REVOLUTIE GAAT NIET DOOR, OMDAT DIE ER NIET IS GEW

REVOLUTIE GAAT NIET DOOR, OMDAT DIE ER NIET IS GEWEEST

Een revolutie komt vanuit het volk, zoals we dat hebben kunnen zien tijdens de Franse revolutie, de Russische revolutie en de Cubaanse revolutie. We hebben helemaal geen revolutie gehad in Suriname. Er werd een ordinaire neo-kolo-niale militaire coup uitgevoerd aangestuurd door Den Haag, met als centrale pion de kolonel der Grenadiers Hans Valk, in 1980 militair attaché op de Ne-derlandse ambassade hier ter stede. Er werd een scenario afgedraaid door Valk en Bouterse en daarvoor was er een blauwdruk genaamd de ‘’Paarse Tulp’’.
Om de Surinaamse jongens die niet binnen het koninklijk besluit en de daaraan ge-koppelde suppletieregeling vielen, mee te krijgen in het plan tot het plegen van een staatsgreep, werd een ver-haal aan hen opgehangen van een Bond Militair Kader , BOMIKA binnen de Suri-naamse Krijgs Macht, SKM. Na de geslaagde militaire staatsgreep tegen de wettig gekozen NPK-regering on-der leiding van premier Arron werd er ook nooit meer ge-sproken over een vakbond binnen het Nationaal Leger, de nieuwe benaming van de grootste gewapende macht in de Republiek Suriname. Na de staatsgreep werd er in eerste instantie gesproken over een machtsgreep, coup en vervolgens ingreep. Toen kwam er uiteindelijk uit de linkse groep één of andere figuur met het lumineuze idée de staatsgreep der ser-geanten maar de naam van revolutie te geven en ook nog de aanvang van een zo-genaamd revolutionair pro-ces aan te kondigen. Thans anno 2010 wil men de aan-hang van de NDP doen gelo-ven, dat er ooit tussen 25 fe-bruari 1980 en november 1987 sprake is geweest van een revolutie. Het is vanaf het prille begin een ordinaire militaire staatsgreep van Bouterse en Valk geweest, omdat de officieren van de SKM zich niet wensten te le-nen voor een machtsgreep, die werd aangestuurd door een handlanger uit Den Haag gericht tegen een wet-tig gekozen regering in de-mocratisch Suriname. Bou-terse werd als huurling mis-bruikt en had niet eens in de gaten wat het ultieme doel van Valk daadwerkelijk was. Men gaf het zogeheten pro-ces een naam om naar har-telust te kunnen jatten en ook nog te kunnen profiteren van de ontwikkelingspot, die nog open bleef nadat de re-gering-Chin A Sen aantrad. Tot midden 1982 bleef het Nederlandse geld toestro-men en werden projecten uitgevoerd door het regiem van militairen en burgers. Toen men de mensenrech-ten bleef schenden ging de vinger echt wel op de knip in de maand december van het jaar 1982 en kwam Surina-me volledig in een isolement nadat men op 8 december 15 vooraanstaande Surina-mers martelde en vermoord-de. De militaire dictatuur moest een bepaalde signa-tuur krijgen en het werd dan een zogenaamde revolutie. Aan het einde van de rit in 1987 was de Surinaamse economie geruïneerd door de rovers uit de zogenaam-de revo en gierde de inflatie. Ook was er schaarste op alle fronten en ging de Republiek Suriname gebukt onder een binnenlands gewapend con-flict, dat zwaar in de devie-zenpot van het land had ge-sneden. De monetaire situa-tie was uitzichtloos en er moest dringend hulp komen. Als gevolg van de financieel –economische en monetaire ruïne die geërfd werd door de regering-Shankar/Arron kwam Nederland al spoedig met de eis, dat er een struc-tureel aanpassingsprogram-ma, SAP moest worden doorgevoerd wilde men we-derom in aanmerking komen voor de stroom penningen uit de ontwikkelingspot uit 1975. De ouderen ons weten nog heel goed hoe zuur het SAP is geweest en hoe moeilijk het is gegaan in de beginjaren negentig van de vorige eeuw. Voor Keerpunt is de zogenaamde Revolutie een vies woord, omdat het zogenaamde proces dat door Bouterse cs werd aan-gevangen, geleid en zo op-gehemeld, dit land alleen maar ellende heeft bezorgd. Een proces van onvrijheid, onderdrukking, schending van mensenrechten op grote schaal en menselijke ontred-dering. Niemand bij zijn goed verstand kan met ple-zier terugdenken aan die pe-riode uit onze geschiedenis. Degenen die terugwillen naar die tijd, zijn de mensen die rond Bouterse functio-neerden en zich op schan-delige wijze wisten te verrij-ken. Mensen, die hoge func-ties binnen het staatsappa-raat bekleedden en kans za-gen zich schandelijk te verrij-ken en de laatste deviezen van dit land wisten weg of over te maken. Mensen, die zich grote lappen domein-land wisten toe te eigenen en later weer voor harde va-luta verkochten. Weer ande-ren, die over de rug van de totale gemeenschap bedrij-ven wisten te stichten en ook rijk werden. De coup van 1980 was geen revolutie van het volk. Deze staatsgreep stelde een stel onbelangrijke elementen binnen deze gemeenschap in de gele-genheid uit hun holen te krui-pen en de staatskas met het geweer in de hand te plun-deren. Het volk werd er geen steek beter van en zoekt in vele opzichten nog steeds naar die verbetering, die toen door een stel volksver-lakkers werd beloofd. 25 fe-bruari 1980 creëerde de mo-gelijkheid voor een aantal mensen, die via verkiezin-gen nooit aan de macht zou-den komen, zich te verrijken ten koste van de gehele ge-meenschap. Er is nooit een revolutie geweest en het is dan ook logisch, dat er geen voortzetting kan zijn van een volksopstand, die er nooit is geweest. Bouterse en zijn vrienden moeten het volk niet belazeren. Wat hij en zijn vrienden daadwerkelijk willen is politieke macht om weer de Centrale Bank van Suriname te komen leegste-len en voorkómen, dat ze als verdachten van de moord-partij op 8 december 1982 tot langdurige gevangenis-straffen worden veroordeeld. Laat ze ophouden met het sprookje van een revolutie, het maakt ze alleen maar belachelijker dan ze al zijn.

ZONEN VAN HERMANDAD OVER DE SCHREEF

Wat is er toch aan de hand binnen het Korps Politie Suriname? Of is het de algemene moreel-ethische verloedering binnen de maatschappij, die ook het KPS thans parten speelt? Wij kunnen daar niet gelijk antwoord op geven, maar kunnen wel constateren dat zaken helemaal niet goed zitten binnen het korps en dat vooral de jongere leden van het Korps Politie Suriname veel te vaak over de schreef gaan en het korps in opspraak brengen. Leden van het KPS, die op Schiphol met cocaïne worden gevat, politieagent schiet in een kapperszaak jongeman door het hoofd, politieagent schiet collega in Nickerie dood, politieagent van bureau Keizerstraat wordt door cocaïnehandelaren vermoord, zijn uitgebrand voertuig wordt te Tibitisoela teruggevonden, politieagenten tippen drugssdealers dat de politie een razzia zal uitvoeren, drugspiloot verdwijnt op mysterieuze wijze uit cel en vlucht naar het buitenland, politiefunctionaris hangt de notaris uit op een grenspost, leden van het elite Arrestatie Team van het Korps Politie Suriname stelen zeker 80 kilo cocaïne uit hun hoofdkwartier en verhandelen vermoedelijk het duivelse spul, politieagenten betrokken bij zwendel met keuringsbewijzen, politieagenten betrokken bij seksueel misbruik van minderjarigen in de westelijke grensplaats Apoera. Politieinstructeur schiet bij training collega door het hoofd. Bolletjes cocaïne verdwijnen op mysterieuze wijze uit het bureau De Nieuwe Haven. Geld en sieraden afkomstig van de slachtoffers van 7 juni 1989 SLM-vliegramp nabij de JAP Luchthaven te Zanderij verdwijnen op mysterieuze wijze uit een kluis van een politiebureau. Allemaal zaken, die een niet onaanzienlijke smet werpen op het Korps Politie Suriname, dat vooral in de koloniale tijd een brandschone reputatie had.Leden van het korps, die destijds over de schreef gingen, werden òf verwijderd òf verdwenen achter de wacht. Ook was de mentaliteit van de Surinaamse man en vrouw in de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw aanmerkelijk anders dan thans het geval is. We hebben thans te maken met een moreel-ethische verloedering, die ook het KPS parten speelt. Veel jonge mannen en vrouwen zijn niet tevreden met hun maandelijkse vergoeding binnen het korps en zwichten te snel voor allerlei aanbiedingen van met name misdadigers. Moni e breni dem mang. Corruptie is een kwaad, dat ook zijn tentakels binnen het korps heeft gestoken. En het is jammer het te moeten zeggen, ook leden van het KPS vinden het in bepaalde gevallen niet meer erg een tyuku te nemen en zo het korps en hun bonafide collega’s in diskrediet te brengen. Ook streberigheid, hebzucht, jaloezie en etnocentrisme spelen het korps in de laatste jaren ernstig parten. Er zal een grote mentaliteitsombuiging moeten plaatsvinden willen we het Korps Politie Suriname wederom op het rechte pad brengen. Allerlei voorzieningen zoals betere bewapening, uniformen, transport, communicatieapparatuur, huisvesting en nieuwe bureaus veranderen de verziekte mentaliteit niet. Nog minder wordt de corruptie uitgebannen door het aandragen van de voormelde voorzieningen. Er zal intern meer aandacht moeten worden besteed aan de houding en mentaliteit van de doorsnee politieagent. Ook moeten er meer sancties toegepast worden wanneer mensen in strijd handelen met het politiehandvest. Het is zaak om er wederom op te wijzen, dat als er niet drastisch wordt ingegrepen, de schade voor het Korps alleen maar zal toenemen en de geloofwaardigheid bij de bevolking alleen maar verder bergafwaarts zal gaan.

SPORTJOURNALISTEN MOETEN BOYCOT INSTELLEN

Sportjournalisten, die in alle eerlijkheid en naar eer en geweten hun werk doen, moeten zich op geen enkele wijze laten provoceren, beledigen, bedreigen en intimideren door het schuim, dat zich de aanhang van F.C. Moengo Tapu noemt. Al verschillende malen zijn sportverslaggevers bij het verslaan van wedstrijden van F.C. Moengo Tapu bedreigd , geïntimideerd en uitgescholden door het tuig, dat zich als supporter van de voormelde club presenteert. Het opvallende is, dat het gedrag van het tuig van Moengo Tapu extreme vormen aanneemt als F.C. Moengo Tapu een thuiswedstrijd speelt. Het zijn mensen met dezelfde mentaliteit als de voorzitter van de voetbalclub. Die denkt ook, dat hij een ieder maar kan bedreigen en voelt zich koning van het district, waar hij geboren en getogen is. Het is overigens geen novum, dat de club uit Moengo Tapu garant staat voor wangedrag en dan natuurlijk met als sprankelend boegbeeld haar idool Ronnie Brunswijk, die zelfs in Paramaribo wangedrag heeft getoond. Wanneer Surinaamse en buitenlandse sportjournalisten onbeschoft behandeld worden door het schuim van deze club moeten ze één lijn trekken en de voetbalwedstrijden zowel in Moengo als Paramaribo niet langer bijwonen. Gewoon boycotten, dan zullen we zien of het gedrag van het voormelde schuim ongewijzigd blijft. Zolang we dit schofterig publiek de grani blijven geven van het bijwonen en verslaan van zijn wedstrijden zal het zich onbehouwen blijven gedragen. Keerpunt hoopt, dat de boycot spoedig wordt afgekondigd totdat het moment aanbreekt dat de supporters van F.C. Moengo Tapu zich beschaafd gaan gedragen. Laten we de hoop uitspreken dat ze wel weten wat beschaafd gedrag inhoudt.

IMPASSE AC NIET EENVOUDIG

De impasse binnen A-Combinatie bestaande uit BEP, ABOP en SEEKA is niet eenvoudig, omdat bepaalde mensen binnen de combinatie aan ernstige overschatting lijden. Zo weten wij, dat men binnen de BEP zeer ergert aan de houding van een ABOP, die zeer belangrijke plaatsen op kandidatenlijsten opeist in plaatsen, waar de partij van Brunswijk geen of nauwelijks aanhang heeft. Brunswijk en zijn partijgenoten wensen dus duidelijk paardje te rijden op de rug van de BEP en dat kan ten enen male niet volgens de visie van de BEP. Grote wrijvingen tussen de partners binnen A-combinatie zijn dan ook reeds geruime tijd manifest en kan zelfs tot grote onenigheid leiden. Brunswijk zijn aanhang concentreert zich tussen Moengo en Albina en op sommige plaatsen langs de Cottica, maar stelt bijvoorbeeld in Brokopondo en andere delen van Sipaliwini absoluut niets voor en dat weten de exponenten van de BEP maar al te goed. En juist daarom is het onredelijk van de ABOP om meer te eisen. Paardje rijden op de rug van een veel sterkere partner binnen een combinatie is geen uitzondering in de Surinaamse politiek, maar kan wel tot heel grote spanningen leiden en in sommige gevallen zelfs tot scheuring van een combinatie. De BEP heeft er schoon genoeg van en heeft dat ook op bepaalde momenten zelfs buiten de combinatie laten merken. Veel topmensen in de BEP balen al geruime tijd van het provocerende en intimiderende gedrag van een ABOP en haar leiding, cq opperhoofd Brunswijk. De man wenst iets te hebben en houdt dan geen rekening met de vermoedelijke stemverhoudingen en aanhang van de respectieve leden binnen de combinatie. Ook acht de man zich groter dan hij in werkelijkheid is . Brunswijk en de BEP mogen er bovendien niet vanuit gaan, dat alle Marrons op ze zullen stemmen. De NDP en NPS hebben op veel plaatsen in het binnenland nog een behoorlijke aanhang en dat weet men binnen A-Combinatie maar al te goed. Keerpunt heeft zo de indruk, dat er nog best wat water door de Surinamerivier zal stromen alvorens men binnen A-Combinatie tot consensus over kandidatenlijsten geraakt. Brunswijk is namelijk in veel opzichten een zeer onredelijke en droomdrammerige figuur, die denkt door intimidatie en zelfs bedreiging zijn zin te kunnen krijgen. Dit gedrag kan er ook toe leiden, dat de overige partners binnen A-Combinatie hem de wacht aanzeggen.

DE OVERHEID BETAALT ALTIJD?

In de afgelopen week hadden we op de woensdag ook weer de gebruikelijke vergadering van de Raad van Ministers. Tijdens deze bijeenkomst stond minister Celsius Waterberg een vraaggesprek af, waarin de bewindsman op een gegeven moment stelde dat voor wat betreft de betalingen van de overheid voor goederen en diensten wat in het vat zit, niet verzuurt. Waterberg zei daarop, dat de overheid altijd betaalt. Het kwam erop neer, dat de overheid uiteindelijk toch wel betaalt, al zou het wat langer duren. We weten, dat de minister van Volksgezondheid pas vijf jaar in functie is en dus geen goed inzicht kan hebben in de betalingen van de overheid. De minister weet, naar wij vermoeden, niet dat er legio ondernemingen geen zaken met de overheid wensen te doen, omdat ze in het verleden zeer nare ervaringen met de Staat hebben gehad als het op betalen aankwam. En dan wil Keerpunt het niet hebben over specifiek deze regering. Opeenvolgende regeringen in dit land hebben er een handje van gehad particulieren, die goederen en diensten hebben geleverd aan de overheid, gewoon om de één of andere flutredenering niet te betalen. Er zijn legio ondernemingen uit de private sector, die helemaal geen zaken met de overheid willen doen omdat ze weten, dat ze hun geld veel te laat, of helemaal niet krijgen. Ook zijn er bedrijven, die geen bestelbonnen van de overheid wensen aan te nemen bij het leveren van goederen, omdat het comptabel bij Lanti allesbehalve gezond is gebleken. Zo kennen we mensen, die vorderingen bij de overheid hebben lopen, die ouder dan tien jaar zijn en de desbetreffende ministeries, die over de brug moeten komen, geven `geen thuis’ wanneer om het geld gevraagd wordt. Wanneer Waterberg stelt, dat de overheid altijd betaalt moet de bewindsman zich beter doen informeren. Wie bij Lanti durft te stellen, dat de overheid altijd wel betaalt, willen wij gaarne wakker schudden. Breek ons de bek maar niet open. Het is gewoon een schandaal, dat al jaren voortduurt, waar maar geen verbetering in komt.

KORT EN KRACHTIG
Nadere toelichting gewenst
In het streven van verdere professionalisering van en uniformiteit bij het Openbaar Ministerie heeft de leiding van dit instituut richtlijnen ontwikkeld voor het doen van strafvoorstellen, het insluit- en heenzendbeleid en voor wat betreft het beleid op het gebied van vervolging. Vooral voor wat het insluitbeleid betreft, was het echt nodig dat er wat duidelijkheid kwam. In het ene geval wordt iemand zonder pardon ingesloten, na een heftige woordenwisseling met een buurman. In een ander geval hebben mensen vijftien anderen om het leven gebracht, maar hebben nooit zelfs een politiebureau van binnen gezien. Nimmer is aan de gemeenschap uitleg gegeven waarom dat nooit heeft plaatsgevonden. Intussen wordt die samenleving dagelijks door diezelfde mensen op een verschrikkelijke manier getergd. Iemand zou dus echt het beleid nader moeten toelichten.
Kent Suriname een alternatief wetboek?
Steeds meer gaat het erop lijken alsof niet alle wetten en regels in Suriname voor een ieder gelden. Vaak ontstaat de indruk, dat voor bepaalde categorieën alternatieve wetten van kracht zijn. Een van die categorieen lijken bijvoorbeeld de chauffeurs van lijnbussen wel. Die rijden net zo hard als zij willen, brengen hun voertuigen tot stilstand waar zij willen en negeren verkeersborden wanneer zij willen. Kortom, ze doen wat zij willen. Vaak is de politie niet in de buurt, maar soms wel. Zelden treedt een politieagent op tegen een buschauffeur, die zich aan een overtreding schuldig maakt. Wanneer een wetsdienaar een buschauffeur op de bon slingert is het zo uitzonderlijk, dat je de indruk krijgt, dat die agent zich niet aan de instructies houdt.
Drugsgebruikers krijgen het moeilijk
Marihuanarokers hebben de afgelopen dagen rake klappen moeten incasseren. Leden van de Anti Narcotica Brigade van het Korps Politie Suriname zijn ertoe overgegaan enkele grote marihuanavelden in Brokopondo te vernietigen. Eveneens werd overgegaan tot de vernietiging van een groot aantal planten, dat lag in een hut om te drogen. De eenheden van het KPS zijn zeer actief in het district Brokopondo en leveren daar voortreffelijk werk in het kader van de drugsbestrijding. Marihuanarokers mogen zich dus beginnen voor te bereiden op moeilijke tijden. De politie heeft het vaste voornemen om de sector zware slagen toe te brengen.
Zo de baas, zo de………….
Een lijfwacht van Salam Somohardjo, voorzitter van de Nationale Assemblée van Suriname en van de politieke partij Pertjajah Luhur, is door de politie aangehouden op verdenking van het zich seksueel vergrijpen aan een jongen van veertien. Het zou om een buurjongen gaan met wie hij die ,,grap’’ vaker zou hebben uitgehaald. De zaak kwam aan het licht, nadat vriendjes van de jongen de twee zijn gaan bespieden. De seksuele geaardheid van de man is in deze niet eens zo belangrijk. De leeftijd van zijn slachtoffer wel. Na alles wat hij dagelijks meemaakt bij de uitoefening van zijn taak, is hij waarschijnlijk niet eens meer in staat onderscheid te maken tussen goed en kwaad. De arme vent wordt met zoveel onethische zaken geconfronteerd, dat hij erin is gaan geloven, dat het normaal is.
Beunhazerij van jewelste
Een 22-jarige HIV besmette dame en haar moeder vinden, dat haar privacy is geschonden door de makers van het televisieprogramma “1 voor 12”. Dankzij de programmamakers zou haar status thans algemeen bekend zijn geworden. De makers van “1 voor 12” echter stellen zich op het standpunt, dat zij door Odany Jewa van Haynes Landveld zijn uitgenodigd, om het genezingsproces van de dame van begin tot eind te verfilmen. Landveld zou een geneesmiddel ten behoeve van HIV besmette patienten hebben ontwikkeld, dat effectiever werkt dan de bekende AIDS remmers. Intussen is de minister van Volksgezondheid zich met de zaak gaan bemoeien. Waterberg liet niets heel van Landveld, die zich uitgeeft voor arts, maar nog nooit zelfs op de stoep van het Medisch Wetenschappelijk Instituut zou hebben gestaan. Landveld is een ordinaire kwakzalver, als wij de minister van Volksgezondheid mogen geloven. De vraag rijst dan meteen, hoe het komt, dat hij in alle rust zijn beunhazerij kan voortzetten en zich ongestraft kan blijven uitgeven voor medicus.
Minov gaat betalen
Als we Kenneth Biervliet, hoofd van het Bureau Lager Onderwijs van het Ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling mogen geloven, dan gaat het departement heel binnenkort ertoe over de leveranciers van voeding ten behoeve van leerlingen van de lagere scholen uit te betalen. Door administratieve onvolkomenheden was er stagnatie opgetreden. Veel leveranciers waren daardoor genoodzaakt hun activiteiten te staken. Op ruim 300 lagere scholen worden kinderen uit sociaal zwakkere milieus dagelijks van een maaltijd voorzien in het kader van dit broodjesproject.
Fatsoen en zelfrespect
Jenny Geerlings - Simons zegt het jammer te vinden, dat verkiezingen in Suriname zich concenteren op clowneske vertoningen, in plaats van dat programma’s van de verschillende partijen de boventoon voeren. Volgens haar zou het om issues moeten gaan. Partijen zouden moeten nagaan welke programma’s in overeenstemming met elkaar zijn en vervolgens met elkaar moeten samenwerken. De enige conclusie, die uit het voorgaande kan worden getrokken, is dat de NDP in nood is. Men zit verlegen om gedegen partners, nu gebleken is dat slechts Harrish Manorath zich heeft aangesloten. Maar welke fatsoenlijke organisatie of individu, met enig zelfrespect, zou met de NDP willen samenwerken.