BOG vernietigt vervallen producten Burger King
BOG vernietigt vervallen producten Burger King
Het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG) heeft de afgelopen week een partij vervallen voedselproducten van fastfood restaurant Burger King vernietigd. Een ander deel, waarvan de vervaldata ook waren verstreken, maar niet meteen vernietigd kon worden, is in beslag genomen. Astracia Warner, hoofd van de afdeling Milieu Inspectie van het BOG, bevestigt het onaangekondigde bezoek aan het restaurant aan het Kerkplein. Warner verwacht een definitief rapport van haar inspecteur.
De situatie bij het restaurant is niet van dien aard, dat sluiting noodzakelijk was. Overigens is sluiting volgens Warner ook niet de eerste optie van het BOG. ,,Dat is niet het doel, sluiting is slechts het uiterste middel,” zei ze. In het algemeen worden restaurants gewezen op de geconstateerde feiten. Vervolgens wordt hun aanbevolen hoe de situatie te corrigeren. Pas bij onwil of een voor de volksgezondheid extreem gevaarlijke situatie of als de situatie zich herhaalt, overweegt BOG sluiting en riskeert zo een onderneming ook intrekking van de vergunning. Dat is ook de standaard werkwijze, die wordt gehanteerd bij inspecties op supermarkten en andere zaken. De ondernemer krijgt de geconstateerde misstanden en aanbevelingen in een rapportage na de inspectie.
De inspectie bij Burger King was een routinecontrole van milieu-inspecteurs, zoals die ook bij andere horecabedrijven wordt gepleegd. De inspecties in verschillende restaurants maken deel uit van de verschillende taken van de inspecteurs, die moeten bijdragen aan een veilige omgeving, casu quo veilige voedselvoorziening.
Uit ervaring weten functionarissen bij het BOG evenwel dat rond de hoogtij- en vakantiedagen, het publiek iets royaler is in de aankoop van voedsel, waardoor de productie omhoog wordt gestuwd. Bij de productieverhoging naar aanleiding van de drukte neemt niet ieder restaurant het even nauw met de regels, weet Warner. Daarom dat de controle in die periodes soms ook wordt opgeschroefd. Eerder zijn er ook bij andere fastfood ketens inspecties uitgevoerd, verklapt Warner. In het algemeen maken de lokale fastfood restaurants deel uit van een internationaal netwerk en hanteren ze de gewaardeerde HACCP-regels voor hun voedselveiligheid. Het is volgens Warner daarom ook niet zo moeilijk voor deze ondernemingen om in voorkomende gevallen de aanbevelingen van het BOG over te nemen. ,,Ze zijn veelal gemakkelijk vatbaar voor correcties,” aldus Warner.
Na een waarschuwing bij constatering van onregelmatig bij een inspectie krijgen bedrijven de gelegenheid om binnen een bepaalde termijn correcties te plegen. Een nacontrole moet uitwijzen of de aanbevelingen zijn opgevolgd.
Plos-minister voorstander Industrieel en Commercieel Park Paranam
Het Industrieel en Commercieel Park te Paranam wordt een belangrijk ontwikkelingsproject voor de Surinaamse industrie. Mede tegen de achtergrond van de stijgende zeespiegel zal uitgeweken moeten worden naar het zuiden van het land, meent minister Rick van Ravenswaay van Planning en Ontwikkelingssamenwerking(Plos).
Ruim 1500 ha grond is in kaart gebracht te Paranam voor het opzetten van een Industrieel en Commercieel Park. Met de ondertekening gisteren op zijn ministerie is de aanzet gegeven tot het verrichten van een studie die het wettelijk kader van het project moet uitzetten. In samenwerking met de Inter American Development Bank(IDB) werd in 2008 een haalbaarheidsstudie uitgevoerd voor het opzetten van een industriepark te Paranam. De studie werd uitgevoerd in nauw overleg en consultaties met vertegenwoordigers van de overheid, overheidsinstituten en het districtsbestuur en vertegenwoordigers van bedrijven en van bedrijfslevenorganisaties. De studie toonde aa
n, dat het vestigen van een industrieel park te Paranam een haalbare optie is vanwege een duidelijke behoefte aan ondersteuning van het bedrijfsleven en aan betaalbare woningen buiten Paramaribo. In de studie werd ook aangegeven welke infrastructuur en diensten noodzakelijk zijn. Verschillende beheersmodellen voor het industriepark werden uitgewerkt, evenals financierings en investeringsmodaliteiten.
Het project geniet volgens Van Ravenswaay een groot draagvlak binnen de regering.
Het projectidee dat van Plos afkomstig is, zal mede uitgevoerd worden door de ministeries van Handel en Industrie(HI) en Ruimtelijke Ordening, Grond en Bosbeheer (RGB). Behalve voor mijnbouw, bosbouw en landbouw, zal het park ook fungeren als eco-industrieel park. Zo zal het eco-toerisme op een milieuverantwoordelijke wijze worden gestimuleerd. Dit project zal onder meer moeten omvatten grote en middelgrote industrieën, een high tech park met kantoren, een skills development center, havenfaciliteiten, groene zones voor verfraaiing van het park en free trade zones met warenhuizen.
EPA implementatie-unit heeft veel werk voor de boeg
De door minister Clifford Marica van Handel en Industrie geïnstalleerde EPA implementatie-unit zal het niet makkelijk hebben. Dit aangezien zij een lijvige taakomschrijving heeft met als voornaamste doel het bevorderen van de communicatie en coördinatie tussen overheidsinstanties en de private sector, dan wel met de verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling en uitvoering van het nieuwe handelsbeleid. Volgens Marica wordt met de instelling van de unit invulling gegeven aan de roep van De Nationale Assemblee om de implementatie van EPA serieus te beschouwen en deze te begeleiden. De unit zal dan optimaal in contact moeten blijven met het bedrijfsleven, vooral in het kader van de markttoegang en opening. 'Suriname heeft hierbij al een voorsprong, want wij exporteren al producten tegen 0%. Europa daarentegen exporteert slechts een klein deel naar ons'. Het contact met het bedrijfsleven moet verder blijven, gezien de ontwikkelingsdimensie die is ingebouwd in EPA. Hierbij is vastgesteld, dat Europa zal bijdragen aan versterking van de productiesystemen van de ontwikkelingslanden. 'We zullen met alle ondernemingsverenigingen aan het werk gaan, om de uitdagingen van de EPA om te zetten in voordelen voor Suriname', zei Marica. De EPA implementatie-unit telt 11 leden, met aan het hoofd voorzitter Yvette Rokadji.
Verhuizingen grootste probleem bij kiezers
Verhuizingen, waarvan er geen aangifte is gedaan bij het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB), zijn één van de problemen, waarmee personeel van CBB geconfronteerd wordt tijdens de terinzagelegging van de kiezerslijsten. Veel aanstaande kiezers, die wensen na te trekken of hun gegevens correct zijn, blijken hun huidig adres niet te hebben doorgegeven aan het CBB. Dat zegt een medewerkster van de Werkgroep Kiezerslijsten in één van de vele tentjes, waar burgers hun gegevens kunnen verifiëren of laten corrigeren. “Ik ben er voorstander van, dat deze mensen worden beboet, want je weet dat je bij verhuizing je woonadres moet laten veranderen”, wil ze nog kwijt. Het is maar een mening van de vrouw, die vertelt dat de toeloop redelijk is. Volgens haar komen er dagelijks 100 tot 200 personen langs. Vandaag alleen verliep het wat stroef, hetgeen aan de regen te wijten was. Echter verwacht de medewerkster, dat het in de loop van de week vlotter zal gaan. Waarmee het personeel ook vaak geconfronteerd wordt is het feit, dat heel wat burgers vervallen identiteitskaarten hebben. Haar advies is, dat men zo snel mogelijk deze zaken in orde laat maken. “Want als ze hier komen, vragen ze of ze hun ID-kaart hier kunnen vernieuwen of hun woonadres kunnen veranderen, maar dat kunnen we niet”.
Het ter inzage leggen van de kiezerslijsten is één van de activiteiten van CBB, ressorterend onder het ministerie van Binnenlandse Zaken (BIZA), op weg naar de aanstaande algemene, vrije en geheime verkiezingen op 25 mei.
Deze wettelijke terinzagelegging is op zaterdag 13 februari jongstleden van start gegaan en duurt tot 14 maart. Vanaf 13 februari duurt het dan nog 100 dagen voordat kiesgerechtigde burgers hun stem mogen uitbrengen. Vanaf 13 februari heeft men dus 30 dagen de tijd om te controleren of zijn/haar persoonsgegevens op de kiezerslijst juist zijn.
Het vorig jaar gaf het CBB tot twee keer toe burgers reeds de gelegenheid hun persoonsgegevens op juistheid te controleren. Dit was echter geen terinzagelegging, maar een opschoning van de voorlopige kiezerslijsten.
De Werkgroep Kiezerslijsten en Oproepingskaarten is verantwoordelijk voor de kiezersadministratie, hetgeen inhoudt het dagelijks bijhouden van het kiezersbestand. Medewerkers van deze afdeling gaan elke dag na welke mutaties hebben plaatsgevonden en houden dat bij in het bestand, om uiteindelijk het kiezersbestand daaruit te trekken. Alle mutaties, die verwerkt worden door de centrale mutatieverwerking, worden door de kiezersadministratie gecontroleerd op de juistheid van de verwerking.
‘Politiekorps stortte in door coup Suriname’
RNW - Het ergste van de staatsgreep vind ik, dat het instituut politie als een kaartenhuis in elkaar is ge-donderd. Dat zegt Danny Lo Fo Sang, de stafofficier van de toenmalige korpschef en commandant Mobiele Eenheid, over de coup van Desiré Bouterse en vijftien collega-militairen in Suriname op 25 februari 1980. Toen het hoofdbureau van de politie in de hoofdstad Paramaribo door een militaire boot op de rivier werd aangevallen, was Lo Fo Sang in het gebouw.
“Pantserwagens hadden hun wapens gericht op het hoofdkwartier van de politie en vanuit de rivier werden granaten op ons afgeschoten. Het bureau werd in brand geschoten”, stelt Lo Fo Sang. “Er zou veel bloed vloeien als wij zouden terugschieten, terwijl veel burgers op straat waren. De korpsleiding besloot toen zich over te geven.” De militairen namen de politieofficieren gevangen en brachten hen over naar de Memre Boekoe Kazerne. Na een paar dagen werden ze vervoerd naar de gevangenis in Santo Boma. Dertig jaar later keert de 58-jarige Lo Fo Sang terug naar de plek, waar hij samen met zijn collega’s en enkele militaire officieren was opgesloten. In een kleine cel vertelt hij zijn verhaal. “Er was alleen een brits en een gloeilamp aan het plafond. De muren waren beklad met allerlei leuzen.” Nadat een plan om te vluchten aan de militairen was verraden, kwamen de gevangenen in de cellen van de Memre Boekoe Kazerne terecht. Circa drie weken na hun arrestatie mochten de hoge politiefunctionarissen de cel verlaten. Wel kregen ze huisarrest. “We mochten ons huis niet verlaten en we mochten ook geen bezoek ontvangen. Een militair was belast met de bewaking en die moesten we ook nog te eten geven.”
Teleurgesteld
Lo Fo Sang stelt, dat hij niet verbitterd is over die periode, maar wel teleurgesteld. “Ik was afgestudeerd aan de politieacademie in Apeldoorn. We hadden keihard gewerkt om het Korps Politie Suriname te versterken. In één klap werd dit tenietgedaan.” Na hun vrijlating kregen de politieofficieren van de toenmalige minister van Leger en Politie te horen, dat er geen plaats meer voor hen was bij Justitie en Politie. Veel kader vertrok in die periode naar Nederland.
Volgens Lo Fo Sang is het politiekorps na dertig jaar nog steeds niet terug op het oude niveau. “Vroeger loste de recherche 75 procent van de zaken op. Nu mag men blij zijn als 35 procent van de zaken die bij de recherche belanden, opgelost wordt.”
CSI voor betere positie dienstenverlening
Het is bekend dat de dienstensector bij onderhandelingen minder aan de orde komt door de goederenhandel. Dit terwijl de dienstensector bij vele landen het grootste deel uitmaakt van de economie. In Suriname neemt de dienstensector 60% van de economie in beslag. Volgens de minister van Handel en Industrie Clifford Marica komt dit doordat er te weinig informatie wordt gegeven vanuit de sector. In verband hiermee heeft de Caricom enkele jaren geleden besloten dat elk lidland een Suriname Coalition of Services Industries (CSI) moet opzetten. Deze organisatie zal overkoepelend moeten werken om de dienstensector verder te ontwikkelen, stimuleren, ondersteunen en versterken. Dit om de gevolgen van de wereldhandels-globalisatie aan te kunnen. 'Suriname zet nu pas stappen in deze richting, aangezien het zo moeilijk is om infor-matie vanuit de sector te krijgen. Hopelijk zal er ver-andering hierin komen, vooral gezien de ontwikke-ling van de ICT in Surina-me'. Hij wil dat er gewerkt wordt naar een situatie, waarbij de dienstensector het overgrote deel uitmaakt van de economie. Dit zal de commissie binnen 1 jaar moeten bewerkstelligen. De CSI bestaat uit 10 leden en staat onder leiding van de voorzitter Jerrel Renfrum. Twee van de leden van de CSI nemen ook zitting in de EPA implementatie-unit. Dit aangezien de dienstensector ook deel uitmaakt van de handelsovereenkomst en het streven van het ministerie om de dienstensector een be-tere plaats te geven in onder andere handelsonderhande-lingen.
Justitia Pietas Fides MCXCIX
- "Freedom of speech and thought is non-negotiable…", laat dat binnen iedere politieke organisatie, in ons land en regio, heel duidelijk doordringen.
- "Rulen…", "…beheren van het land…", "….prioriteitsstelling…" in multipele vorm en dus hinderlijk bij herhaling. Vertrek BHP-Billiton 'hoogtepunt….'. of was het een absoluut dieptepunt. 'Kruidje roer me niet…', aan het woord. 'Ik heb alles goed gedaan en ben tevreden…'. Allemaal valse zelfingenomenheid. Is vaker troef bij bewindvoerders, die zich grandioos in de nesten hebben gewerkt. Kan ook een bijverschijnsel vormen, van wat men 'burn-out'effecten pleegt te noemen. In plaats van beleid bij te sturen, de bauxietsector te behouden/accommoderen en dat allemaal niet gooien op een zogenaamde wereldcrisis. In stede van op kantoor zaken te doen, gaat de ge-plaagde man bij elke EBS trafoplaatsing of PVC- strekkende meter aan waterleiding, compleet met cameraploeg op pad. Symptomatisch allemaal, die opgeklopte en weinig valide propaganda. Non-productieve communicatie. 'Kruidje roer me niet, hor …., ik ben toch zo content met en over mezelf…' Daarmee en met lege babbels, lucht-kastelen…'so bun', kon de samenleving hedenmorgen --na de tweede bak koffie-- de werkweek aanvangen dan wel binnentreden. Te gek om waar te zijn. Of was het om los te lopen. 'Ik heb het goed gedaan…, hor!'.
- 'Roof blijft roof…'. Helaas, een leven erbij ingeschoten. Als je in een winkel steelt, het direct daarna op een lopen zet en er wordt om hulp geroepen --door eigenaren van gestolen spul-- kan dat in een oogwenk, je leven kosten. Want niemand weet precies wat je hebt gestolen. Het kan een pak brood zijn, maar ook een dollarbiljet. De militairen gaan echt niet van huis om mensen van het leven te beroven. Maar eerder om dit land te beschermen tegen het kwaad, dat de burgerij zou kunnen overkomen. De winkeldief te Zanderij heeft enorme pech gehad. Moest deze maar van andermans spullen afblijven Aanvoeren, dat men te maken had met een zwakzinnige, is niet bepaald valide. De winkeldief wist heel goed, wat goed en kwaad was. Anders had deze het niet op een lopen gezet. In ieder geval, is al heel lang geleden aangegeven, dat het absoluut niet goed gaat met de veiligheid, rechtsbescherming, demografische verhoudingen, in en rond de complexen van het internationale vliegveld Zanderij. Lijkt nu wel een gebed zonder einde, te moeten zijn, blijven en worden. Tenzij!
- Het weigeren om Wouter Bos nog langer de publieke kans te geven, het driejaar oude standpunt van de Partij van de Arbeid (PvdA), met betrekking tot Uruzgan - Afghanistan, uit te leggen en hem ook woordelijk terug te dringen/fluiten in zijn stoel…, zonder dat de Tweede Kamer gedegen kon worden toegesproken, gaf het oeverloze wantrouwen op z'n allerbest weer. Wouter Bos werd ondanks de positie van vice-premier glashard gezegd, dat hij op bepaalde vragen van Kamerleden niet mocht reageren. 'Niet doen, blijven zitten…'. Regeringsmeerder- heidsstandpunt…, het enige wat mocht blijven staan? Saaaaaan! Zal Jan Peter Balkenende, die weer lijsttrekker van het CDA wil gaan spelen, deerlijk kosten. In ieder geval zal/mag het Nederlandse Staatshoofd, na overleg met een aantal raadslieden, bepalen wat er staatsrechtelijk verder gebeurt. De PvdA doet niet meer mee en wil naar nieuwe verkiezingen. Zo ook een groot conglomeraat aan oppositionele partijen. Komt er een interim regering, een demissionair landsbestuur, dat lopende zaken moet afwikkelen en/of vervolgens de zo gewenste verkiezingen binnen plusminus 80 dagen? Vanavond gooit men het wel weer, in een initiële vorm.
- Het illegale en opdringerige SPAM - SMS gedoe, dat via het netwerk van Tele-G door Pertjaja Luhur werd gelanceerd en waarbij zogenaamd een huis zou worden verloot, is door de telecommunicatieconcessionaris, in de kiem gesmoord. Pertjaja Luhur moet zich onthouden van misbruik ener niet vrijelijk te berijden 'communication highway'. Dat illegale gedoe, begint de samenleving wel danig te vervelen. Elke keer wil men zaken met objecten --maar ook subjecten-- doen, terwijl de beheersmacht daarover absoluut niet aanwezig is.
- Met toestemming van de structuren en van zijn schepper, wil Somohardjo eigenlijk nog lang in de Surinaamse politiek rondwaren. Zo wist hij aan een radiostation mede te delen. Wat jammer nou toch, dat een 'gezegend vertrek' nog niet kan worden ingewacht. Intussen gaf de man met de rode jas wederom aan, dat hij meer politieke macht wil. Op basis van inzet en loon naar werken. Aan wie zou het huidige staatshoofd de Republiek Suriname nooit overdragen? Juist ja!
- Bevoegde autoriteiten en daarbij aangesloten in-specteurs van voedingswaren, hebben recentelijk een inval gedaan bij een groot restaurant op het Kerkplein. Waarna inbeslagname en verzegeling van verankerde koelinstallaties plaatshad.
- Geldige identiteitskaarten, de zogenaamde ID's, bieden de enige mogelijkheid, dat men op 25 Mei 2010, vlekkeloos mag stemmen. Dat wordt aan potentiële kiezers uitgelegd. Maar, een voorbeeld! Een ID werd na 1987 tot tweemaal toe vernieuwd. Toch komt betrokken staatsburger en kiesgerechtigde in het CBB-bestand voor, als te zijn houder van een vervallen ID-kaart, met als afgiftejaar 1987. En dat kan nou net niet. Opschonen die handel en met spoed corrigeren!
- Aanstellerij. Niet zo lang geleden zijn er opmerkingen gemaakt over het gebruik van zwaailichten en sirenes dan wel het getrompetter bij brandweerwagengebruik. Vrijdagmiddag jl., tussen vier en vijf uur. Automobilisten wachten rustig op hun beurt en groen verkeerslicht, om vanuit de Washingtonstraat, de Kwattaweg over te steken richting Kernkampweg. Komend vanuit Benie's park/-Munder, plotseling drie brandweervoertuigen, die het verkeer in de berm wegdrukken. Was er ergens een fel uitslaande brand? Hoogstwaarschijnlijk helemaal niet! Een van de twee blusvoertuigen, die een enkelcabine voertuig met een hoop trompetterlawaai volgde, had zelfs een compleet kapotte voorruit. Bovendien werden twee waterpompaanhangers --nog verpakt in plastiekfolie-- meegesleept. Gewoon "showtime", met gevaarzetting van overige weg-gebruikers die vanuit beide zijden in de Washingtonstraat --de berm in-- moesten verdwijnen? Grapjassen!
- De bewindvoerder op het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen vindt, dat de uitbreiding van woonwijken in (voor-) overleg moet geschieden met nutsbedrijven? Of is dat andersom ook en meer het geval? Door het opsplitsen van het departement Natuurlijke Hulpbronnen, is de interministeriële coördinatie, op beleidsvlak, helemaal zoek geraakt. Bijkomstigheid? Een slechte drinkwatervoorziening en kwaliteitsenergieleverantie.
- Ongeverfde en niet reflecterende verkeersdrempels op het wegdek, zorgen menigmaal voor grote ongelukken. Zie maar weer wat er in de flauwe bocht, tussen de begraafplaatsen en Flora II, aan de Jagernath Lachmonstraat plaatsvond.
- In het weekeinde was het weer knap raak. Nachtelijk optrekken en racen met opgevoerde autootjes, ter hoogte van de Roosmalenstraat en op de Verlengde Wilhelmina-straat, zal op termijn zijn dodelijke tol eisen.
- Wie Suriname als vreemdeling wil bezoeken, zal onherroepelijk visumgelden moeten neertellen. Nederland heeft die gein als eerste ingevoerd, voor mensen uit ons land die naar de Noordzee wensen af te reizen. Voormalig Suri-naamse staatsburgers, zijn toen op basis van reciprociteit aan visumplicht onderhevig geraakt. Er zijn nu echter aan deze zijde speciale voorzieningen getroffen, met de presentatie van een driejarig visum. Surinamers die tot 1975 ook nog Nederlander waren, moeten het gewoon blijven doen met visumaanvraag en betaling. Wat van Bommel en Janki dus nu weer bekokstoven, houdt enkel en alleen maar rekening met Nederlanders, die een verplicht visum aanvragen en de (leges-) kosten zullen moeten neertellen.
- Etniciteit, een machtsvehikel? Er zijn mensen als ene Jabini die op etnische gronden ons land willen verdelen in enclaves en de Grondwet willen wijzigen? Politieke partijen worden glashard genaderd om die 'verdeel- en heerssituaties' dan wel verdorven apartheidspolitiek, te ondersteunen. Wel verdeling van het land en tegelijkertijd 'subsidies' voor vliegtickets naar het achterland? Deels betaald door de centrale overheid en belastingbetalers? Bij God en in Suriname, lijkt alles mogelijk.
- Ziekenhuizen die door overheidsgelden in stand worden gehouden, zijn met stakingsacties bedreigd. Echter is er geen conflict tussen de ziekenhuisdirecties en de personeelswerkers. Er is wel een FISO I / II probleem tussen de departementen Binnenlandse Zaken / Volksgezondheid, met aan de andere zijde de personeelsbonden. Wie zorgt er spoorslag voor, dat de zieke mens niet de dupe wordt. Misschien wel de onafhankelijke rechter.
- Het goed gekozen: "Suriname land of hospitality and laughter', werd door de zogenaamde revolutie grandioos de grond ingeboord. Nu heeft men zich gericht op: "City of Smiles". Maar wat gebeurt er met de overige delen van de kustvlakte, het achter- en binnenland, waar de glimlach misschien authentieker van aard is? Los nog staande van het feit, dat Manilla op de Filippijnen auteursrecht claimt op "City of Smiles".
- Soedechand Jairam werd de opvolger van Jiwan Sital binnen de Politieke Vleugel van de FAL. Er wordt nu naarstig gezocht naar politiek onderdak. Kan Middenblok worden of misschien ook wel Front "plus".
- Een ochtendblad meldt, dat Pertjaja Luhur de restjes opveegt dan wel opraapt. Tot nog toe, de etnisch georiënteerde restjes. Hoewel ook nog een aantal entiteiten, dat eigenlijk reeds lang in de politieke vuilnisbak moest zijn beland, zich bloemrijk dan wel indringend had/heeft aangediend.
- De zogeheten vernieuwingsbeweging binnen de VHP, is helaas en wel opnieuw van start gegaan om destabilisatie binnen de moederpartij aan te wakkeren. Zeer onverstandig.
- Vanochtend werd gemeld, dat de BVD regeringsmacht wil verwerven. Dan zal men partners moeten vinden, die enig vertrouwen willen genereren in de programmatuur en leiding van deze organisatie.
- Bij het ter perse gaan meldde het NRC Handelblad, het volgende: 'PvdA-leider Wouter Bos en CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel hebben na hun bezoek aan de koningin in paleis Noordeinde in Den Haag gezegd dat er wat hen betreft zo snel mogelijk verkiezingen komen. Bos herhaalde, dat de PvdA na de verkiezingen niet met de PVV van Geert Wilders samen in een regering wil. Bos stelde dat het Jan Peter Balkenende, beoogd CDA-lijsttrekker, zou sieren als die hetzelfde zou doen. Maar CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel zei na afloop van zijn ontmoeting met de koningin het "heel onverstandig" te vinden "om elkaar bij voorbaat uit te sluiten. Dat past niet in een democratie". Van Geel: "Wij sluiten niemand uit. Wij willen geen cordon sanitaire, waar de heer Bos nu op aan lijkt te sturen." CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel heeft koningin Beatrix geadviseerd een informateur van CDA-huize aan te stellen, om te kijken "wat er allemaal te doen staat" nu het kabinet is gevallen. Verder heeft hij de vorstin geadviseerd, geen lijmpoging te doen. Eerder op de dag zei demissionair vice-premier en PvdA-leider Wouter Bos ook al het ongeloofwaardig te vinden om nog een poging te doen, de breuk tussen het CDA, de PvdA en de Christen Unie te lijmen'. Tot zover het NRC Handelsblad.
- Verkeer in een weekeind en binnen de kom van Groot Paramaribo. Over de kop, in een tuin geboord, EBS masten aan flarden geslagen, bromfietsers van de sokken gereden…, minstens drie doden en enkele zeer zwaar gewonden.
Surinaamse vrijwilligers zijn schaars
Stichting Projecthulp Suriname (SPS) wilt vrijwil-ligers uit de Surinaamse bevolking werven. Enkel Nederlandse en Belgische weldoeners doen op dit moment vrijwilligerswerk bij één van de twaalf lo-pende projecten van de stichting. De hulptroepen zijn goed bruikbaar en bovendien is het leuk en ver-dienstelijk werk. Toch blijkt het niet zo eenvoudig te zijn Surinaamse vrijwilligers te vinden. Volgens Roely Brouwer - Veen, coördinator bij SPS, komt dit onder meer doordat Surinamers niet veel tijd heb-ben. "Ze verklaren Nederlanders voor gek omdat wij dingen voor niks doen."
Vrijwilligerswerk leidt in-derdaad niet tot een dikke portemonnee, maar het be-taalt zich op een andere ma-nier uit. Het levert veel erva-ring op, dit staat goed op de cv, waardoor in het latere le-ven makkelijker een baan te vinden is. Je breidt mak-kelijk je netwerk uit, wat de toekomstige carrièrekansen verhoogt. Daarnaast is vrij-willigerswerk erg leerzaam, je leert hoe je met collega's moet om gaan of hoe je om-gaat met dingen, die niet fijn zijn op het werk. Tot slot kan het veel bijdragen aan zelf-respect en zelfwaardering.
Om in levensbehoeftes te voorzien moet er geld in het laatje komen. Dit is echter geen excuus om geen vrij-willigerswerk te doen als het aan mevrouw Brouwer-Veen ligt. "Een middag of twee avonden in de week huis-werkbegeleiding geven is prima met een betaalde baan te combineren", legt de coör-dinator uit, "daar hoef je geen boterham minder om te eten." SPS hield onlangs een opendag om mensen te laten zien wat voor projecten ze allemaal doen, wat de mo-gelijkheden zijn en dat veel dingen vooral erg leuk zijn. "Vier weekenden naar Tonka eiland om jongeren com-puterles te geven lijkt me toch niet echt een straf," is de mening van de vrij-willigster.
SPS heeft begin deze maand de Surinaamse Vidya Gezius - Narain aangenomen als co-ördinator en kantoormede-werkster. Zij heeft onder an-dere tot haar taak meer in-gang te krijgen in de Suri-naamse samenleving. Vidya maakt jacht op Surinaamse vrijwilligers door flyers op te hangen in de universiteit en de instellingen voor hoger beroepsonderwijs en door advertenties te plaatsen op websites. Mevrouw Gezius - Narain heeft geen volledige verklaring voor het tot op heden wegblijven van Suri-naamse vrijwilligers. Zelf is ze al van jongsaf gemoti-veerd om zich als vrijwil-liger in te zetten. Maar het is niet eenvoudig. Surinamers moeten vaak hard werken voor hun levensonderhoud, ze hebben soms drie be-taalde banen en nog een huishouden met kinderen. De meeste buitenlandse vrij-willigers sparen voordat ze onbetaald werk komen doen, dat is voor veel mensen hier ondenkbaar. "Het is mis-schien mede te verklaren doordat Suriname nog steeds een afhankelijke houding heeft," beweert Vidya voor-zichtig, "Er komen veel bui-tenlanders om hier vrijwil-ligerswerk te doen, dus is het belangrijk dat we zelf ook wat doen."
Zo maar . . .
Dissidenten
In Engeland noemen ze verkiezingstijd “Baby kissing time”. Dan gaan de kandidaten de stad in en kussen links en rechts op de armen van de, soms verbaasde, moeders. Bij ons is de pre-verkiezingstijd de tijd van verdachtmakingen, leugens, speculaties, veron-derstellingen, gissingen, beloften en uitlokkingen. Potentiële kandidaten proberen zich zo diplomatisch mogelijk uit te drukken om niet bij de leiding van de partijen, voorname-lijk de voorzitters, in een verkeerde hoek te komen. Belangstellenden voor een parle-mentszetel doen alsof ze daarin niet geïnteresseerd zijn, terwijl ze zich zodanig opstellen, dat ze niet ongemerkt kunnen blijven. En als ze bekend zijn, dan moeten, afhankelijk van hun plaats in het politieke veld, beloften worden gedaan, lofprijzingen voor de rege-ring worden aangehoord of moet de regering het ontgelden.
Vaak zijn deze kandidaten dissidenten. Ze hebben om diverse redenen de partij verla-ten. Sommigen zijn intussen, zij het ook na jaren, huiswaarts gekeerd zoals Jules Wij-denbosch, die de NDP verliet en is teruggekeerd. Anderen wanen zich zo populair, dat ze een eigen partij hebben opgericht, bijvoorbeeld Marijke Djawalapersad van de VHP met Naya Kadam, die zich intussen met haar club heeft gevoegd bij de BVD. Bij dit alles ver-vullen radio, kranten en televisie een belangrijke rol. Journalisten spelen, bewust of on-bewust, daarbij een cruciale rol. Zij immers stellen ons op de hoogte van de acties van de partijen en hun leiders.
De veelheid van partijen, die heeft bekendgemaakt dat zij aan de verkiezingen zal deel-nemen, telt enkele hengelaars. Dat wil zeggen personen, die zich uit ijdelheid zo graag willen tooien met het lidmaatschap van het parlement, een sinecure, en zich opwerpen als behartigers van de belangen van het volk. Ze denken, dat hun reputatie en hun mooie woorden zwevende kiezers zullen verleiden om op ze te stemmen. Sommigen denken daarbij, dat de historie van slapende politieke partijen daarbij een rol kan spelen. Ze werpen zich op als een alternatief voor de oude politiek. Omdat die stemmen niet vol-doende zouden kunnen zijn om een zetel te veroveren, zoeken ze elkaar op onder de naam van bundeling in de hoop, dat de stemmen van de andere kandidaten tot het be-geerde doel kunnen leiden.
Vaststaat, dat deelgenomen zal worden door de ABOP, BEP, BVD, DA, DA’91, DNP, DOE, D-21, KTPI, NDP, NPS, PALU, PSV, PENDAWA LIMA, PERTJAJAH LUHUR, PVF-FAL, SEEKA, UPS, UNIE SURINAME, VHP. De ABOP, BEP en SEEKA gaan sa-men op pad, net als de NDP, DNP, KTPI en PALU. Maar het leukste en het nieuwste vind ik de nieuwkomer, Partij voor Permanente Vooruitgang van Suriname. Ik kan deze openlijke belazerij wel waarderen.
Henry E. Cameron
Inheemsen gaan voor Gelijkheid en Eerbiediging van Mensenrechten
Met het ondertekenen van de politieke samen-werkingsovereenkomst tussen de BEP en het Ver-enigd Politiek Platform (VPP) op dinsdag 2 februari is een aanvang gemaakt voor een politieke samen-werking op basis van gelijkwaardigheid en met garanties en uitzicht op respect van de rechten van Inheemsen en Marrons. De basisdocumenten waar-op de overeenkomst is gestoeld zijn onder andere de Grondwet en internationale mensenrechtenverkla-ringen, inclusief de VN Verklaring inzake de Rechten van Inheemse Volken en verschillende anti-discriminatieverdragen.
Het Verenigd Politiek Plat-form heeft met het boven-staande, op basis van haar mandaatschap, uitvoe-ring gegeven aan de wens van haar opdrachtgever de VIDS, nl.; identificatie van een politieke partij of com-binatie waarmee een samen-werking kan worden aange-gaan, op basis van gelijk-waardigheid binnen de po-litieke samenwerking, het behoud van identiteit, goede kansen op verkiezingswinst, en het kunnen voordragen van onze eigen kandidaten. Bovenal zou die partij of combinatie beleidsgaranties moeten bieden, opdat zaken die voor Inheemsen van be-lang zijn, zoals grondenrech-ten, onderwijs, effectieve participatie binnen het na-tionaal beleid, gezondheids-zorg, kunnen worden gerea-liseerd. De VIDS werd daarom ook consequent op de hoogte gehouden van de vorderingen en besluiten. De VPP heeft consultaties ge-voerd met verschillende politieke partijen, en aan de hand van verschillende criteria is er een evaluatie van de bevindingen geweest. De criteria hadden betrek-king op het niveau van de gespreksonderhandelingen, inzicht in Inheemse prio-riteiten, analyse van het functioneren van de partij binnen de Surinaamse sa-menleving, bereidheid tot opname van de eigen kan-didaten op een verkiesbare plaats op de kandidatenlijst, beleidsgaranties inzake In-heemse prioriteiten, bereid-heid tot ondertekenen van een samenwerkingsovereen-komst. Op basis van alle ge-sprekken, analyse en feed-back vanuit de dorpen die door het Platform bezocht zijn, heeft VPP een eind-conclusie getrokken en wel dat de politieke partij Broe-derschap in Eenheid en Politiek (BEP) een goede partner is voor politieke samenwerking en de beste garanties biedt ter realisering van onze gezamenlijke prio-riteiten. Het vastleggen van deze afspraken was voor de VPP dan ook dé door-slaggevende factor in het aangaan van de politieke relatie met de BEP. In de samenwerkingsovereen-komst komen de gezamenlijke beleidsvoor-nemens en -prioriteiten van beide partners duidelijk naar voren; in het bijzonder de erkenning van de rechten van Inheemse en Marron-volken van Suriname. Het Verenigd Politiek Platform streeft ernaar dat met deze politieke samenwerkings-overeenkomst de oorspron-kelijke bewoners van Suri-name, de Inheemsen, die de afgelopen decennia gedis-crimineerd werden met be-trekking tot hun rechten als individu en als volken, en de Marrons, de achterstand die beide groepen hebben bin-nen de sociaal-maatschap-pelijke samenleving van Suriname, een positieve inhaalslag kunnen maken. Indien er dan nog sprake zal zijn van discriminatie, dan is er sprake van “positieve discriminatie”. Daarom zul-len Inheemsen en Marrons op grond van het gelijk-heidsbeginsel thans ook zichtbaar zijn, zitting hebben in een regering en staats-verantwoordelijkheid op zich nemen.
Het Verenigd Politiek Platform roept daarom alle Surinamers op om een eenheid tegen discriminatie en achterstelling te vormen en als één vrouw of man te staan achter het Verenigd Politiek Platform, teneinde de doelen die wij met zijn allen nastreven, te bereiken.
Oplossing van onze grensproblemen:
de New River Triangle
In DWT van dinsdag 2 februari kan de lezer de informatie tegenkomen, dat het de regering van Suriname ernst is om onze grensproblemen ten spoedigste aan te pakken. Dit is rijkelijk aan de late kant, aan-gezien wij reeds bijna 35 jaar onafhankelijk zijn. Maar er is nog niets verloren, zeker niet aan de Westgrens met Guyana.
Ondanks het feit, dat Thomas W. Donovan in zijn boek, Suriname – Guyana Maritime and Territorial Disputes: A Legal And Historical Analysis, beweert dat Suriname geen sterke claim heeft op de New River Triangle (> 6000 vierkante mijlen), zich beroepende op het recht van bezetting en het principe van terra nullius of niemands-land, betoogt de schrij-ver van dit artikel in het onderstaande – daarbij gesteund door het boekje van ir. B. Wekker: Onze lands-grenzen van oktober 1984 – dat de Suri-naamse claim op dit ge-bied nog altijd in tact is. Hiertoe wordt hier-onder een simpele, maar principiële rede-nering gevolgd.
Waarom had de toen-malige Britse regering in 1843 aan Robert Schomburgk (een na-tuuronderzoeker) de opdracht gegeven een survey uit te voeren in Brits-Guiana, inclusief de Corantijnrivier? Al-hoewel de gouverneur van Brits-Guaina. Sir Henry Light, er onmid-dellijk bij opmerkte, dat het slechts ging om een survey en dat de uit-eindelijke vaststelling der grenzen van de ko-lonies door de minis-ters in Europa bij over-eenkomst zou worden geregeld, bevestigt Light impliciet, dat er een relatie is tussen de survey en de uiteinde-lijke grensvaststelling. De opdracht houdt ook in een twijfel van Britse zijde over de bestaande grens. De opdracht aan Schomburgk werd niet zomaar gegeven, im-mers elke opdracht heeft een duidelijk doel, zeker als het om een kostbare opdracht gaat. Dat de bevindin-gen van Schomburgk relevant waren blijkt uit het antwoord van Lord Salesbury, de Britse minister van Buitenlandse Zaken, aan zijn Nederlandse collega op diens brief van 19 maart 1900: “dat de Britse regering reeds 57 jaar - vanaf 1843 – de Kutari zoals door Schomburgk be-vonden, als grens aan-merkt”. Met andere woorden, de Britse re-gering is op de koers van Schomburgk geva-ren bij de grensvast-stelling met de Neder-landse kolonie Surina-me. In 1900 waren de bevindingen van Bar-rington Brown –dat de New River – in lengte, breedte, diepte en stroomsterkte de Coe-roeni verre overtrof – reeds bekend, waarom heeft de Britse regering hieruit niet de conse-quenties getrokken? Wat Barrington Brown had geconstateerd in 1871 is objectief veri-fieerbaar, waaronder door een satellietfoto van dit gebied.
De bevindingen van Brown betekenden, dat Schomburgk had ge-faald en dat hij de En-gelse regering onjuist had geïnformeerd. Er zijn hierbij twee moge-lijkheden: hij was te goeder trouw of hij was te kwader trouw. Te goeder trouw, omdat volgens zijn bevindin-gen de Coeroeni/Kutari de bovenloop van de Corantijn, dus de Co-rantijn was; te kwader trouw, omdat hij de New River wel ontdekt zou hebben en geen melding daarvan maak-te, omdat anders ten detrimente van zijn op-drachtgevers de grote lap grond (> 6000 vierkante mijlen!), die hij op deze wijze aan Brits Guiana had toe-gevoegd, moest worden prijsgegeven, terwijl voor zijn tocht door Brazilië geen argumen-ten zouden blijken te bestaan (gezien zijn conceptie omtrent de oorsprong van de Co-rantijn rond 1837).
De grensafbakening tussen Suriname en Guyana is geen discus-siepunt. Een discussie-punt is de juiste vast-stelling van de loop van de Corantijn rivier van de oorsprong tot de monding.
Als objectief is komen vast te staan, dat de New River onbetwist-baar de bovenloop van de Corantijn is, dus de Corantijn zelf, dan is het grensprobleem in beginsel opgelost.
Als de Britse regering in een periode van 95 jaar (1871 – 1966) ver-zuimd heeft een fout te corrigeren, namelijk dat niet de Coeroe-ni/Kutari de grens met Suriname aangeeft, maar de New River, dan kon Suriname nimmer het slachtoffer worden van deze fout, die geen verjaring kent, immers een fout blijft een fout, of met de woorden van rechter Moreno Quinta-na in zijn “Opinion Dis-sidente bij de uitspraak door het Internationaal Gerechtshof inzake de Tempel van Preah vi-hear: “Une erreur est toujours une erreur et ne peut bonifier par sa répétition des actes posterieures fondées sur elle”, of een fout is altijd een fout en kan niet door herhaling la-tere handelingen daar-op gebaseerd, goedma-ken. En al veel eerder had arbiter Huber in de Palmas-zaak (1928) de stelling gelanceerd, dat “The first condition re-quired of maps that are to serve as evidence on points of law, is their geographical accuracy”. En hoe desastreus een fout kan zijn, blijkt uit de Balfour-verklaring, een verklaring waaraan het Arabisch-Israëlisch conflict hangt. De be-kende geschiedkundige Arnold Toynbee zegt hierover het volgende: “More than half a cen-tury has now passed since the British go-vernment endorsed and issued the Balfour De-claration, in which the fate of the Palestinian Arab people was deci-ded by an alien power over this people’s heads. One member of the Cabinet of the day protested, and it was no accident that this prescient British sta-tesman was a Jew. Un-like his non-Jewish col-league, Edwin Monta-gue foresaw what the consequences might be ..... “Als vierde bewijs van de desastreuze werking van een fout zij verwezen naar de parti-tion van het Voor-In-disch continent (het subcontinent) in India en Pakistan. Er was geen enkele noodzaak voor een nieuw thuis-land (Pakistan) voor de moslims. Dat thuisland hadden ze al eeuwen reeds in India. Maar wat is van Pakistan ge-worden anno 2010? Pa-kistan wordt getypeerd als het gevaarlijkste land van de wereld; Pa-kistan heeft altijd grensoverschrijdend terrorisme in India ge-steund; Pakistan (Zuid-Warziristan) is de basis van Al Qaida en de Tali-ban en Pakistan heeft de Taliban geschapen, een Taliban die gewe-tenloos nu Pakistani’s bijna dagelijks doodt.
Guyana beroept zich op het feit, dat het het Guyanese grondgebied heeft overgenomen van de Britten met als grens in het zuidwesten de Coeroeni/Kutari (Uti posseditis principe). Deze opstelling is cor-rect. Toen Surinamers in het Tigrigebied wa-ren voor onderzoek zijn ze verjaagd door Guya-nese politie en/of mili-tairen. Maar waarom niet gevangen genomen als je meent, dat je buurman zich illegaal op je grondgebied be-vindt? Vervolgens heeft Guyana dit gebied be-zet en tot op heden-rechtshandelingen daarin gepleegd***.
Tot nu toe lijkt alles in het voordeel te zijn van Guyana. Maar bij nader inzien blijkt de zaak niet zo simpel te zijn als Guyana het voorstelt.
Als je erft (overneemt), erf je alles, dus ook de door de Britten ge-maakte fout van on-juiste grensvaststelling, c.q. de weigering tegen beter weten in om een geconstateerde fout te corrigeren. Bovendien moet Guyana op de hoogte zijn geweest van een grensdispuut tus-sen Nederland en de Britse regering.
Eén derde punt is, dat als twee landen eenzelf-de gebied opeisen, er dan een betwist gebied ontstaat, een stuk nie-mandsland totdat de grens definitief is vast-gesteld en erkend door beide partijen. Dit ge-bied behoort te worden gedemilitariseerd.
Op 21 augustus 1969 liet premier Burnham weten dat “er geen twij-fel bestaat dat de New River Triangle deel is van Guyana”. Echter kwam hij tijdens de Chaguaramas-bespre-kingen op Trinidad in 1970 hierop terug en verklaarde zich bereid dit gebied te démilita-riseren. Door deze be-reidheid heeft Guyana te kennen gegeven, dat dit gebied wel een be-twist gebied is.
Ondanks de toezeg-ging van Guyana zijn de Guyanezen nimmer vertrokken uit dit ge-bied. DE Guyanezen zijn hier gebleven om via de juridische me-chanismen van animus occupandi (de wil om een gebied te controle-ren) en animus corpus (feitelijke controle van een gebied) de weg vrij te maken voor soeverei-niteit over dit gebied. Deze principes hielden in, dat om de soeverei-niteit te verkrijgen over territoir niet behorende bij een ander land, een land de wil moet heb-ben om een gebied te controleren en deze wil moet vergezeld gaan door effectieve, onon-derbroken en perma-nente bezetting van dat gebied. Deze mechanis-men (principes) kun-nen alleen worden ge-hanteerd als er sprake is van terra nullius, dit is niemandsland. Maar de New River Triangle was geen niemands-land: er woonden India-nen in dit gebied en dit gebied behoorde toe aan Suriname (door het betwisten door Guyana is het een betwist ge-bied geworden van het Surinaams grondge-bied).
Donovan zegt, dat de Nederlandse regering in het verleden erkend heeft, dat dit gebied hoorde tot British Guiana. Maar deze er-kenning berustte op het feit, dat de Coeroe-ni/Kutari werd gezien als de Corantijn (Het bestaan van de New Ri-ver was toen niet be-kend).
Elke overeenkomst, gesloten tussen de Ne-derlandse regering en de Britse regering inza-ke de grens tussen de kolonie Suriname en British Guiana ,berust-te op de veronderstelde juistheid van de Coe-roeni/Kutari als de grensrivier (de Coran-tijn). Welnu, als deze veronderstelling niet opgaat vanwege een gemaakte fout, dan hebben de gesloten overeenkomsten geen betekenis meer.
De Britse regering beriep zich in 1900 op het feit, dat reeds 57 jaar de Coeroeni/Ku-tari als grensrivier is beschouwd. De vraag rijst hierbij, dat in-dien de Britse rege-ring volledig te goeder trouw was, zij na 1871, na de bevindingen van Barrington Brown, de correctie had moeten plegen. Maar waarom zou ze dat doen als dat niet in haar belang was?
Dit artikel vaart op de koers van de veri-fieerbare waarheid. Alles wat in de loop der jaren is gezegd, afge-sproken, overeengeko-men, onder welke naam en onder welke formulering ook, is hiervan afhankelijk. De waarheid – in dit geval van de New River – is niet aan tijd of aan een regering gebonden. De-ze waarheid verjaart dus niet.
De waarheid is niet in dienst van een specifiek belang. Als de Britten bewust een fout heb-ben gemaakt, dan kon dat niet in het nadeel van Suriname vallen. Guyana heeft een Brits-Guiana overge-nomen met deze fout, dit is een te groot Gu-yana.
Als de grens tussen Suriname en Guyana wordt bepaald door de Corantijn als natuurlij-ke grens, dan is slechts relevant hoe deze rivier loopt van oorsprong tot monding. Dit is simpele logica en daarmee sim-pele waarheid. Alle an-dere overwegingen zijn bijkomstig.
Tot slot nog dit. De waarheid is simpel. Wij hebben van de waar-heid iets super ingewik-kelds, gemaakt uit hoofde van onwetend-heid, belangen en macht**.
CH
**Het grensprobleem met Guyana is er één, waarbij men door de bo-men het bos niet meer kan zien. Er is teveel af-leidend detail, waar-door de hoofdlijn aan het oog wordt onttrok-ken. De waarheid over de juiste grensvaststel-ling is verduisterd door belangen. Het wordt tijd, dat de waarheid van de Corantijn zege-viert, aangezien nie-mand deze waarheid kan wijzigen.
****Als betwist gebied had Suriname geen mo-gelijkheid om in dit ge-bied te komen, laat staan tot ontwikkeling te brengen door de standvastige militaire bezetting door Guyana.