverhaal op te houden. Ook daarvoor een zogenaamde strijd in te zetten. Die vakbond is er nooit gekomen noch gematerialiseerd. Niet vóór, niet tijdens, niet na de staatsgreep en ook nu niet! Geeft allemaal wel aan, dat de vakbondsstrijd --onder de noemer BOMIKA gevoerd-- een simpel vehikel, een katalysator, een drogreden “pure sang” was, om een gewelddadige ‘coup d’état’ te kunnen neerzetten. Misleiding van de hoogste rangorde. De gevolgen kent men allemaal. Het trotse Korps Politie Suriname werd beschoten en vernederd. De minister-president, in vergadering met zijn Veiligheidsraad, werd met Nederlandse munitie al schietend opgejaagd. De regering, via Olton van Genderen gedwongen tot aftreden. Vervolgens het parlement naar huis gestuurd. De president Johan Ferrier moest plaatsmaken voor de revo-premier Chin A Sen en in ballingschap verder. Chin A Sen zou in februari 1982 volgen in de voetsporen van Ferrier. De Grondwet van de eerste Republiek Suriname, was toen reeds lang aan de kant gezet. De burger- en mensenrechten konden op ongehoorde wijze worden geschonden. Door vernielingen, brandstichtingen, bedreigingen, mishandelingen en vele moorden. De persvrijheid en het recht op vrije meningsvorming dan wel -uiting, gewelddadig vernietigd. Dertig jaar geleden, een zogenaamde revolutie gestart, die uiteindelijk niets anders opleverde, dan het leegstelen van de staatskas en het financiële vermogen van de Staat naar een nulpunt verduisteren. Een internationale boycot werd strak ingevoerd, na de gruwelmoorden op 08 december 1982. Mondiale isolatiepolitiek, die het totale volk naar de bedelstaf verwees. Dat zijn de verworvenheden van het regiem ener gevierd dictator Bouterse, dat van 1980 tot ver in 1992 ons land opzadelde met collectieve gijzeling, dood en verderf. Nog tweemaal gingen de democratische verhoudingen stuk en vierden de volksvijanden feest met wat niet aan hen toebehoorde. Vandaag de dag proberen dezelfde figuren weer aan de macht te komen. Exclusief natuurlijk de mensen, die hen ondersteunden en door de ‘revo’ werden opgevreten, gedood, aan de kant gezet of gemarginaliseerd. Het is wel zaak, dat een ieder in alle oprechtheid aan zijn naaste vertelt (…), met wat voor spul deze samenleving te maken had/heeft. En er voor zorg te dragen, dat er nooit meer een dergelijk megalomaan regiem --als tussen 1980 en 1992-- aan de staatsmacht komt of mag ruiken. Ook dat financieel vermorzelende ding, dat zich tussen 1996 en 2000 manifesteerde, moeten wij in dit land bepaald niet meer hebben. Kan alleen maar voor nog meer ongeluk zorgdragen. De mensen, die nog een keer Desiré Bouterse c.s. willen ondersteunen, in zijn drang om de macht --op basis van ongezuiverde megalomane inslag-- opnieuw te grijpen…, mogen best weten, dat ‘passieve medeplichtigheid’ niet zachtzinnig zal worden beantwoord en afgestraft. Daarbij de verschillende volksopstanden, zich richtend tegen weinig democratische verhoudingen, genoegzaam in ogenschouw mogen blijven houden. De stelling inmiddels huldigend, dat 25 februari 1980 het grootste ongeluk werd, dat de Republiek Suriname ooit mocht overkomen. Tracht het tegendeel maar eens deugdzaam te bewijzen.
- Het “Tjekre Tjekre gokformat”, was dus ook doorgedrongen tot de ‘SMS-TeleG communication highway’. De telecomprovider hield een persconferentie en gaf aan met wat voor hun wederrechtelijke handelingen Pertjajah Luhur was bezig geraakt. Stak er terecht een digitaal stokje voor.
- In het gebied Nieuwe Charlesburg werd het lijk van een manspersoon ontdekt. Behalve de mogelijkheid, dat er misdrijf in het spel is kan ook de slangenkolonie in de kustvlakte hebben toegeslagen. Niet te vergeten, dat er meerdere mensen zijn verdwenen en men nooit meer iets van hen heeft gehoord.
- Lijnbussen uit het particuliere bestand blijken misbruik te maken van wegomleggingen in het centrum van onze hoofdstad. Gelukkig is er veel politie ingezet, om zakelijk verkeer in goede banen te leiden en tenminste ook de illegaliteit binnen en buiten de Centrale Markt aan te pakken.
- Veiligheidseenheden van het Nationaal Leger zijn geëerd voor hun inzet bij de beveiliging van de topontmoetingen op de eilandstaat Trinidad & Tobago. Recentelijk nog gingen gespecialiseerde onderdelen van het leger naar Trinidad om een Common wealth-vergadering van regeringsleiders mede te helpen beveiligen. Daarvoor heeft het Nationaal Leger de ‘Summit of the Americas’ grote diensten bewezen.
- Joran van der Sloot, op Aruba verdacht van ontvoering, verdwijning en misschien wel moord op een Amerikaanse studente, heeft wederom afwijkende verklaringen afgelegd. De justitie op Aruba kwalificeert intussen alles wat Van der Sloot jr. uitkraamt, als gesorteerde verzinsels en leugens. Het ongelukkige meisje zou onder invloed van drank en ander spul, van een balkon zijn gevallen en door Van der Sloot jr. in een moeras zijn afgezonken. Het onderzoek gaat voort.
- De dodelijke aanrijding, tussen het voertuig van een buitenlander en een aantal jonge Surinamers, op de hoek van de Vergeetmijniet- en Cattleyastraat, is vanwege tegenstrijdige verklaringen onder reconstructie gebracht door het Openbaar Ministerie.
- De Surinaamse diplomatieke vertegenwoordiger Urmilla Joella – Sewnundun heeft aangegeven haar ambassadeurspost in Den Haag te willen verlaten. Ingewijden koppelen haar aanstaande vertrek uit de Nederlandse bestuursresidentie aan de verkiezingen op 25 mMei 2010, waaraan Joella - Sewnundun een belangrijke bijdrage voor het Nieuw Front en VHP zou willen leveren.
- Het gewelddadig beroven van burgers, in hun huis en andere onderkomens, neemt in Commewijne een gevaarlijke vlucht.
- Een ochtendblad speculeerde over de politieke toekomst van Adiel Kallan en nam daarbij ook ‘ernstig fantasievol’ die van de NPS-ers: Ruth Wijdenbosch, Otmar Rodgers, Jerryl Pawiroredjo en Sunil Oemrawsingh mee. De wens blijft echter de vader van de gedachte. Een ander ochtendblad vertelde een verhaal over Robby Malhoe zijn terugtreden uit de actieve politiek. De NDP-parlementariër zou ‘bonje’ hebben met de partijleiding, omdat hij geen bijdrage (-n) wil storten in de partijkas. Lijkt ver gezocht.
- Dezelfde wapens, die Hugo Chávez nu aan volksmilities uitdeelt, in de rurale gebieden van Venezuela, zullen zich op termijn tegen hem en zijn politieke ambities keren. Hoe dom men allemaal niet kan wezen. In ieder geval mogen Surinamers veel slimmer handelen. Vooral, na wat er allemaal reeds aan volksgijzeling in dit land --tussen 1980 en 1992-- heeft plaatsgehad en gelukkig tijdig werd afgebroken, dan wel ontmanteld.
- Jerryl Pawiroredjo, counterde van de week --via een radiostation-- de heftige beschuldigingen van Celcius Waterberg, eerder geuit via Apintie Televisie in het veelbesproken programma: “In de Branding”. Pawiroredjo verklaarde niet met zijn beroep te sollen en daarmee zeker geen --aan de NPS-gelieerde-- politiek te bedrijven. Waterberg heeft het volgens de oogspecialist aan het verkeerde eind. Voor het bedrijven van politiek bezit Pawiroredjo, volgens eigen zeggen, andere mogelijkheden. Er is na een eerder gehouden persconferentie, een nog groter conflict ontstaan tussen Waterberg en oogheelkundigen, die in het Academisch Ziekenhuis werken. Daarbij publiekelijk de mening ventileren, dat de in Suriname ‘opererende’ Cubaanse oogspecialisten overbodig zijn geworden. Waterberg heeft de specialisten van het Academisch Ziekenhuis uitgedaagd, die opvattingen met degelijke (-r) statistieken te onderbouwen.
- Het motorschip ‘Angeln’ zou met goederen, bestemd voor de haven van Paramaribo, bij het Caribische eiland St. Lucia zijn gezonken. De zaak wordt verder onderzocht.
- Seksuele intimidatie, in een voertuig bij hoge snelheid, via een ochtendblad gemeld. ‘Aantasting van de eerbaarheid van de vrouw…’, rolt uiteindelijk --middels gerechtelijk strafvonnis-- de deurwaarder en griffie in de schoot. Ministeriële post gaat de prullenbak in. Helaas werken ook een paar hoogprincipiële vrouwen mee aan een voorzitterspositionering. Makelaarskantoor in domeingronden, ondergebracht in de dienstauto, wordt ontdekt. Fysieke uitdagingen en gevechten in De Nationale Assemblee. Buitenlandse reizen, ‘fu naki dagu’. Parlementsvergaderingen ‘tij en ontij’ voor de eigen (grond-) business op RGB verlaten. Begrotingsagenda vertragend naar een volgend dienstjaar. Provocaties van de oppositionele bank (-en). Onfatsoenlijk, brasa’s uitdelen vanuit de wetgevende- aan de verraste uitvoerende macht. En nu weer een lijfwacht, die zijn seksuele driften botviert…, op een veertienjarige tiener. Wat zal de man met de rode jas nog allemaal overkomen? Stigmatisering en traumatisering van de etnische achterban? Etnisch georiënteerde presidia, met daarin ook inheemse bosjavanen? Arnold Kruisland geeft hem uiteindelijk maar twee, zelf te generen zetels. Kan men nog dieper vallen, met al die frommelstichtingen, die grondhonger moesten stillen? Of misleidend aangeven, dat vele wel en dan weer niet tot onder het laken, banier en gezag van PL willen deelnemen. Het houdt allemaal niet over, in de politiek weinig hygiënische gaarkeuken..
- De nieuwe weerkaart van het Nederlandse NOS-Journaal, uitgezonden door BVN in Suriname, geeft wederom grote lappen grond aan de buurlanden.
- Een gering juridisch onderrichte subalterne NDP-er trachtte nogal doorzichtig, vanuit Paramaribo-Noord, de zaak van een reeds veroordeelde Siegfried Gilds --witwassen en wederrechtelijke beïnvloeding van een getuige in strafzaak-- amateuristisch te vergelijken met een weinig valide beschuldiging, die door het Hof van Justitie nog moet worden onderzocht. Een discutabel geding, waarbij ambtenaren heel misschien op het ministerie van Justitie & Politie betrokken zouden zijn en een maar gering betrouwbare stafambtenaar --om strak persoonlijke redenen-- naar het buitenland met haar gezin uitweek. En daar geenszins een verblijfsvergunning op rechtmatige asielgronden zal/mag krijgen. De NDP kan beter haar aandacht richten op de veel benoemde zaak, waarbij gelden van Brazilianen werden ingehouden, naar de Centrale Bank gingen voor storting en in zeer weinig staatsrechtelijke ofwel verantwoorde schema’s terechtkwamen. Intussen wordt door de samenleving wel degelijk en overmatig helder begrepen, waarom de PALU en de NDP zoveel liefde weten op te brengen voor de huidige minister van Justitie & Politie. Zal allemaal maar weinig effect sorteren.
- De NDP hield een persconferentie. Wijselijk werd het medium ‘De West’ niet uitgenodigd. Formeel niets te zoeken bij een organisatie, die nog steeds onder leiding staat van een voorzitter, die het niet nauw wist/weet te nemen met de rechten van de mens, de legale vermogensvorming van Surinamers, de democratische-/rechtstatelijke verhoudingen of enige vorm van een vrije pers, de vrije meningsuiting dan wel geliberaliseerde geestelijke vorming. ‘Kinki prakseri, so bun’.
- De NDP-ondervoorzitter Jules Albert Wijdenbosch is er altijd prat op gegaan, dat hij de geestesvader was/is van de Grondwet 1987. Constitutie, die bij volksreferendum werd aangenomen. Daarmee de eenheidsstaat en tweede Republiek vestigden. Alle burgers van dit land zijn burgerrechtelijk voor wet, recht en regelgeving gelijk. De constitutie werd op basis van die vastgelegde rechten en plichten verankerd. Wat ziet Suriname hedenmorgen gebeuren? De voormalige sergeant en omhooggevallen campagneleider van de NDP, Ramon Abrahams, vertelt aan een ochtendblad, dat hij Hugo Jabini op de paarse verkiesbare plaats voor Sipaliwini ziet komen. Jabini op de lijst van de NDP? Eén en dezelfde man die er voorstander van is, dat de Republiek Suriname wordt opgedeeld in etnische enclaves! Waardoor ‘staten in de Staat Suriname’ worden gecreëerd en het centrale overheidsgezag zal worden teruggedrongen. Waarna, de nationale ontwikkeling onherroepelijk zal stagneren. Bovendien vertelt de NDP sinds de oprichting, dat een ‘nationale ideologie’ huist in deze paarse entiteit. Natuurlijk, op de laatste dag vóór de verkiezingen van 25 november 1987 na. Want toen werden burgermensen allereerst met klaargelegde stukken hout van “twee bij twee” opgewacht en aangevallen aan de Zinniastraat. Vervolgens de discriminatoire uitlatingen tegen Hindostanen gericht en geuit, door een weinig sobere Desiré Bouterse. “Kakkare kakare kakare….!” Wist en weet wat er allemaal in tempels werd/wordt gezegd…! ‘Yu kan drungu, ma yu no law!’. Nu komen de ware doelstellingen en aard van de NDP weer bovendrijven. De man die de eenheidsstaat --in elk interview afgestaan en opgenomen-- woordelijk wil verdelen in etnische enclaves, blijkt hoog op de prioriteitenlijst van de paarse partij te zullen voorkomen. ‘So much for Jules Albert Wijdenbosch’s constitutional thoughts’. Knollen voor citroenen. Ontken dat ook maar meteen. Overigens werd vanochtend ook nog gevraagd wie de NDP-presidentskandidaat wel of niet wordt, na de belangstellende ontboezemingen van Jules Wijdenbosch in Nederland en daarna de counter van Desiré Bouterse in Wanica. Het totale Surinaamse volk dient alert te zijn. Morgen is het 25 februari 1980. ‘Coup dey, so bun’. Sommige mensen houden levenslang van symbolieken, om in herhaling te treden. Wees alert en paraat! Wat bepaalde heren niet via de stembus kunnen halen of bereiken, kan wel op andere wijze. In 1996 heeft heel het land de omkoping van voor DR en RR gekozen sloebers, al mogen aanschouwen. Een stapje verder schuwen? Is in de Kerstnacht van 24 op 25 december 1990 wel weer gebleken. Megalomanen hebben de neiging voor maar weinig terug te deinzen. Ook de kandidaatstelling van een Jabini, die de Staat langs etnische lijnen wenst op te splitsen, komt dus nu ook in het arsenaal van de ‘paarse partij’ voor. Als het ochtendblad tenminste de illustere campagneleider Ramon Abrahams wel mag geloven. De fundamentele reactie van Jules A. Wijdenbosch, ‘founding father’ van de Grondwet uit 1987, wordt zeker ingewacht. Al vertelde hij vanuit Nederland, dat ‘De West’ niet meer door hem wordt gelezen. Ook een klinkklare onwaarheid. ‘Ala dey sani!’.
- De 100 procent controle van Balkenende, Hirsch Ballin en eens Donner, heeft weer de nodige onschuldige slachtoffers geëist. Hier te lande begon een Nederlandse meneer te krijsen, toen zijn woning --misschien wel onterecht-- werd bezocht door opsporingseenheden. Onduidelijk of men in het verkeerde gaatje heeft gekeken. Maar het is absoluut niet te vergelijken met wat op bijna elke aankomende vlucht met Surinamers op “Schiphol” gebeurt. De onderzochte woning in ons land werd in ieder geval niet 12 tot 18 uren lang bezet gehouden. Op Schiphol gaat de onrechtmatige vernedering zowat een etmaal door.
- De couplegers van 25 februari 1980 waren georganiseerde Nederlanders en misdadige ‘proforma-Surinamers’. Waarom proforma? Al die met suppletie belaste figuren, nog wel door de Nederlandse Staat betaald en in de Surinaamse Krijgsmacht (SKM) opgenomen, hadden een Koninklijk Besluit (KB) in de achterzak. Als hun missie in Suriname niet zou slagen, konden ze zo weer naar “Je Maintiendrai” terug. Met behoudt van het Nederlandse staatsburgerschap. Sommigen kregen een vijf jaar geldend KB en weer anderen meer in jaren. De coup werd voorbereid, toen de Republiek Suriname nog maar vier jaren bestond. De geëffectueerde coup met al dat moorddadige geschiet, komende van Bouterse, Valk en een groot aantal suppletiegangsters, waaronder dus naast sergeanten en korporaals ook officieren, werd fysiek uitgevoerd toen de Republiek Suriname nog maar vier jaren en exact drie maanden oud was. Men mag nu ook wel nagaan, hoeveel coupplegers in Nederland wonen en een Nederlands pensioen vangen. En dus weer Nederlands staatsburger met terugwerkende kracht (TWK) zijn geworden. Ook welke hier in Suriname wonen en verblijven. Ingezetenen, die wederom Nederlander zijn geraakt en een pensioen uit P’atata ontvangen. Niet gering in aantal, die “proforma-Surinamers” uit het rampjaar 1980. Misschien benoemen wij ze nog wel een keer. Een aantal moet nu wel ten overstaan van de Krijgsraad verschijnen, voor moorden gepleegd op 08 december 1982 en/of voor de uitlokking --ter zake moord-- verantwoording afleggen. Het moet wel van het hart, dat er een aantal mensen over: - coups, tegencoups, autocoups, de 08 december 1982 moorden, de slachting bij Moi Wana 1986 en andere ‘nationale rampen’ willen schrijven. Scribenten, die eigenlijk een twijfelachtig genoegen scheppen en nemen om de zaken maar weinig zuiver neer te zetten. Komt het door fundamentele slordigheid of luiheid? Is men met de feitelijkheden bezig of is men aan zichzelf verknocht geraakt? De feiten gelden echter. De oorzakelijke verbanden, zijn bepaald niet belangrijk meer. De strafwaardige feiten domineren altijd en zo mag het daarbij ook blijven. De rest is allemaal voer voor historici en bepaald niet voor de strafrechter.
- Mahinder Jogi, de VHP en Saramacca. Een analyse waard als nu weer wordt gesteld, dat de kiezers worden misleid. De bewindvoerder op Natuurlijke Hulpbronnen stelt, dat elektrificatie op termijn door de Energiebedrijven Suriname (EBS) zal worden aangeleverd. En niet door iemand anders. Zo kan Jogi echt geen afspraken of toezeggingen van Greggie Rusland hebben. Toch wel onderzoeken, of Jogi door de Oranje partij --op welk niveau dan ook-- moet worden gekandideerd. Veel te veel ruis!
- Van de week werd een hamburgerrestaurant aangepakt. Hopelijk morgen ook de luchtvervuilende stinkrestaurants, waarvan de filialen in Nederland geen smerige lucht uitslaan. Maar hier onder ons Surinamers…, wel hele woon- en kantoorwijken weinig aangenaam doen ruiken.
- De bewindvoerder op Buitenlandse Zaken, Lygia Kraag - Keteldijk, vertegenwoordigde Suriname in Cancun (Mexico), op een regeringsleidervergadering, waar er plotseling een nieuwe “Latino-Caribisch-Amerikaanse organisatie” werd opgericht. Nog wel met uitsluiting van Canada en de Verenigde Staten van Amerika. Al op de eerste en constituerende vergadering, werd het zaakje compleet gedomineerd door de communist Raoul Castro uit Cuba, de Peroniste Cristina Fernadez Kirchner uit Argentinië, die problemen met de regering in Londen heeft over de Malvinas/Falklandeilanden en natuurlijk de bovenste beste brave ‘militair-socialist’, die de democratische verhoudingen op ons continent ondermijnt en dus niemand minder dan de gedreven: ‘Irato van Caracas’, de illusoire Hugo Chávez. Eentje, die nu op dit moment wapens uitdeelt aan Venezolanen, om zich door middel van volksmilities tegen vermogensbezitters te wapenen en enge politieke belangen in rurale gebieden te verdedigen, dan wel veilig te stellen. Daarvoor kocht hij al die wapens in Rusland. Prachtig allemaal met deze geopolitieke dilemma’s, waarmee ons land zal worden geconfronteerd. De USA en Canada uitsluiten? ‘Luku san e go pesa!’.
- De A-Combinatiepartner SEEKA vindt inmiddels, dat er onderwaardering plaatsvindt. Ook dat BEP en ABOP, de ‘politieke puti’ rijkelijk onder de eigen constituenten aan het verdelen zijn. Gaat volgens Seeka echt niet door! ‘A sani no prati bun’.
- 25 februari 1980. De onheilsdatum, waarop een nationale ramp de Republiek Suriname, dertig jaren geleden trof. Als dieven in de nacht beslopen zij de Memre Buku Kazerne, de Marinebasis, het munitiedepot aan de Doekhieweg, waar eerder een gerichte aanval was afgeslagen en natuurlijk de aan Bouterse bekende Ayoko Kazerne te Zanderij. Een aanval, eerder aan de Doekhieweg, waar Hardjoprajitno was gepakt, werd door de SKM-legertop --onder leiding gesteld van de operette importkolonel Elstak-- nooit aan premier Henck Arron gemeld. Zaken hadden met die informatie, bij het regeringskabinet ingebracht, dan heel anders kunnen verlopen. Maar Arron werd door velen in het ongewisse en isolement gehouden. De 402 ‘high sea’ patrouilleboot werd vlot gekaapt en onder beheer van Ernst Gefferie voor de Goslar en het hoofdbureau van Politie geposteerd. Niet lang daarna, werd er op het politiehoofdkwartier met Bofor - snelvuurkanonnen geschoten. Premier Arron was net ter plaatse aangekomen, in een wagen, die werd bestuurd door de onderinspecteur Talens. De eerste minister had zijn echtgenote bij zich. Met politie-/legerleiding en leden van het Openbaar Ministerie, werd een plan uitgewerkt om de ernstige situatie te kunnen counteren. Echter, allemaal veel te laat. Door het span Bouterse/Valk ingezette DAF – YP’s, openden het vuur met .50 mitrailleurs aan de Keizerstraat op het verkeers- en stadspolitiebureau. Gevangenen, in voorarrest binnen de celblokken op het terrein aan de Knuffelsgracht, liepen groot levensgevaar toen het enorme houten gebouw aan de Waterkant vlam vatte. Nog zeven andere huizen en winkelpanden brandden tot de grond af. Enkele politiemannen vuurden vanuit de Keizerstraat ter dekking terug. Maar niet voor lang. De leiding van de politie wist premier Arron en echtgenote in die chaos weg te sluizen en doen onderduiken. Waarna het gehele politieapparaat werd vernederd, door de officieren ontwapend op straat te laten liggen. Op de buik of zij, moesten de politiemanschappen tegen de muren van wat nu Telesur heet. Voor een deel afgevoerd naar de Memre Buku Kazerne of de overgenomen Brigade van de Militaire Politie, die ook door coupplegers werd bezet en al gauw tot martelonderdelen omgezet. De bullepees werd wet. In Paramaribo werd geplunderd. De luitenant Van Aalst was inmiddels, tezamen met zijn collega Comvalius, vermoord. De één aan de Gravenberchstraat en de andere weer aan de Doekhieweg. De nietsvermoedende politieman Sultaan werd ook in de Volkwagen patrouillecombi zinloos doodgeschoten, toen hij zich bij de poort van de militaire kazerne moest melden. Aan de Heiligenweg werden de Guyanees Bacchus en zijn vriend, een tot nog toe onbekend gebleven landgenoot, door snelvuur vermoord. Beiden kapotgeschoten vanuit de 402. Het dagblad ‘De West’ kreeg bezoek van militairen, onder leiding van Wooter. Personeel, redactieleden en staf werden uit het bedrijf gedreven. Waarna de granaten, in de gebouwen en drukkerij werden gelanceerd. De heer Renwich Hofwijk die was achtergebleven, ontsnapte ternauwernood aan de explosie, die vlak naast hem in de drukkerij plaatshad. Allemaal zaken, waar Bouterse, Abrahams en al die andere verwarde figuren trots op zijn. In de volgende nachten na 25 februari 1980 werd `De West; nog enkele malen beschoten. Op 24 februari jl., zag de samenleving weer drie van die illustere en nu wel ernstig bejaarde mannetjes op een praatstokje. Aan linkerzijde had zich een Henkie Herrenberg geposteerd. Eentje, die gerust tot de revo-ophitsers mocht en nog steeds mag worden gerekend. In het midden de erudiete verdachte van moord en uitlokking tot moord, gelegenheidsjurist: Harvey Naarendorp. En dan als klap op de vuurpijl, weer een ernstige fanatiekeling in de persoon van Badrissein Sital. De inmiddels hagelwit bebaarde Badri, die wederom van alles grandioos door elkaar haalde. Leeftijd komt wel met allerhande zaken. Geestelijk en lichamelijk. Niet dat het ooit beter is geweest, bij deze ex-sergeant. Heeft met Amos Wako over zijn land Zuid-Afrika gesproken? Wako kwam helemaal niet uit Zuid-Afrika. Over 08 december 1982 en een waarheidcommissie, zoals in Zuid-Afrika? Warrig in de bovenbol. Wako was hier in 1984 voor de massamoord in Fort Zeelandia, gepleegd op 08 dcember 1982. Sital is daarvoor inmiddels ook in staat van beschuldiging gesteld. En daarna kwam Wako nog een keer voor onderzoek naar de massaslachting van Moi Wana. Opletten waar het bij Sital groots de mist in gaat. In 1984 was er nog geen sprake van enige vrijheid voor Mandela. Of opheffing van de apartheid in Zuid-Afrika. Dus bestonden er ook geen waarheidscommissies of plannen daarvoor. Sital vertelt nu een (onwaarheids-) verhaal, dat hij er met Wako over heeft gesproken. Compleet in de war, die Badri. Henkie Herrenberg ontsprong de dans rijkelijk, als medeplichtige of aanstoker in de 08 december 1982 moordzaak. Omdat hij toevallig iets eerder al in Nederland verkeerde. Speelde daar…, voor ambassadeur. Hoe Nederland dat heeft toegelaten of agrément verleend, mag alleen maar Joost en misschien ook wel die Hans Valk weten. Maar dat Herrenberg in 1982 en wel vóór zijn vertrek naar Den Haag, constant bij Kenneth C. Gonçalves over de vloer kwam, is en blijft een rechtopstaand feit. Een gegeven, dat nabestaanden van Gonçalves in al die vervlogen jaren bezighoudt. Ging het alleen maar om de bemiddelde kennis uit een gefrequenteerde sociëteit? Of stak er meer achter de rol, die Herrenberg altijd wel op de voorplecht van conflict wilde spelen? Het triootje, dat gisteren in Krasnapolsky verhaal hield…, wil nu plotseling wel dat de juiste geschiedenis wordt op- en neergeschreven. Dat is toch al lang geleden en bij herhaling gebeurd. De cerebrale deviatie van een Herrenberg, Naarendorp en/of Sital, als afwijkingsvorm van wat feitelijk gewelddadig werd neergezet, is niet belangrijk voor de geschiedschrijving. Warrig en weinig coherent gesmoesd. Oorzaak en gevolg? Men wil uitleggen waarom men ging moorden en mishandelen, folteren en martelen? ‘Take a hike!’. Ook het feit, dat men over revolutie durft praten, doet de conceptklapper meteen dicht. Revolutie? Babbels uit een boekenrek. Romantische streekverhalen, overgenomen uit wat zich op het gangstereiland Cuba had voltrokken. Harvey Naarendorp had ook nog het lef, om de strijd van de Fransen en de Russen tegen monarchale verhoudingen en huizen als voorbeeld te stellen. Revolutie betekent slachtoffers? Gewoon in Paramaribo uit huis en gevangenis gesleepte vaders, die hun kinderen nooit meer zagen of omgekeerd. De strafrechtelijke benadering vormt voor de verdachte Harvey Naarendorp een te dunne richel. Bang zeker, dat hij er permanent afvalt? Geen enkel probleem, na de ellende die hij en de zijnen in dit land hebben veroorzaakt en opnieuw trachten goed te praten. Intellect ten behoeve van de politieke en militaire misdadigers inzetten, is inderdaad net zo oud als de meest bloedige revoluties, die zich tegen de monarchie plachten te richten. De wijze en moorddadige lessen van de politieke crimineel Maurice Bishop, overgekomen uit Grenada en geuit in october 1982, werden gisteren toch weer glashard herhaald door Sital en Naarendorp. Na dertig jaar nog steeds een berg aan verkavelde en moorddadig aangelegde revo-leuterpraat, die men dit volk wil doen aanjagen. Het wordt inderdaad tijd, dat de justitie deze notoire en onverbeterlijke non-valeurs van de straat haalt. Het heeft lang genoeg geduurd.
- Op 24 en 25 februari jl., kon men via ‘Radio ABC’ in chronologie horen, wat men met dit volk --vanaf februari 1980-- heeft uitgevreten. Een authentiek document, werd in twee delen uitgezonden. Voor meerdere uitzendingen vatbaar. 25 februari 1980? Een verkiezing, die zou worden gehouden op 27 maart 1980, werd de grond ingeboord door gewelddadig ingrijpen en misdadig optreden van militairen, onder leiding gebracht van een Nederlandse putschist in de rang van kolonel. Natuurlijk, diplomatieke immuniteit in de achterzak en tezamen met ene suppletiewillige en afhankelijk gehouden Bouterse de hele Surinaamse zaak coupen. Natuurlijk die Bouterse voorzien van een Koninklijk Besluit onder het langgroen, dat ook zijn putschistenachterste veiligstelde. Het programma, via ABC uitgezonden, handelde tevens over de eerste opstanden tegen militairen in het Suriname Stadion. Gestart onder de ontevreden en van de ‘revo’ vervreemde studenten. Verdwaasden, die ietsje later met Cubaanse beurzen en zeker na 08 december 1982 met een plek in de repressieve Volksmilitie van het Bouterse-regiem werden begunstigd. Wie het allemaal nog niet hadden gehoord, konden de kreten van de revolutionaire studentenleider Saskia de Bruin en de denigrerende reacties van een Desiré Bouterse daarop, nog vannacht op de radio horen schallen. Vandaag werden de programmaresten van een gewelddadige militaire periode via Radio ABC uitgezonden.
- In de vroege ochtend van 25 februari 2010 ging de vernedering van het Korps Politie Suriname weer ongestoord door, met een kranslegging op de plek, waar --vóór de beschietingen op 25 februari 1980-- het trotse en historische Hoofdbureau van Politie aan de Waterkant fier prijkte. Een uit zijn kleren gegroeide Desiré Bouterse kwam met zijn aanhang, om enkele ‘revo-getinte bloemetjes’ te leggen en zijn wandaden uit te leggen. ‘Leg uit, so bun’. Op een marginaal gerucht na, dat Bouterse vannacht zou worden opgepakt…, ging de opgeklopte ceremonie van start en werd weer vlot beëindigd. De eenheden, die op termijn zullen worden ingezet om een Bouterse c.s. op te halen, zullen geenszins zaken doen, waarbij derden onschuldig aanwezig zijn en als schild kunnen worden gebruikt. De onzin die gisteravond werd verkondigd, was klaarblijkelijk enkel en alleen bedoeld om de spanningen voor de verdachte(-n) te verhogen. Voorlopig…, nog niets aan de hand. Intussen wel te denken aan: Van Aalst, Comvalius, Sultaan, Bacchus en vriend, Ormskirk, Wilfried Hawker, Rambocus, Sheombar, de vijftien van 08 december 1982, de tientallen te Moi Wana 1986, de vele gevallen dienstplichtige en beroepsmilitairen. Kortom, de slachtoffers van een zogenaamde ‘revo’, die nooit een volksrevolutie werd. In tegenstelling tot de collectieve volksopstand van 1999. Een Bouta-revo, die onvoorwaardelijk transponeerde. Op meerder moment in gewapende overvallen op de staatskas, het goudvermogen van het volk en de buitenlandse tegoeden, die ter betaling van de eerste levensbehoeften waren opgepot. Tot nu toe is er niemand uit die schema’s achter slot en grendel geraakt. Op gevaar af, dat zich weer zulke toestanden gaan herhalen, is er nog weinig of niets gedaan om deze zware misdaden te neutraliseren. En dat is de naakte waarheid, op deze 25 februari 2010. Dertig jaren na dato. Waar er nog steeds weer figuren zijn, die het verfijnde Hugo Chávez model opnieuw willen invoeren. Hetzelfde dat hier al had plaatsgevonden, maar vernuftiger zal worden geïncorporeerd. De Rechterlijke Macht heeft al een openlijke belofte van Bouterse te horen gekregen. Gaf openlijk aan, dat hij de Rechterlijke Macht zal ontmantelen. Wil men nog langer blijven slapen, voordat de afdoende maatregelen volgen? Niemand heeft het recht om “Russian Roulette” met de belangen van deze samenleving te spelen. ‘Nobody!’. Daarom zullen de onherroepelijke en onvermijdbare maatregelen vlot moeten worden genomen. Het huidige staatshoofd heeft het volk van Suriname beloofd, deze Republiek Suriname niet aan de misdaad te zullen overdragen dan wel -leveren. Staat eigenlijk haaks op de uitlating, geen moeite te hebben om in de oppositiebanken plaats te nemen. Het zekere moet voor het onzekere gaan, in deze periode van af te wijzen politieke gokspelen. Veiligheid, rechtshandhaving, gerechtigheid en rechtstatelijke verhouding (-en), zijn geen kaarsstukken, die ‘blauw blauw’ mogen worden gelaten. Wil men deze samenleving niet weer in een oeverloos avontuur storten. Wie bindt nou eigenlijke deze koe…, de bel aan?
- Het NRC-Handelsblad maakt opnieuw melding van misbruik van jongeren door rooms-katholieke geestelijken, in Nederland. De kwaliteitskrant van gisteravond over de Salesianer Orde: ‘Voor het eerst worden in Nederland paters van de orde van Salesianen van Don Bosco openlijk beschuldigd van jarenlang seksueel misbruik. Het misbruik zou in de jaren zestig en zeventig zijn gepleegd door paters van het klooster Huize Don Rua in het Gelderse ’s-Heerenberg. Dat blijkt uit onderzoek, dat deze krant samen met de Wereldomroep heeft gedaan’. Tot zover het NRC-Handelsblad. In hoeverre zich in Suriname ook onbetamelijke zaken hebben voorgedaan, zal uiteindelijk op termijn wel blijken. Ontegenzeggelijk en onweerspreekbaar, werden er op bepaalde katholieke (mulo-) scholen lijfstraffen op ernstig ‘brutale wijze’ toegepast. De (houten-) lat van ‘El Brutus’ was en is daarbij een legendarisch fenomeen gebleken. De lijnen mogen, vanuit andere instituties, worden doorgetrokken en naar degelijke sociologische verklaringen gezocht (…). Hoe het toch zo kwam, dat er levensbedreigende geweldsuitbarstingen en ondersteuning daarvan kwamen, vanuit bepaalde individuen, die onder het juk van de pastoor en frater, hun overmatig aangetaste adolescentie mochten beleven. Voer voor psychologen en andere ‘logen’. Bepaalden en nog steeds geïndoctrineerden, durven over standbeelden uit de koloniale heerschappij te babbelen? ‘Meki dem kom’. Geldt ook voor TRIS - monumentalisten.
- Bij herhaling lijkt het er weer op, dat de heer Emile Wijntuin de geschiedenis van het land, om weinig duidelijke redenen, onzuiver wil herbeschrijven. De amnestieregeling die werd ingesteld, met medewerking van het Parlement van Suriname, werd zonder meer onder druk van angst voor en bedreiging door de coupplegers tot stand gebracht. En niets anders. Bovendien een gotspe, op een moment, dat zovele burgers fysiek en materieel --vanaf 25 februari 1980-- werden getroffen door de misdadige handelingen vanuit het militaire regiem voortgebracht. Mishandelingen, wederechtelijke vrijheidsberoving, onvoorwaardelijke gevangenzetting, doodslag en moord van/op gewone burgers, militairen en/of politici, waren immers aan de orde van de ‘revo-dagen’. Nergens konden benadeelden met hun klachten terecht. Alles op het gevaar af, van nog meer repressie, persoonlijke belasting en bedreiging. Valselijk beschuldigd worden, werd in dit land terdege geïnstitutionaliseerd. Wijntuin moet beter weten. Misschien is ook hij --overwegende de ‘vrije wil’-- vanuit zijn Switi Sranan naar het buitenland uitgeweken.
- Wanneer de realiteit niet meer wordt gezien, schreeuwen mensen gefrustreerd over prolongatie van een “revo-ideaal”. Zaakje, dat nooit tot revolutionaire wasdom kon komen. Toen Badrissein Sital, vanwege hoog opgelopen verschillen, door zijn baas in Cuba werd gedetacheerd, om zogenaamd daar politiek nog een beetje school te gaan, werd zijn ‘ticket’ voor veilige terugkeer naar Suriname: ‘een groot interview’ met de Nederlandse (journalistieke-) querulant Willem Oltmans. Ook zo eentje uit het avonturistische PC Hooftstraat-milieu, die dit land trachtte te manipuleren en verder te destabiliseren. In het interview werd de tegenpool Bouterse, door Sital druipend de hemel in geprezen. Sital beweerde toen al, dat de ‘revo’ eigenlijk niet accelereerde. Suriname had een veel te grote en krachtige middenstand. Als er revolutie gemaakt zou moeten worden, zou die verderfelijke middenstand desnoods kunstmatig moeten worden ingekrompen….!? Hogeschool uit Cuba, ‘so bun’. Na het publiceren van het Oltmans-verhaal, kon en mocht Badri terugkeren naar zijn Switi Sranan. De middenstand zal echter nooit meewerken aan geen enkele vorm van gewelddadige revolutie of de lijpe ideeën/doelstellingen daarover gepropageerd.
- In zijn toespraak aan de Waterkant, waar eens het in brand geschoten Hoofdbureau van Politie heeft gestaan, mocht Desiré Bouterse eergisterochtend een opsomming geven van feitelijkheden, waar door hem en de NDP-geïnspireerde regeringen --vóór en na 25 februari 1980-- zich driftig aan schuldig hebben gemaakt. De rij van sprekers vormde een bevestiging van het feit, dat er niets werd geleerd uit wat men het volk van Suriname vanaf de jaren tachtig aandeed. Voor een ieder die aan het woord kwam, valt wel wat te zeggen. Maar dan wel in burger- en strafrechtelijk opzicht. Inderdaad toekomstbepalend, als men deze mensen weer aan de macht helpt of brengt. Allen maakten zich schuldig aan schending van burger- en grondrechten binnen en misschien ook wel buiten de Republiek Suriname. De verbaal en fysiek aangebrachte cosmetica ten spijt.
- De laatste dagen valt het op, dat een aantal bewindvoerders, op allerlei wijzen de aandacht van de media wenst op te eisen. Op basis van door hen zelf te formuleren ‘staat van dienst’, probeert de één na de ander zich in de kijker te spelen en ook nog weinig bescheiden aan te geven voor een volgende (regeer-) periode beschikbaar te zijn. Daarbij niet in de gaten hebbend, dat in vele gevallen de politieke afschrijving minder gunstig te noemen is of nodige uitkomsten biedt. Duidelijk moet wel weer worden, dat een minister niet in zijn eentje zaken tot stand brengt. Menig ambtelijk radertje van directeurs-, adviseurs- en ander niveau, zijn debet ofwel credit aan het functioneren op een departement. Ook binnen de werkarmen van willekeurig bedoeld overheidsorgaan. Een voorbeeld kon vorige week worden gedetecteerd. Reeds in de jaren vijftig, zestig en tachtig, was het Paranam-gebied en de regio daaromheen planmatig geprojecteerd om als industriële groeipool te worden ingevuld en aangezet. Wat deed de ‘Plossige man’ vorige week, om de tanende aandacht en gemoedsrust weer enigszins op te kalefateren? Juist ja! De burger moet wel weten, dat grote denkers…, de planologie die wij met grote regelmaat met voeten trachten te treden, veertig jaren en meer geleden hebben neergelegd en beschreven. En deze inspirerende bronnen, op het Planbureau terug te vinden zijn.
- Johan Ferrier zou volgens Emile Wijntuin amnestieachtige handreikingen hebben geïnitieerd dan wel overwogen, richting gewelddadige coupplegers? Een bijkomstig verhaal op zich. Verificatie zou nu bij reeds overleden mensen moeten worden gehaald. Maar goed, de mededeling ligt er. Waar wel naar gekeken mag worden…, of er in 1987 te Leonsberg een vergelijkbaar amnestievoorstel werd gedaan. Er zijn nog voldoende mensen in leven, die dat allemaal aan gerucht kunnen bevestigen of ontkennen. Het zou daarbij gaan om amnestie terzake een massaslachting, door het militair regime uitgevoerd. Die weinig eerbare voorstellen zouden door inmiddels in staat van beschuldiging gestelde verdachte (-n), van die moordpartij, hautain zijn afgewezen. ‘Untouchables?’. De tijd zal het allemaal wel leren.
- De minister van Financiën verklaarde, dat zijn departement niet belast is met de uitkering of betaling van salarissen aan ziekenhuispersoneel. Maar de zorginstellingen zelf. Er is hem geen missive/ambtsbrief bekend, die inhoudelijk anders beweert.
- Willem Alexander zou in de jaren negentig hebben beweerd, dat als hij staatshoofd mocht worden…, hij een wet die de doodstraf legitimeert, niet zal ondertekenen. Ook niet als het parlement zo een wet had aangenomen? Die uitspraken zouden door voormalig minister-president Wim Kok (PvdA) uit een televisieprogramma zijn verwijderd, vanwege de politieke consequenties, die een dergelijke opvatting voor de democratie zou hebben.
- Celcius Waterberg staat in zijn bestuursopvattingen, lijnrecht tegenover de bevoegdheden, die de natuurgeneeskundige Landveld bezigt en zichzelf aanmeet. Landveld heeft volgens Waterberg niet eens vier jaar lagere school doorlopen en zou niet in de zorgsector mogen opereren.
- Een klein deel van Nieuw Suriname zou zich nu bij de M-Combinatie ophouden. Radjen Nannan Panday verliet de organisatie, die hij mede stichtte en zet zich met stevige achterban volledig en verstandelijk in voor stembuswinst (-en) van het Middenblok.
- Een lichamelijk en geestelijke aangetaste man, loopt te Benie’s Park II --met grote regelmaat-- midden op het wegdek. Een gevaarlijke situatie --gegeven het feit-- dat de wegen aan weerszijden door diepe grachten worden begrensd en uitwijkmogelijkheden maar zeer beperkt blijken.
- Paul Abena vertelt aan Panorama van TV 2, dat er voor de politieke organisatie SEEKA meer in moet zitten. Caprino Alendy is echter van mening, dat SEEKA binnen A-Combinatie reeds overgewaardeerd is.
- Berm- en oeverautoverkoop levert grote schade op aan beplanting en doet de gronden verzakken en instabiel geraken. Bovendien, wordt het verkeer vaker in uitzicht belemmerd. Beplantingen en billboards op hoeken van straten, vormen de basisoorzaak van meerdere ernstige verkeersongevallen.
- Digicel vs. Tele – G. “Testing testing testing…”. Digicel heeft al maanden geleden te kennen gegeven, geheel ‘ready’ te zijn om de SMS-verbindingen met Telesur te ‘launchen’. Het blijkt weer, dat Richel Apinsa de vinger niet aan de communicatiepols heeft. “Testing testing testing…”.
- Een nieuwe luchtvrachtverbinding werd van de week gelanceerd, met Telesis Aviation N.V. in de spil. Vrachtvervoer voor een groeiende export- en importmarkt in/naar de regio en daarbuiten, wordt daarmee betrouwbaar en deskundig geaccommodeerd en gepresenteerd. Telesis gaat samenwerken met de gerenommeerde multinationale vrachtvervoerder Amerijet International Inc.
- Minister Chan Santokhi reisde van de week af naar Brazilië, waar wordt deelgenomen aan de “VIIIe Vergadering van Justitieministers en Procureurs-generaal van de Amerika’s”. Secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten, Miguel Insulza en de Braziliaanse president Inacio ‘Lula’ da Silva, woonden de conferentie bij.
- Suriname heeft inderdaad in Cancun - Mexico deelgenomen, aan de “Unity Summit” van Latijns Amerikaanse- en Caribische staten voor staatshoofden, regeringsleiders en ministers van Buitenlandse Zaken. De indruk, die nationaal en internationaal werd gewekt, dat deze conferentie een weg baant om als tegenhanger van de Organisatie van Amerikaanse Staten op te treden, is bepaald niet weggenomen. Zelfs het “Witte Huis” heeft over deze bijeenkomst het één en ander laten horen. De historische kracht van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), zal echter nimmer kunnen worden ondermijnd door de bewegingen, die nu uit het zuiden --met uitsluiting van de USA en Canada-- worden aangemeld. De Caribische regio en ons land in het bijzonder, dienen wel alert te blijven en bepaald niet betrokken te worden bij de geopolitieke provocaties en daaruit voortvloeiende botsingen, die hun oorsprong hebben, in: Buenos Aires, La Paz, Carácas, Tegucigalpa en Havana. De Republiek Suriname is het enige land in geheel de Amerika’s, dat landsgrenzen heeft met Europese gebiedsdelen. Vrijwel de gehele energievoorziening in ons land is afhankelijk van veel grotere belangen in het noorden gevestigd. Het is daarom kies, ons niet te laten meezuigen of verleiden tot standpuntbepalingen, die op de lange termijn grote schade kunnen veroorzaken. Neemt niet weg, dat bij enige blokvormingtendens, de afweging zuiver zal moeten geschieden en gehouden. Intussen heeft de bewindvoerder op Buitenlandse Zaken (Buza) een nader verklarende uitleg gegeven over onze aanwezigheid in Cancun – Mexico. En wel op ministerieel niveau. Het persbericht en de verklaring van Buza zijn reeds in onze kolommen opgenomen.
- In de vroege ochtend van 25 februari 2010 smeekte Desiré Bouterse letterlijk aan de Waterkant, dat men er alles aan zou moeten doen om de verkiezingen voor zijn NDP te winnen. Ego’s zouden aan de kant moeten worden gezet. Dit zijn “de verkiezingen”…, die moeten worden gewonnen…! Geweldigheid van individuen is schijnbaar daarbij niet al te productief? De vraag, die mag worden gesteld is hoe Bouterse het in het hoofd heeft gehaald, dat de NDP de aankomende verkiezingen zal winnen. Niemand wil nou eigenlijk met de man samenwerken. Alleen de labielen en opportunisten hebben hem nu weer verstikkend weten te omsingelen. Allemaal met een speciale agenda. “Time will tell, mi boi”. ‘Kandidaatstelling, e long kom, mi boi…!’ Ego’s moeten worden gestreeld en bevredigd. ‘Tan teki san e go pesa…’. Time will always tell…, the truth and nothing but the truth!’. ‘So help us…’.
- Moammar Gadhafi, één van de revo-vriendjes van Desiré Bouterse, heeft de “Jihad” aanbevolen tegen het neutrale Zwitserland, dat bij referendum minarettenbouw heeft verboden. Alle moslims moeten zich nu wapenen voor een ‘heilige oorlog’ tegen de Zwitsers. Ook is de gek uit Tripoli boos, omdat zijn zoon voor strafbare feiten --waaronder ‘zware mishandeling’-- werd aangehouden in Zwitserland. Het volk van Libië werd meteen gestraft. Er mag geen Zwitserse Ementhaler Kaas uit Zwitserland, meer naar Libië komen en ook het blokkenbouwspel LEGO werd de Libische bevolking meteen ontnomen. Wanneer er voor megalomanen en ‘lijpe Henkies’ wordt gewaarschuwd…..! ‘Yu e siki no? Mi no wanni meki yu e go plei majong tapu na yu balkon, yere… Na avondklok, so bun, yere’.

De Observateur van Sranan.