De West Nieuws

Van hangjongeren tot eerbare burgers

,,Wat wij hebben gevoeld, heeft niemand anders gevoeld. En niemand gaat meer op ons neerkijken. Ik ga het maken, wij gaan het maken!” Zo sprak Gregory Leetz vanmorgen in de kantine van het ministerie van Defensie, zich vol trots op de borst slaand mede namens de ongeveer 25 andere jongemannen, met wie hij in de afgelopen tien weken het proefproject Civiele Vorming met succes heeft doorlopen. De participanten, die zich vrijwillig hebben aangemeld, overwegend drop-outs en hang-jongeren uit de volksbuurt Abrabroki, hebben vandaag hun certificaat in ontvangst genomen.
Hoewel ook de ministeries van Arbeid, Technologische ontwikkeling en Milieu (ATM), Justitie en Politie, Onderwijs en Volksontwik-keling, erbij betrokken wa-ren, had de training meer weg van een vereenvoudigde militaire training.
Trainingsonderdelen waren behalve de Nederlandse taal, ook discipline, exerceren, basis EHBO-vaardigheden, verkeer, woudkennis en overlevingstechnieken. Gelet op het vakkenpakket is het dan ook niet vreemd, dat de meeste van de jongeman-nen na 10 weken zwoegen in legertenue en onder com-mando van militaire instruc-teurs, nu geïnterresseerd zijn in een baan bij het Nationaal Leger (NL). Ze variëren in de leeftijdsklasse 17-24 jaar.
,, Dit is geen wervingscam-pagne,” waarschuwt Defen-sie-minister Ivan Fernald. Hij noemt het project een weldoordachte keuze van het ministerie om vroegtijdige schoolverlaters van de straat te halen, ze weerbaar te ma-ken voor de maatschappij en ze vervolgens een tweede kans te bieden op de arbeids-markt. Doel van de training is ook geweest om te voor-kómen, dat de jongeren ten prooi zouden vallen aan cri-minelen. Na de training als eerste fase komen ze alle-maal in aanmerking voor een gecertificeerde vakopleiding van de Stichting Arbeidsmo-bilisatie en Ontwikkeling (SAO). Ook die opleiding wordt door Defensie betaald uit een budget van circa SRD 200.000, dat daarvoor is vrijgemaakt. Voor zij die daarna alsnog op een militai-re carrière azen, is de deur niet dichtgegooid. ,,Natuur-lijk kunnen ze nog militair worden als ze willen.
Maar ze zullen net zoals alle anderen door de selectie moeten gaan en aan dezelfde eisen voldoen,” aldus Fer-nald. Hij merkt daarbij op dat ze een pre hebben dat ze reeds gekeurd zijn en dat er reeds een antecedentenon-derzoek rond hun persoon is geweest. ,,Feit is dat het pro-ject tot nu toe is geslaagd,” vult hij aan. Waar veel van de jongens tot last waren in hun omgeving, gaan ze nu met opgeheven hoofd op weg naar de volgende op-stap. Het project omvat vol-gens Fernald ook ee politiek signaal dat het voor de over-heid menens is dat investe-ring in jongeren heel belang-rijk is voor de ontwikkeling. En dat daarbij niet voorbij mag worden gegaan aan het ontwikkelingspotentieel dat verscholen ligt in jongeren die om uiteenlopende rede-nen de school niet hebben afgemaakt. Het project is daarom zodanig samenge-steld dat het bijdraagt aan verhoging van zelfdiscipli-ne, gevoel van eigenwaarde en vergroting van het natio-nalistisch besef. Het resul-taat moet niet alleen zijn om zichzelf te bewijzen, maar ook om lotgenoten tot voor-beeld te zijn. Hoewel Defen-sie een gedisciplineerd appa-raat is en daarom bij uitstek geschikt zou zijn om derge-lijke projecten te leiden, is het volgens Fernald tijd voor een nationale discussie hoe verder te gaan na dit proef-project. Het doel moet daar-bij blijven hoe de “afvallers” terug te brengen.
De participanten hebben aan het eind van hun training bedrijfsbezoeken afgelegd bij onder meer een schroot-bedrijf, de Parbo Brouwerij, het Korps Speciale Troepen van het NL en de SAO.

Taalverschil grootste uitdaging CRITI

Hoewel het verstrekken van informatie en het vertalen van officiële documenten vanuit het ‘Caribisch Re-gionaal Informatie en Ver-taal Instituut’ (CRITI) in de talen Frans, Spaans, Neder-lands en Engels zal gebeu-ren, zal het taalverschil in de regio toch de grootste uitda-ging blijven voor dit insti-tuut. Dit gaf minister Rick van Ravenswaay van Plan-ning en Ontwikkelingssa-menwerking vandaag te ken-nen tijdens de ceremoniële inauguratie van de advies-commissie van het ‘Cari-bisch Regionaal Informatie en Vertaal Instituut’ (CRITI). Het vertaalinstituut is al enige tijd operationeel in het vertalen van docu-menten en het verstrekken van informatie aan CARIFORUM- lidstaten, het CARICOM- secretariaat, regionale organisaties en de private sector. Ook heeft CRITI als taak het vertalen van informatiebrochures en
-pakketten, regels, wetten en formulieren betreffende het goederenverkeer, alsook an-dere officiële en semi- offi-ciële documenten. Ook be-langrijke tv- en radiopro-gramma’s zullen ter beschik-king worden gesteld op de CRITI- website. De taalbar-rière voor de niet- Engels-sprekende landen van het CARIFORUM zal CRITI tot het verleden doen behoren. De niet- Engelssprekende landen hebben in het verle-den steeds kenbaar gemaakt door het taalverschil proble-men te ondervinden bij het effectief participeren in CARIFORUM.
Dit komt doordat alle offi-ciële en technische docu-menten in het Engels wor-den opgesteld. Met de in-auguratie van CRITI wordt verder inhoud gegeven aan het proces van regionale integratie en samenwerking binnen de CARICOM. Voor wat de financiële kant voor de opzet van het instituut betreft is 1.7 miljoen euro beschikbaar gesteld voor de komende drie jaren. Het CRITI- kantoor zal geves-tigd zijn aan de Watermo-lenstraat. Voor wat betreft de laatste ontwikkelingen is de staf van CRITI al samen-gesteld en volledig uit-gerust.

Ambassadeur Joella-Sewnundun kiest voor politieke uitdaging

RNW - De Surinaamse ambassadrice in Nederland, mr. Urmila Joella-Sewnundun, verlaat vroegtijdig de post Den Haag. Op maandag 1 maart gaat ze op audiëntie bij koningin Beatrix en een paar dagen later zit ze op het vliegtuig naar Suriname. Joella kiest hiermee voor een politieke carrière in Suriname, waar er op 25 mei verkiezingen zijn.
Joella wil nu niet in het openbaar reageren op haar besluit, om ongewenste pu-bliciteit te voorkómen voor ze bij de koningin is ge-weest. Op woensdag 3 maart is er een bescheiden af-scheidsreceptie op de am-bassade en pas daarna wil ze de pers te woord staan. Het vertrek van de ambassadrice, die nauwelijks vier jaar de post heeft bezet, verloopt niet volgens de ongeschre-ven diplomatieke regels. Normaal rondt een ambassa-deur zijn of haar termijn af met de overdracht aan de op-volger, tenzij er natuurlijk sprake is van persoonlijke omstandigheden, zoals ge-zondheid of het niet kunnen aarden in het ontvangende land.

Politieke ambities

Politieke ambities lijken voor Joella de belangrijkste reden te zijn om nu te vertrekken. Daarnaast wordt gefluisterd, dat ze niet goed lag in de Surinaamse ge-meenschap in Nederland. Ze was te ‘onzichtbaar’ en zat ze volgens critici te vaak in Suriname voor politieke ac-tiviteiten.
Joella is namelijk hoofdbe-stuurslid van de VHP, de partij van vice-president Ram Sardjoe. Bij de verkie-zingen van 2000 en 2005 heeft ze een belangrijke rol gespeeld in de campagne van de VHP. In wezen doet Joella voor iedereen nu een duidelijke keuze, want je kunt niet aanblijven als am-bassadrice en vanaf maart tot eind mei in Suriname op verkiezingspodia staan. De verwachting is, dat op 25 mei de spannendste verkie-zingen aller tijden zullen worden gehouden. Dan wil Joella daar in het politieke veld zijn en niet in Neder-land ‘gevangen zitten’ op de ambassade.
De vertrekkende ambassa-drice had een flitsende poli-tieke loopbaan. In 2000 werd ze de jongste minister in de regering. Dat ze in 2006 be-sloot de ambassadeursfunc-tie in Den Haag te aan-vaarden was verrassend, om-dat ze ook voor een tweede termijn als minister had kun-nen kiezen. Met de diploma-tieke ervaring achter de rug keert zij nu terug in de poli-tieke arena in Suriname. Waarschijnlijk niet om par-lementslid te worden, maar als haar partij wederom in de coalitie komt, mogelijk als minister van Buitenlandse Zaken. Joella is het boeg-beeld van het verjongings-proces binnen de VHP en zal de leiding van de partij mo-gelijk op termijn gaan over-nemen van voorzitter Ram Sardjoe, die nu bijna 75 is. Sommigen zien in Joella zelfs een potentiële vrou-welijke presidentskandidaat.

EBS-ers en vakbondsleiders gedecoreerd

In verband met het 100-jarig bestaan van de Energie Bedrijven in Suriname (EBS) is er besloten om de jubilarissen van het bedrijf de decoreren. Dit aange-zien zij jarenlang hun krachten hebben gegeven aan de EBS. Hiernaast zijn er ook twee vakbondsleiders geëerd voor het werk, dat zij hebben verzet voor de ontwikkeling van de vakbeweging in Suriname.

Het gaat om de vakbonds-leiders Roy Adama en Henk Shields. De president ging gisteren in op de verdien-sten, die deze leiders hebben gehad in de afgelopen jaren. Adama’s loopbaan binnen de politiek werd ook bespro-ken. Hij was lid van ver-schillende bedrijfsbonden en was mede-oprichter van de Federatie van Organisaties van Leerkrachten in Surina-me (FOLS), de Centrale van Landsdienaren Organisaties (CLO) en de Vakcentrale C-47. Naast de verdiensten voor de vakbeweging heeft Adama ook zijn sporen ver-diend in de politiek en ‘had een sleutelrol bij de ontwik-keling en implementatie van het beleid ten aanzien van het Technisch Onderwijs in Suriname’. Henk Shields heeft zich in de loop der jaren in meerdere opzichten en functies dienstbaar ge-maakt voor de vakbeweging. Het meeste werk heeft hij verricht voor de Communi-catieve Werknemers Organi-satie Suriname (CWOS) in het bedrijf Telesur.
‘U bent in staat gebleken om in de moeilijke tijden, sa-men met uw medebestuurs-leden, de bond bij Telesur in leven te houden en uit te bouwen tot een vakorganisa-tie. En wel één, die naast de behartiging van de belangen van de werknemers, een fac-tor van betekenis is gewor-den bij het bepalen van de ontwikkelingsrichting van Telesur’. Beide vakbonds-leiders werden benoemd tot Officier in de Ereorde van de Gele Ster. De hoogste on-derscheiding van de dag ging naar de oud-directeur van de Overzeese Gas en Electriciteits Maat-schappij (OGEM) Armand Ema-nuels. Hij heeft na het in kaart brengen van het water-krachtpotentieel van Surina-me in het kader van het toenmalige ministerie van Opbouw OGEM helpen be-geleiden bij de transformatie in de huidige N.V. Energie Be-drijven Suriname.
‘U hebt als directeur de zor-gen overwonnen en belang-rijke maatregelen getroffen, zoals de uitbreidingen in zo-wel de opwekking, trans-missie als distributie en de Surinamisering van het be-drijf door een agressief aan-trekkingsbeleid voor gekwa-lificerd kader’. Hiervoor werd hij benoemd tot Com-mandeur in de Ere-orde van de Palm.

De Surinaamsche Bank viert verjaardag op kunstzinnige wijze

De curatoren Christopher Cozier en Thomas Meijer zu Schloch opende vandaag de tentoonstelling “ParamariboSPAN”. De tentoonstelling, waarin kunstwerken van zevenentwintig kunstenaars wor-den geëxposeerd, dient ter afsluiting van het ArtRoPa-project en ter herdenking van het 145- ja-rig bestaan van De Surinaamsche Bank.
De hedendaagse kunst is vanaf morgen tot 14 maart in en rond de voormalige di-recteursvilla van DSB Bank aan de Henck Arronstraat door het publiek te bewon-deren.
Beeldende kunst zien we niet voor het eerst bij DSB Bank, ook haar140ste ver-jaardag werd gevierd met een expositie en publicatie. Nu, vijf jaar later, zijn in de grote tuin achter het hoofd-kantoor van de bank de meest uiteenlopende kunst-werken te zien. George Struikelblok toont een hok met kuikentjes, die wees-kinderen in een weeshuis moeten symboliseren, Sira-no Zalman en Roddney Tjon Poen Gie kaarten de opwar-ming van de aarde aan met behulp van ballonnen onder water en Kurt Nahar richt een hele ruimte in, die de jeugd de 8 decembermoor-den niet moet laten vergeten. Je kan het zo gek niet bedenken. Duidelijk is, dat hier actuele cultureel-maat-schappelijke vraagstukken aan bod komen. Curator en kunstenaar Cozier is af-komstig uit Trinidad en se-lecteerde de negentien Suri-naamse kunstenaars. Meijer zu Schloch, van het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam, is op zijn beurt verantwoor-delijk voor de tien Neder-landse creatieveilingen.
De Nederlanders vervaardig-den hun kunstwerken in het kader van het ArtRoPa-pro-ject, een samenwerkingsver-band tussen de Gemeente Rotterdam en de Republiek Suriname. Het doel van ArtRoPa is de culturele in-frastructuur te versterken en het cultureel bewustzijn te bevorderen. Aandacht voor de cultuur van de Marrons en de Inheemsen speelt hier-bij een belangrijke rol.
De tentoonstelling Parama-riboSPAN is onderdeel van een drieluik, waaronder ook een boek en een weblog, beheerd door Nicolas Laughlin uit Trinidad, val-len. Tezamen willen ze kunst uit Suriname bekendheid geven binnen het Caribisch gebied, Brazilië, Venezuela en de Verenigde Staten.

Justitia Pietas Fides MCCII
- 25 Februari 1980. De onheilsdatum waarop een nationale ramp de Republiek Suriname, dertig jaren geleden trof. Als dieven in de nacht beslopen zij de Memre Buku Kazerne, de Marine Basis, het munitiedepot aan de Doekhieweg, waar eerder een gerichte aanval was afgeslagen en natuurlijk de aan Bouterse bekende Ayoko Kazerne te Zanderij. Een aanval, eerder aan de Doekhie-weg, waar Hardjoprajitno was gepakt, werd door de SKM-legertop --onder leiding gesteld van de operette im-portkolonel Elstak-- nooit aan premier Henck Arron ge-meld. Zaken waren met die informatie, bij het regerings-kabinet ingebracht, dan heel anders kunnen verlopen. Maar Arron werd door velen in het ongewisse en isolement gehouden. De 402 'highsea' patrouilleboot werd vlot ge-kaapt en onder beheer van Ernst Gefferie voor de Goslar en het Hoofdbureau van Politie geposteerd. Niet lang daarna, werd er op het politiehoofdkwartier met Bofor - snelvuurkanonnen geschoten. Premier Arron was net ter plaatse aangekomen, in een wagen die werd bestuurd door de onderinspecteur Talens. De eerste minister, had zijn echtgenote bij zich. Met politie-/legerleiding en leden van het Openbaar Ministerie, werd een plan uitgewerkt om de ernstige situatie te kunnen counteren. Echter, allemaal veel te laat. Door het span Bouterse/Valk ingezette DAF - YP's, openden het vuur met punt 50 mitrailleurs aan de Keizerstraat op het verkeers- en stadspolitiebureau. Ge-vangenen, in voorarrest binnen de celblokken op het terrein aan de Knuffelsgracht, liepen groot levensgevaar, toen het enorme houten gebouw aan de Waterkant vlam vatte. Nog zeven andere huizen en winkelpanden brandden tot de grond af. Enkele politiemannen, vuurden vanuit de Keizerstraat ter dekking terug. Maar niet voor lang. De leiding van de politie, wist premier Arron en echtgenote in die chaos weg te sluizen en doen onderduiken. Waarna het gehele politieapparaat werd vernederd, door de officieren ontwapend op straat te laten liggen. Op de buik of zij, moesten de politiemanschappen tegen de muren van wat nu Telesur heet. Voor een deel afgevoerd naar de Memre Buku Kazerne of de overgenomen Brigade van de Militaire Politie, die ook door coupplegers werd bezet en al gauw tot martelonderdelen omgezet. De bullepees werd wet. In Paramaribo werd geplunderd. De luitenant Van Aalst was inmiddels, tezamen met zijn collega Comvalius vermoord. De een aan de Gravenberchstraat en de andere weer aan de Doekhieweg. De nietsvermoedende politieman Sultan werd ook in de Volkswagen patrouillecombi zinloos doodgescho-ten, toen hij zich bij de poort van de militaire kazerne moest melden. Politieagend De Mees raakte zwaar gewond. Aan de Heiligenweg werden de Guyanees Bacchus en zijn vriend, een tot nog toe onbekend gebleven landgenoot, door snelvuur vermoord. Beiden kapotgeschoten vanuit de 402. Het dagblad 'De West' kreeg bezoek van militairen, onder leiding van sergeant Wooter. Personeel, redactieleden en staf werden uit het bedrijf gedreven. Waarna de granaten, in de gebouwen en drukkerij werden gelanceerd. Oud redacteur Renwich Hofwijk nu wijlen die was achter-gebleven, ontsnapte ter nauwer nood aan de explosie, die vlak naast hem in de drukkerij plaatshad. Allemaal zaken waar Bouterse, Abrahams en al die andere verwarde figuren, nog steeds trots op zijn. In de volgende nachten na 25 Februari 1980 werd De West nog enkele malen beschoten. Gisteren zag de samenleving weer drie van die illustere en nu wel be-jaarde mannetjes op een praatstokje. Aan de linkerzijde had zich een Henkie Her-renberg geposteerd. Eentje die gerust tot de revo-ophitsers mocht en nog steeds mag worden gerekend. In het midden de erudiete verdachte van moord en uitlokking tot moord, gelegenheidsjurist: Harvey Naarendorp. En dan als klap op de vuurpijl, weer een ernstig fanatiekeling in de persoon van Badrissein Sital. De inmiddels hagelwit bebaarde Badri, die wederom van alles grandioos door elkaar haalde. Leeftijd komt wel met allerhande zaken. Geestelijk en lichamelijk. Niet dat het ooit beter is geweest, bij deze ex-sergeant. Heeft met Amos Wako over zijn land Zuid Afrika gesproken? Wako kwam helemaal niet uit Zuid Afrika. Over 08 December 1982 en een waarheidcommis-sie, zoals in Zuid Afrika? Warrig in de bovenbol. Wako was hier in 1984 voor de massamoord in Fort Zeelandia, gepleegd op 08 December 1982. Sital is daarvoor inmiddels ook in staat van beschuldiging gesteld. En daarna kwam Wako nog een keer voor onderzoek naar de massaslachting van Moi Wana. Opletten waar het bij Sital groots de mist ingaat. In 1984 was er nog geen sprake van enige vrijheid voor Mandela. Of opheffing van Apartheid in Zuid Afrika. Dus bestonden er ook geen waarheidscommissies of plan-nen daarvoor. Sital vertelt nu een (onwaarheids-) verhaal, dat hij er met Wako over heeft gesproken. Compleet in de war, die Badri. Henkie Herrenberg ontsprong de dans rijkelijk, als medeplichtige of aanstoker in de 08 December 1982 moordzaak. Omdat hij toevallig al iets eerder in Nederland verkeerde. Speelde daar…, voor ambassadeur. Hoe Nederland dat heeft toegelaten of accreditief verleend, mag alleen maar Joost en misschien ook wel die Hans Valk weten. Maar dat Herrenberg in 1982 en wel voor zijn vertrek naar Den Haag, constant bij Kenneth C. Goncalves over de vloer kwam, is en blijft een rechtopstaand feit. Een gegeven, dat nabestaanden van Goncalves in al die vervlogen jaren bezighoudt. Ging het alleen maar om de bemiddelde kennis uit een gefrequenteerde sociëteit? Of stak er meer achter de rol die Herrenberg, altijd wel op de voorplecht van conflict wilde spelen? Het triootje, dat gisteren in Krasnapolsky verhaal hield…, wil nu plotseling wel dat de juiste geschiedenis wordt op- en neergeschreven. Dat is toch al lang geleden en bij herhaling gebeurd. De cerebraal deviante van een Herrenberg, Naarendorp en/of Sital, als afwijkingsvorm van wat feitelijk gewelddadig werd neergezet, is niet belangrijk voor de geschied-schrijving. Warrig en weinig coherent gesmoesd. Oorzaak en gevolg? Men wil uitleggen waarom men ging moorden en mishandelen, folteren en martelen? 'Take a hike!'. Ook het feit, dat men over revolutie durft praten, doet de conceptklapper meteen dicht. Revolutie? Babbels uit een boekenrek. Romantische streekverhalen, overgenomen uit wat zich in gangster Cuba had voltrokken. Harvey Naarendorp had ook nog het lef, om de strijd van de Fransen en de Russen tegen monarchale verhoudingen en huizen, als voorbeeld te stellen. Revolutie betekent slacht-offers? Gewoon in Paramaribo uit huis en gevangenis gesleepte vaders, die hun kinderen nooit meer zagen of omgekeerd. De strafrechtelijke benadering vormt voor de verdachte Harvey Naarendorp een te dunne richel. Bang zeker, dat hij er permanent afvalt? Geen enkel probleem, na de ellende die hij en de zijnen in dit land hebben veroorzaakt en opnieuw trachten goed te praten. Intellect ten behoeve van de politieke- en militaire misdadigers in-zetten, is inderdaad net zo oud als de meest bloedige revoluties die zich tegen de monarchie plachten te richten. De wijze en moorddadige lessen van de politieke crimineel Maurice Bishop, overgekomen uit Grenada en geuit in October 1982, werden gisteren toch weer glashard herhaald door Sital en Naarendorp. Na dertig jaar nog steeds een berg aan verkavelde en moorddadig aangelegde revo-leuterpraat, die men dit Volk wil doen aanjagen. Het wordt inderdaad tijd, dat de Justitie deze notoire en onverbeterlijke non-valeurs van straat haalt. Het heeft lang genoeg geduurd.
- Gistermorgen, -avond, vannacht en hedenmorgen, kon men via 'Radio ABC' in chronologie horen, wat men met dit Volk --vanaf Februari 1980-- heeft aangedaan. Een authentiek document, werd in twee delen uitgezonden. Voor meerdere uitzendingen vatbaar. 25 Februari 1980? Een verkiezing die zou worden gehouden op 27 Maart 1980, werd de grond ingeboord door gewelddadig ingrijpen en misdadig optreden van militairen onder leiding gebracht van een Nederlandse putschist in de rang van kolonel. Natuurlijk, diplomatieke immuniteit in de achterzak en tezamen met ene suppletiewillige en afhankelijk gehouden Bouterse de hele Surinaamse zaak coupen. Natuurlijk die Bouterse voorzien van een Koninklijk Besluit onder het langgroen, dat ook zijn putschistenachterste veiligstelde. Het programma, via ABC uitgezonden, handelde tevens over de eerste opstanden tegen militairen in het Suriname Stadion. Gestart onder de ontevreden en van de 'revo' vervreemde studenten. Verdwaasden, die ietsjes later met Cubaanse beurzen en zeker na 08 December 1982 met een plek in de repressieve Volksmilitie van het Bouterse regiem, werden begunstigd. Wie het allemaal nog niet hadden gehoord, konden de kreten van de revolutionaire studentenleider Saskia de Bruin en de denigrerende reacties van een Desi Bouterse daarop, nog vannacht op de radio horen schallen. Vandaag, werden de programma-resten van een gewelddadige militaire periode via Radio ABC uitgezonden.
- Vannacht ging de vernedering van het Korps Politie Suriname weer ongestoord door, met een kranslegging op de plek waar --voor de beschietingen op 25 Februari 1980-- het trotse en historische Hoofdbureau van Politie aan de Waterkant fier prijkte. Een uit zijn kleren gegroeide Desi Bouterse kwam met zijn aanhang, om enkele 'revo-getinte bloemetjes' te leggen en zijn wandaden uit te leggen. 'Leg uit, so bun'. Op een marginaal gerucht na, dat Bouterse vannacht zou worden opgepakt…, ging de opgeklopte cere-monie van start en werd weer vlot beëindigd . De eenheden die op termijn zullen worden ingezet om een Bouterse c.s. op te halen, zullen geenszins zaken doen waarbij derden onschuldige aanwezig zijn en als schild kunnen worden gebruikt. De onzin die gisteravond werd verkondigd, was klaarblijkelijk enkel en alleen bedoeld om de spanningen voor de verdachte(-n) te verhogen. Voorlopig…, nog niets aan de hand. Intussen wel te denken aan: Van Aalst, Com-valius, Sultaan, Bacchus en vriend, Ormskirk, Wilfried Hawker, Rambocus, Sheombar, de vijftien van 08 December 1982, de tientallen te Moi Wana 1986, de vele gevallen dienstplichtigen en beroepsmilitairen. Kortom, de slachtoffers van een zogenaamde 'revo' die nooit een volks-revolutie was en werd. In tegenstelling tot de collectieve volksopstand van 1999. Een Bouta-revo die onvoorwaar-delijk transponeerde. Op meerder moment in gewapende overvallen op de staatskas, het goudvermogen van het volk en de buitenlandse tegoeden die ter betaling van de eerste levensbehoeften waren opgepot. Tot nu toe is er niemand uit die schema's achter slot en grendel geraakt. Op gevaar af, dat zich weer zulke toestanden gaan herhalen, is er nog weinig of niets gedaan om deze zware misdaden te neutraliseren. En dat is de naakte waarheid, op deze 25 Februari 2010. Dertig jaren na dato. Waar er nog steeds en weer figuren zijn, die het verfijnde Hugo Chávez model opnieuw willen invoeren. Hetzelfde dat hier al had plaats-gevonden, maar vernuftiger zal worden geïncorporeerd. De Rechterlijke Macht heeft al een openlijke belofte van Bouterse te horen gekregen. Gaf openlijk aan, dat hij de Rechterlijke Macht zal ontmantelen. Wil men nog langer blijven slapen, voordat de afdoende maatregelen volgen. Niemand heeft het recht om "Russian Roulette" met de belangen van deze samenleving te spelen. 'Nobody!'. Daarom zullen de onherroepelijke en onvermijdbare maatregelen, vlot moeten worden genomen. Het huidige Staatshoofd heeft het Volk van Suriname beloofd, deze Republiek Suriname niet aan de misdaad te zullen overdragen dan wel -leveren. Staat eigenlijk haaks op de uitlating, geen moeite te hebben om in de oppositiebanken plaats te nemen. Het zekere moet voor het onzekere gaan, in deze periode van af te wijzen politieke gokspelen. Vei-ligheid, rechtshandhaving, gerechtigheid en rechtstatelijke verhouding (-en), zijn geen kaartstukken die 'blauw blauw' mogen worden gelaten. Wil men deze samenleving niet weer, in een oeverloos avontuur storten. Wie bindt nou werkelijk de koe…, de bel aan.

Bigi Yari politie brengt verkiezingen niet in gevaar
Ofschoon het Korps Politie Suriname zich dit weekein-de opmaakt voor de viering van zijn 115-jarig bestaan, gaan zijn reguliere taken normaal door. Ook de ver-kiezingen lopen geen ge-vaar. De voorbereidingen daartoe zijn goed. Op 1 juli van dit jaar is het politie-korps jarig, maar vanaf dit weekeinde en verder het ge-hele jaar door wordt dit feest op gepaste wijze gevierd. De verzekering, dat alles rond de stembusgang goed verloopt, gaf de feest-commissie vanmorgen on-der leiding van commissaris Agnes Daniël aan journalis-ten. Een waslijst aan acti-viteiten staat op stapel, maar veel aandacht zal uitgaan naar de feestweek in de maand juni. Daarbij zullen ook de korpsen uit Neder-land, Aruba, Bonaire, Cura-çao en St.Maarten aanwezig zijn om deel te nemen aan de activiteiten van hun jari-ge collega-korps. De korp-sen van de buurlanden zijn ook uitgenodigd, maar er is nog niet bevestigd of deze acte de présence zullen ge-ven. Een groot sporttoer-nooi, receptie, defilé, cultu-rele avond, Men Cook Out zijn enkele van de hoog-standjes, die door het KPS ten beste gegeven zullen worden. Volgens Daniël zul-len de activiteiten in het ka-der van 115 jaar KPS een educatief karakter hebben. De politie heeft, met uitzon-dering van zijn verjaardag, een uiterst druk programma. Het korps moet ook ervoor zorgdragen, dat samen met de Ordedienst, de bevolking straks in alle rust naar de stembus kan gaan. Eerder had een speciale veiligheids-commissie tijdens een pers-conferentie te kennen gege-ven alles goed te hebben voorbereid om zaken rond de verkiezingen probleem-loos te laten verlopen.