VERJONGING BINNEN DE POLITIEK

VERJONGING BINNEN DE POLITIEK

Op 25 mei van dit jaar worden er in ons land algemene, vrije en geheime verkiezingen gehouden voor volksvertegenwoordigende lichamen. Het Surinaamse electoraat krijgt dan de gelegenheid nieuwe volksvertegenwoordigers aan te wijzen en daarbij zal er een gewijzigd kabinet of een geheel andere regering aan de macht komen. Er is momenteel heel wat te doen in aanloop naar die verkiezingen. Elke dag hoor je weer wat anders en binnen de verschillende partijen en combinaties gebeurt er wel het één en ander. Ook worden er signalen opgevangen en adviezen gegeven aan de verschillende politici en leidinggevenden binnen politieke partijen en combinaties. Zo kwam onlangs het laatste IDOS-rapport ofte wel de bekende opiniepeiling uit. Voor velen waren er verschillende verrassende aspecten in de peiling . Weer anderen wisten wel ongeveer hoe de politieke kaarten op tafel liggen. Een zaak, waar we ons al jaren van bewust zijn en wederom naar voren werd gebracht door het IDOS was de wens van een deel van het electoraat, dat er jongere mensen op de kiezerslijsten en dus binnen de Surinaamse politiek moeten aantreden wil men nog belangstelling hebben voor verkiezingen en de gang naar het stemlokaal maken. Reeds jaren is het duidelijk, dat er verjonging binnen de politiek dringend gewenst is. Die verjonging vind overal ter wereld plaats. Soms sneller dan gewenst is en vaak met desastreuze gevolgen en soms gaat dat op een evolutionaire wijze. Wij van Keerpunt zijn van mening, dat verjonging moet, maar dat dit niet zomaar gaat door gewoon een paar jongeren uit te kiezen en het regeringscentrum of DNA binnen te marcheren. We kennen ze zo langzamerhand wel ,hoor, die jongelingen die welbespraakt zijn en pas van een VWO, lerarenopleiding of universiteit komen en nog vrij nat achter de oren zijn. Ze hebben dan wel een zilveren tong en weten het allemaal zo goed uit de studieboeken, maar weten geen ene malle moer van hoe het reilt en zeilt binnen het bestuursapparaat. Zo heb je mensen, die door hun studie heen gesleept zijn door hun docent en eigenlijk een bul niet verdienen. Het zijn vaak deze mensen, die pretenderen het allemaal te weten en zich bij een politieke partij aansluiten en dan denken, dat ze eens president van dit land zullen kunnen zijn. Zo kennen we mensen, die van de Juridische Faculteit van de Anton de Kom Universiteit komen, een bul op zak hebben, maar in de advocatuur helemaal niet uit de verf komen. Ze zijn dan wel meester in de rechten, maar zijn het recht op geen enkele wijze meester. Uit het hoofd hebben ze zaken geleerd, maar bij de toepassing in de praktijk is het huilen geblazen. Een oud-officier van justitie, die recentelijk tot zijn politieke zinnen is gekomen, verklaarde eens tegenover een oud-hoofdredacteur van deze krant dat afgestudeerden van de Juridische Faculteit binnen het Parket nog jaren moeten meelopen, omdat ze voor hem ‘’brandhout’’ waren. Het IDOS kan dan wel de mening van een aantal ondervraagden naar voren brengen en dat is allemaal goed. Het geeft een beperkte indicatie van wat men vindt van onze politici, die voor een groot deel uit seniorenburgers bestaat. Verjonging is goed, maar dan wel na een hele periode van begeleiding door de ouderen en veelal senioren burgers, die het thans binnen de politiek voor het zeggen hebben. Begeleiding en ondersteuning aan de jonge man en vrouw binnen de politiek zijn van eminent belang willen we ons geen buil vallen en het land in grote problemen brengen. Jongeren zomaar aan het stuur van staat laten staan , daar komen de grootste broken van. Ook qua mentaliteit moeten de juiste jongeren de ouderen opvolgen en schuim uit de maatschappij zonder bestuurservaring hebben we zeker niet nodig. Als we kijken naar wat er voor bijvoorbeeld voor bezetting in DNA is dan hoeven we maar de datum van 13 december 2007 te noemen. Bokspartijen van schorum uit de samenleving, dat zich volksvertegenwoordiger durft te noemen. Een voorzitter, die het op laatdunkende wijze aan de stok krijgt met een volksvertegenwoordiger van de oppositie en zich door andere wetgevers moet laten adviseren dat je zo niet kan handelen binnen het hoogste college van staat. Dan willen we het niet eens hebben over die andere voorzitter, die op de vuist gaat met een wetgever. Het IDOS brengt een peiling uit en stelt dat er verjonging gewenst is binnen de politiek. Kort daarop komt de NDP met het voornemen op de derde en vierde plaats in Paramaribo twee broekies neer te zetten en schuift daarmede de stonfutu’s van de partij omlaag. Kijken wat daar voor ellende voor de partij uit zal voortvloeien. Misschien denkt meneer Bouta met die twee zogenaamde jeugdige voorbeeldfiguren meer stemmen in Paramaribo te behalen. Hij blijft echter met zijn ‘’vriend’’ Bosje wel op de eerste en tweede plaats staan. De twee seniorenburgers blijven dus duidelijk de toon aangeven en André en Melvin zullen op de toon van de dictator binnen de partij moeten blijven meezingen. Zo werkt dat nou eenmaal in de NDP. De baas blijft de baas en dat is hij vanaf 1980 in alle organisaties, waarin hij gezeten heeft en niemand moet daarbij zijn grote schuif durven opentrekken. Verjonging is goed en moet wel zeker binnen de Surinaamse politiek. Maar dan wel langzaam en op een verantwoorde wijze, met de juiste mensen . Jonge mensen, die jaren achtereen in de kweekvijver van de partij hebben gezeten. Ze moeten goed gewogen zijn en zwaar genoeg bevonden om belangrijke posten te kunnen overnemen. Doe je dat niet dan krijg je broken, die gemaakt worden met mensen die pretenderen het allemaal te weten, maar in de praktijk op de snuffer gaan. Ervaring binnen het bestuursapparaat doe je niet in één keer op. Laat je wel zomaar mensen binnen met een zogenaamde ‘’bul’’, dan krijg je mensen als die my time dame, die niet anders dan corrupt bleek te zijn en een grote beunhaas, die er geen moer van bakte. Ook hebben we kunnen zien wat bemoeienis in de politiek van jonge onervaren mannen ons heeft opgeleverd na de coup van 1980. Uiteindelijk waren er vele doden te betreuren, omdat men dacht het land door de loop van een geweer te kunnen besturen. Slechte beïnvloeding van kwaadwilligen trad toen op de voorgrond en er werden kardinale fouten gemaakt door de onervaren sergeanten onder leiding van een Bouterse. Men besliste in bepaalde gemoedstoestanden helemaal verkeerd en de brokken zijn bekend. Verjonging is goed, maar dan wel op een verantwoorde wijze en wel met de juiste en toch wel goed geïnstrueerde mensen. Het moeten zeker geen solisten zijn, die denken het allemaal wel te weten. Het moeten mensen zijn, die in een collectief goed kunnen functioneren en open staan voor de oudere en meer ervaren seniorenburgers, die al vele jaren aan het stuur van staat hebben gestaan.

DE SRD, EEN 100 PROCENT GEDEKTE NATIONALE MUNT

Was het onwetendheid of gewoon kwaadwilligheid, die geleid heeft tot het concipiëren van een bericht, dat tot doel heeft onze nationale munteenheid de Surinaamse dollar, SRD, de grond in te boren? De SRD zou, volgens de stellingen van de scribent, maar voor 31 procent aan waarde vertegenwoordigen. Tot deze conclusie kwam de schrijver na een heel kort onderhoud te hebben gehad met iemand van het Algemeen Bureau voor de Statistiek. Ook werd een kapper aan het woord gelaten, die thans van mening is dat hij mag spreken namens een beperkt aantal kleine ondernemers. Wijselijk sprak de voormelde scribent niet met vooraanstaande economen in Suriname en wendde zich evenmin tot de leiding van de verschillende handelsbanken. Een heel ander bericht zou dan eruit gerold zijn en misschien wel een productie, die niet in het straatje van de auteur zou passen. Dus werd er maar gekozen voor een epistel dat een totaal vertekend beeld van de S RD zou presenteren. Naderhand plaatst de auteur nog een tabel, waaruit de depreciatie van de waarde van de SRD zou moeten blijken. De tabel begint in het jaar 2000. Het jaar, waarin de Surinaamse munt nog steeds de Surinaamse gulden was. De SRD werd pas in 2004 geïntroduceerd. Ook zou de koopkracht volgens de schrijver vanaf 2000 zijn gedaald tot slechts 31 procent. Klopt voor geen meter, omdat de SRD pas in 2004 in omloop kwam. Ook verzuimt de auteur te vermelden dat er tussen 2000, het jaar waarin de regering Venetiaan aantrad, op verschillende momenten loonsverhogingen binnen het ambtelijke en de private sector zijn gegeven, waardoor de koopkracht werd versterkt. Uit kringen van de Centrale Bank werd vernomen, dat de SRD een gezonde munt is en dat tot op de dag van vandaag is. Ook al zouden speculanten hevig bezig zijn de wisselkoersen in aanloop naar de verkiezingen onder druk te zetten, de SRD wordt niet vezwakt. Onze SRD is, naar wij uit kringen van de Centrale Bank van Suriname vernemen, een gezonde en door goud en Amerikaanse dollars voor de volle honderd procent gedekte munt. In feite bestaat er geen enkele aanleiding voor de koersstijgingen. Integendeel is de Surinaamse munt ondergewaardeerd ten opzichte van de US dollar en de euro. Ook werd ons door een woordvoerder van de Centrale Bank meegedeeld, dat de moederbank er alles aan zal doen de SRD gezond te houden. De moederbank is ervan doordrongen, dat er bij de media mensen zijn die niet genoeg weten over monetaire zaken en zomaar in de pen klimmen. Ook weet de bank, dat het verkiezingsjaar is en dat bepaalde mensen door hun politieke affiliatie hun bijdrage wensen te leveren door destabilisatie en daarvoor hun beperkte ingang bij de media misbruiken. De Centrale Bank verwacht dan ook meer aanvallen en onwaarheden op de weg naar 25 mei van dit jaar. Ze zal echter wel steeds de waarheid in de publiciteit brengen en vertellen wat er eigenlijk aan de hand is. Voor de scribent van het artikel is er maar één advies: bestudeer de materie veel beter en stap naar gerenommeerde economen binnen bijvoorbeeld het bancaire circuit. Denkt de scribent nou werkelijk, dat hij bijvoorbeeld zijn belkaart in SRD zou kunnen kopen als de munt maar een koopkracht van 31 procent vertegenwoordigde? Nee toch!

DYUGU DYUGU NA A-COMBINATIE

Het was te verwachten, dat er onenigheid zou ontstaan binnen A-Combinatie over de verdeling op kandidatenlijsten in de verschillende districten. Ook was het te voorzien met wie er dyugu dyugu zou komen. Wij hadden allang kunnen bevroeden, dat de onenigheid zou komen met de omhooggevallen ex-soldaat 1 Brunswijk, die thans denkt een soort van Keizer Mobutu te zijn van alle Marrons. Dus voor de Aucaner, de Saramaccaner, Kwinti,Matawai, Aluku en Paramaccaner. De man waant zich al tijden een koning van Marowijne, terwijl we geen monarchie kennen binnen de grenzen van de eenheidsstaat, de Republiek Suriname. Maar ja , ook in Liberia dacht Taylor dat hij imperiale macht had. Thans staat hij terecht voor het Internationaal Strafhof voor gepleegde misdaden tegen de menselijkheid en gedraagt zich als een mak lammetje in afwachting van zijn vonnis, dat zeker niet mals zal zijn. Brunswijk leeft in de waan, dat hij door zijn intimiderend gedrag een ieder zal kunnen bedwingen of imponeren. Hij denkt, dat hij de leider der Marrons is, omdat hij als leider van een bende en zijn ene zetel in Moengo het helemaal gemaakt zou hebben. De man loopt geheel naast zijn schoenen en denkt de mannen van de BEP, die vooral onder de Saramaccaners veel aanhang hebben, kan imtimideren en provoceren. Hij leeft in de waan, dat hij hun zijn wil kan opleggen zoals het een rasechte dictator betaamt. Hij verschilt in dat opzicht helemaal niet met Bouterse, die ook de dictator is binnen de Megacombinatie. Iedereen moet naar hem luisteren en wie dat niet wenst te doen is binnen de partij of combinatie ten dode opgeschreven. Datzelfde spelletje van intimidatie en overheersing tracht meneer Brunswijk nu binnen A-Combinatie te verkopen. Brunswijk, de ex-leider van een stel terroristen, moet weten dat niet iedereen bang van hem is en dat hij als enkeling, politiek en maatschappelijk misschien sneller uitgerangeerd kan zijn dan hij zelf kan bevroeden. Hij moet heel voorzichtig zijn want ala ogri man abi dem basi en ogri man nanga gangster na ondro gron den tan. Brunswijk moet één ding goed begrijpen en dat is, dat hij tussen Moengo en Albina enigszins populair is, maar dat hij in de rest van het land een verfoeilijk element is en dat men hem liever ziet gaan dan komen. Met geweld en intimidatie kom je nergens. Voorbeelden zijn er wereldwijd te over van dictatoriale elementen, die anderen hun wil wensten op te leggen en uiteindelijk politiek of fysiek uitgeschakeld werden. Seeka en BEP moeten op geen enkele wijze een Marron-Hitler binnen hun gelederen tolereren. We leven in een democratie en ook binnen A-Combinatie moet de democratie prevaleren. Als Brunswijk de dictator wenst te blijven spelen moeten ze hem onbevreesd de wacht aanzeggen en geen moment aarzelen. Misschien zal het Seeka en BEP juist heel veel goeds brengen als ze deze impopulaire en gewelddadige figuur, die alleen maar voor schande en afkeer zorgt, de deur wijzen,. Jopie Pengel zei destijds op verschillende fora: “Wat niet bij elkaar hoort zal niet bij elkaar blijven”. Misschien geldt dat ook voor de verhoudingen binnen A-Combinatie


STEVIGE DEFENSIE OP ZIJN PLAATS

De uitgaven van het ministerie van Defensie zijn gedurende de laatste jaren fors gestegen. De regering-Venetiaan III heeft ervoor gekozen deze keer veel meer geld dan voorheen te stoppen in het Nationaal Leger. Gezagsondermijning in veel gebieden hebben ervoor gezorgd, dat in het belang van de nationale veiligheid en benadrukking van de rol van het Centrale Gezag in Paramaribo Defensie moest worden opgekrikt. Ook moet het Nationaal Leger in staat worden gesteld zijn grondwettelijke taak te allen tijde op de juiste wijze uit te voeren. En dat doe je zeker niet met een leger, dat niet in staat is zich goed te voeden, er slecht geüniformeerd bij loopt en daarenboven zich niet kan verplaatsen als er op bepaalde plaatsen stront aan de knikker is. Ook aan de grenzen moet het leger zijn aanwezigheid kunnen tonen en, indien nodig, kordaat optreden. Ter bestrijding van de grensoverschrijdende misdaad moet het leger de politie kunnen assisteren. Vooral in gebieden, waar de politie niet sterk genoeg vertegenwoordigd is of kan zijn. Voor onze kust gebeuren de raarste dingen. Drugs en benzinesmokkel zijn fenomenen, die we zo langzamerhand allemaal kennen. Ook het leegstropen van onze visgronden door Guyanezen en Venezolanen gebeurt nog steeds met de regelmaat van een klok en daar moet een eind aan worden gebracht. De marine moet daarvoor ook versterkt worden en de kustwacht dient op poten gezet te worden. Ook de luchtmacht moet weer kunnen functioneren en dan echt niet alleen met een paar Indiase helicopters, waar de meeste medewerkers van de luchtmacht echt niet blij mee zijn. Er moet ander vliegend materieel aan toegevoegd worden willen we een gezonde en flexibele luchtmacht hebben, die overal binnen het Surinaams grondgebied kan functioneren. Ook dienen we er voortdurend rekening mee te houden, dat we in het westen een hoogst onbetrouwbare en zeer agressieve buur hebben, die al vaker heeft getoond ons grondgebied te willen en kunnen betreden. We hebben allerlei bewegingen, die veelal als illegaal kunnen worden bestempeld, op onze nationale rivier de Corantijn geregistreerd. Ook de smokkel van drugs uit Guyana is schering en inslag. Tegen het roven van onze natuurlijke rijkdommen en het illegaal vissen op deze rivier moet eveneens worden opgetreden. Ook binnen onze grenzen zijn er mensen met terroristische en misdadige gedragingen, die moeten worden geneutraliseerd indien dat daadwerkelijk nodig wordt. Het Nationaal Leger heeft thans een heel ander imago en dan wel in positieve zin. Het is dan ook geen wonder dat steeds meer landgenoten na de bittere periode van 1980-1990 , deze grootste gewapende macht een warm hart toedragen. Ook binnen het Nieuw Front zijn er thans zeer velen, die vinden dat het NL alle steun dient te krijgen om land en volk te beschermen. Daarom is ook gezien, dat de geldkraan verder is opengezet ten faveure van deze grootste gewapende macht. Laten we hopen, dat de goede krachten in het leger zich houden aan de hun toebedeelde rol binnen onze constitutie, namelijk de bescherming van de nationale en territoriale integriteit van de Republiek Suriname. Als ze zich daaraan houden zal er werkelijk niemand meer zijn die he leger vijandig gezind is.


WE GEVEN HAAR WEER EEN KANS

Het wordt met de dag mooier in dit land. Meneer Brunswijk denkt maar te kunnen bepalen voor alles en een ieder en als je met die meneer in aanvaring komt is geweld het eerste, wat hij kent. Zo heeft hij, los van de overige partners binnen A-Combinatie, bepaald dat hij mevrouw Alice Amafo weer een kans wenst te geven. Dus hij plaveit de weg voor een politieke comeback voor mevrouw My Time die voor enige tijd de bewindsvrouwe was op het departement van TCT maar door corrupte handelingen het veld moest ruimen. Wie is Brunswijk om te bepalen, dat Amafo weer een kans dient te krijgen met zijn ene parlementszetel in Moengo? Brunswijk denkt, dat hij met zijn intimiderende handelingen iedereen overstag kan laten gaan en een ieder bang wordt. De man uit Moengotapu moet zich er wel bewust van worden, dat zijn dagen in de Surinaamse politiek best wel geteld kunnen zijn als hij zijn houding niet drastisch verbetert. Denkt hij nou werkelijk, dat er geen regering kan worden gevormd zonder hem? Ook zijn jongere broer bij de SLM, die niet precies weet wat de definitie van ‘verkrachting’ is binnen de Surinaamse strafwet denkt dat hij een godheid is binnen de SLM, waar hij president-commissaris is. Nooit had deze figuur gedacht een dergelijke functie te kunnen bekleden. Het kan verkeren in de Republiek Suriname, waarbij allerlei non valeurs ineens op de voorgrond treden en de weelde niet kunnen dragen. Daarvoor moet je zeer brede schouders hebbenn en goed ter been zeer. President van Suriname kan je dan misschien wel voor dat dorp tussen Moengo en Albina spleen, maar staatshoofd van de Republiek Suriname zijn is een heel andere zaak. Daar moet je op zijn minst intellectueel geschoold en fatsoenlijk voor zijn en dat is die meneer uit Moengotapu op geen enkele wijze. Amafo weer op de voorgrond laten komen is op zijn zachtst gezegd een belediging voor het Surinaamse electoraat. Misschien kan hij die plaatsing op zijn kandidatenlijst voor Marowijne wel verkopen. Of hem dat in A-Combinatie-verband lukt is nog maar de vraag. Uit betrouwbare krant heeft Keerpunt wel vernomen, dat men vooral in kringen van de BEP vreselijk baalt van deze gewelddadige mislukkeling uit Moengotapu.

TERUG NAAR DE ,,POPPENKAST’’?

Desiré Bouterse, voorzitter van de NDP, heeft zich als eerste geplaatst op de kandidatenlijst voor Paramaribo op de lijst van de Mega-Combinatie. Op de tweede plaats volgt Jules Wijdenbosch , op de derde en vierde plaats repectievelijk André Misikaba en Melvin Bouva. Bouterse laat er geen twijfel over bestaan, dat hij wederom wenst te worden gekozen voor een plaats in DNA. Of hij wel naar DNA, de plaats die hij op meerdere momenten “poppenkast” heeft genoemd, gaat, blijft een grote vraag. Hij heeft ook te kennen gegeven president van de Republiek Suriname te willen worden. Jules Wijdenbosch ambieert die plaats ook, maar het lijkt ons totaal onmogelijk dat hij zonder fiat van de Baas in de Mega-Combinatie een kans maakt. Bouterse heeft al verschillende keren zich gepresenteerd als presidentskandidaat, maar schoof op het laatste moment toch een ander naar voren en nam daarna in het parlement plaats en mengde zich vervolgens zeer sporadisch in de debatten. Wat de strategie van de NDP- voorzitter thans is weet Joost. Wat heel zeker is, is dat hij er alles aan zal doe om uit handen van de justitie te blijven. Ook zal hij alle hem ten dienste staande middelen aanwenden om te voorkómen, dat zijn eindhalte de penitentiaire inrichting aan de Duisburglaan of die in de Santo Polder wordt. In ieder geval is nu bekend, dat hij zijn dagvaarding helemaal te Broko Baka heeft ontvangen voor de zitting te Boxel van 15 februari aanstaande.

PERSVRIJHEID EEN ZEER KOSTBAAR GOED

Binnen een democratische rechtsstaat is de persvrijheid een zeer kostbaar en niet te verwaarlozen goed. Er zijn niet al te veel mensen, die beseffen hoe belangrijk het wel is persvrijheid en de daarbij horende vrije meningsuiting te hebben. Op 25 mei 2010 gaat het Surinaamse electoraat naar de stembus om volksvertegenwoordigende lichamen aan te wijzen. De Surinaamse kiezer zal op democratische wijze de gelegenheid krijgen volksvertegenwoordigers aan te wijzen en natuurlijk komt er een ander kabinet. Het volk zal bewijzen wie voor de komende vijf jaar dit land mag besturen en wie in de oppositionele banken zal moeten plaatsnemen. Zo hoort dat in een democratische rechtsstaat, waar men de uitvoerende , wetgevende en rechterlijke macht kent en waar een grondwet wordt geeërbiedigd. Bij de komende verkiezingen zullen er veel jeugdigen de gelegenheid krijgen hun stem uit te brengen. Veel mensen, die na 1987 werden geboren en nooit iets hebben geweten van dictatuur, onderdrukking van het Surinaamse volk , perscensuur en schendingen van mensenrechten op grote schaal. Jongeren, die niet weten wat schaarste aan eerste levensbehoeften betekent en ook niet weten hoe het is om met inflatie te leven. Jonge kinderen, die voor het eerst een stembus zien en niet eens goed weten wat de politieke achtergrond van bepaalde politieke leiders is. Jonge mensen, die zich gemakkelijk kunnen laten misleiden omdat zeer gewoon niet bij zijn geweest toen Surinamers gebukt gingen onder een militaire dictatuur, die ons wel tien jaar in de knel heeft gehouden. Jonge Surinamers, die alleen van horen zeggen het één en ander weten over een periode, waarin er vooral geen persvrijheid was en journalisten door militairen en hun handlangers werden vermoord, omdat ze in het belang van land en volk hun werk wilden doen. De jeugd dient te weten wat persvrijheid is en waarom het zo belangrijk is haar te hebben en te koesteren. Zelfs de grootste mensenrechtenschenders maken thans gretig gebruik van de persvrijheid en misbruiken haar zelfs op bepaalde mensen op gruwelijke wijze. Ze misbruiken de persvrijheid door sommige groentjes in het vak voor een aalmoes zaken te laten schrijven, die alleen maar destabilisatie van de huidige regering inhouden,. Mensen, die journalisten hebben bedreigd en gedood, gebruiken en misbruiken thans de media om wederom in het politieke centrum te belanden. Schijndemocraten, die nog steeds bloed uit de periode tussen 1980 en 1987 aan de handen hebben en toen de leiding hadden over een militaire dictatuur. Keerpunt wenst in deze editie een pagina af te drukken uit de periode van onderdrukking, de zogeheten ‘revo’, die feitelijk van 1980 tot 1987 liep en daarna nog ernstige naweeën had, die ook absoluut als dictatoriaal konden worden aangemerkt. In het najaar van 1982 werd het verzet tegen de militaire dictatuur van Desiré Bouterse en zijn sergeantenregiem steeds heviger.Vakbonden kwamen in verzet tegen de militaire dictatuur. En vooral de Moederbond met als voorzitter Cyrill Daal nam daarbij het voortouw. Er volgden stakingen en de arrestatie van Daal. Daal werd door protest van onder meer verplegend personeel wederom in vrijheid gesteld door het militair gezag onder leiding van Desiré Bouterse, de huidige voorzitter van de NDP. Te midden van het toenemende verzet hield de leider van de Moederbond Cyrill Daal op een gegeven moment een persconferentie waarin hij zich laatdunkend uitliet over de militaire leiding en in het bijzonder over bevelhebber Desiré Bouterse. De pers werd de volgende dag gesommeerd, niets van de persconferentie van Daal te publiceren. Ook De West kreeg op dreigende toon deze opdracht de berichten en eventuele foto’s van de persconferentie van Daal, weg te laten. Dat deden we dan ook onder protest. Onze redactie had ook toen de taak, het volk van Suriname in te lichten over al hetgeen er toen gebeurd was op die bewuste persconferentie van Daal. Uit protest tegen de militaire censuuropdracht, drukten we toen een editie af, waarin de plaats blanco werd gelaten waar het bericht van de Moederbond aanvankelijk was geplaatst. Deze handeling werd ons ook niet in dank afgenomen en daarop volgden dan ook enkele telefonische bedreigingen. Als we wederom een dergelijke handeling zouden plegen zouden wij het wel merken, werd er gedreigd. We drukken in deze editie van Keerpunt de pagina af zoals deze toentertijd aan onze lezers werd gepresenteerd. Op 8 december van hetzelfde jaar liep de zaak, zoals bekend is, helemaal uit de hand en werden 15 vooraanstaande landgenoten door het regiem van Bouterse vermoord. Deze slachtpartij staat in onze geschiedenis bekend als de decembermoorden van 1982.

Op 25 mei krijgen onze jonge kinderen de gelegenheid hun stem uit te brengen . Op die dag kunnen ze bepalen, wie voor hen in de komende vijf jaar het land mag besturen. Wij vinden wel, dat ze moeten weten wie de echte democraten in dit land zijn en wie de mensen, die pretenderen democratisch te zijn omdat ze anno 2010 niet meer zomaar met een dictatuur kunnen weg komen. Ze kunnen niet meer door de loop van het geweer komen bepalen welke richting Suriname dient op te gaan. Je hebt tegenwoordig wel een gek in Caracas, die denkt dat verouderde dictatoriale bestuursvormen nog voldoende fiducie bij een volk hebben, maar dat is in Suriname allang niet meer het geval. Goed is te weten wat de reputatie van bepaalde polici in dit land is en hoe smerig dictatoriaal ze wel zijn geweest en binnen hun eigen politieke partij nog steeds zijn. Het zijn wolven in schaapskleren, die willen dat er weer op ze gestemd moet worden . Het zijn maffiosi van het ergste soort, die weer naar de gunst van de kiezer en vooral die van de jonge onwetende kiezer dingen. Deze mensen menen het absoluut niet met het land. Het zijn mensen, die met een Nederlands paspoort in de achterzak en in opdracht van een Nederlandse kolonel destijds een wettig gekozen regering onder leiding van Henck Arron wegschoten. Dat allemaal in opdracht van Den Haag. Suriname werd eigenlijk wederom gekoloniseerd door Bouterse en wel in opdracht van de kolonel Hans Valk, militair attaché op de Nederlandse ambassade, die wederom in opdracht van zijn superieuren in Den Haag handelde. Daarna volgden de militaire dictatuur en ellende voor dit land. Die ellende duurde maar liefst elf jaar. Dezelfde mensen willen nu weer de gunst van de Surinaamse kiezer en vooral de jonge Surinaamse kiezer, die niet weet wat voor ellende deze mensen uit de Mega-Combinatie dit land al bezorgd hebben. Het is daarom zaak, dat deze seniorenburgers uit de Mega-Combinatie jullie geen knollen voor citroenen komen verkopen en de zaak mooier doen voorkomen dan deze werkelijk is. Ze hebben het land nooit vooruitgebracht en zullen het nu ook niet op een andere wijze weten te ontwikkelen. Laat je goed voorlichten alvorens je stem te verliezen aan misdaad en onkunde. Draag dan ook je steentje bij, dat we allemaal in vrijheid en voorspoed verder kunnen leven. Vrijheid zonder corruptie, fraude, diefstal, mensenrechtenschendingen, drughandel en andere vormen van zware criminaliteit.


KORT EN KRACHTIG

WATERBERG TEVREDEN, WIJ NIET

Celcius Waterberg, minister van Volksgezondheid, is tevreden over de resultaten, die worden geboekt in de strijd tegen HIV/Aids, omdat het aantal mensen, dat besmet is met het HIV-virus en Aids-remmers gebruikt, sterk is toegenomen. De strijd werpt volgens hem vruchten af. Wij verschillen van mening met de bewindsman. De bedoeling van de strijd kan nimmer zijn, dat het aantal gebruikers van Aids-remmers toeneemt. Dat betekent namelijk, dat het aantal besmette personen toeneemt. En dat is juist wat de strijd volgens ons zou moeten tegengaan. Maar, als Waterberg bedoelt dat wij op de goede weg zijn, dan zijn wij het volkomen met hem eens.

SOMMIGE PARTIJEN KRIJGEN HET OP STUIPEN

De Franse autoriteiten hebben aangekondigd harder op te treden tegen mensen, die zich illegaal in Frans-Guyana bevinden. Gebleken is, dat ruim 95 procent van die groep uit Surinamers bestaat. De Fransen mogen erop rekenen, dat zeker drie partijen uit de huidige regeringscoalitie in Paramaribo hun achterban zullen voorhouden, dat Frankrijk een hetze tegen Surinamers voert en met name tegen hun achterban. Die drie partijen krijgen het op hun stuipen, zodra er van wetshandhaving sprake is.

MEN HAD HET MOETEN WETEN

De 34 landen van de Organisatie van Amerikaanse Staten kiezen op 24 maart een nieuwe secretaris-generaal en een nieuwe assistent-secretaris-generaal. De Surinamer Albert Ramdien, die momenteel de functie van assistent-secretaris-generaal bekleedt, wordt vrijwel zeker herkozen. Suriname heeft te kennen gegeven, die functie nogmaals te willen invullen, terwijl Ramdien zich bereid heeft verklaard, dat namens zijn land te willen doen. Intussen heeft meer dan de helft van de lidlanden te kennen gegeven hun stem op Ramdien te zullen uitbrengen. Albert Ramdien is het boegbeeld van de Surinaamse diplomatie. De man geniet international erkenning en respect. Door de manier, waarop hij functioneert en zijn vaderland veel eer te beurt laat vallen, zou niemand durven vermoeden, dat in Ramdiens land van herkomst het parlement wordt geleid door een veroordeelde zedenmisdadiger, terwijl moordenaars en veroordeelde drugssmokkelaars het presidentschap ambiëren.

WIE GAAT VENETIAAN OPVOLGEN?

President Venetiaan heeft aangekondigd na de komende verkiezingen, niet terug te keren als staatshoofd. Verrassend kan de mededeling van de president niet worden genoemd. Het is begrijpelijk, dat de man, gezien zijn leeftijd, na drie termijnen ermee ophoudt. Suriname krijgt dus een nieuw staatshoofd. Het is hoegenaamd onmogelijk om op dit moment te gissen wie mogelijk de nieuwe president van Suriname wordt. Wel hebben enkelen reeds lang te kennen gegeven de functie te ambiëren. Bij het horen van de namen krijgt men een ‘lus’ bere’ van jewelste.

HET ZAL ONS NIET VERWONDEREN

Een 24-jarige man moest deze week voor de rechter verschijnen om zich te verantwoorden ter zake het zich seksueel vergrijpen aan een 4-jarige jongen. De man is besmet met het HIV/Aids virus en heeft dus mogelijk de kleuter eveneens besmet. De kleine jongen heeft in details aan de politie verteld, wat zijn oom met hem heeft uitgehaald. De aanvang van het proces tegen de man is uitgesteld, omdat zijn advocaat daarom heeft gevraagd. Ze zei tegen de rechter niet eerder de gelegenheid te hebben gehad met haar cliënt te spreken. Het zal ons niet verwonderen, als deze figuur er van afkomt met een gevangenisstraf van slechts enkele dagen of weken. Er hapert serieus iets aan de wetgeving in dit land, maar niemand schijnt er iets aan te willen doen.

EEN GROF SCHANDAAL

De bekende zanger Henk Plein is voorzitter van de Stichting voor de Mens met een Visuele Beperking. Aan een ochtendblad heeft hij verteld geen hoop te hebben, dat datgene waar de mensen met een visuele beperking om hebben gevraagd in een petitie, die begin December van het vorig jaar aan de regering werd gepresenteerd, nog vóór de verkiezingen zal worden gerealiseerd. Het is een grof schandaal, dat gehandicapten, in dit geval de mensen met een visuele beperking, in een petitie moeten vragen, dat de maandelijkse tegemoetkoming, waarvoor zij in aanmerking komen, wordt opgetrokken van SRD 25 naar SRD 125. Dat zij in een petitie moeten vragen aan de overheid, om als waardige burgers van het land te worden behandeld. Dat zij tot vervelens toe moeten vragen om wetgeving, die discriminatie van gehandicapten verbiedt. We zouden ons allemaal moeten schamen.

ALS DE AGENDA HET TOELAAT

De vorige week zijn 650 personen door de verkeersrechter veroordeeld. In 640 van de gevallen gebeurde dit bij verstek. Slechts tien van de verkeersovertreders verschenen in de rechtszaal. Waarom kwamen zoveel mensen niet opdagen? We denken, dat velen niet door hadden, dat het verplicht was. ‘Waarom zou je verlof nemen om naar de rechtszaal te gaan?’, moeten de meesten hebben gedacht. Tenslotte ging het slechts om het passeren van een kruising, terwijl het verkeerslicht op oranje stond. Anderen hebben mensen vermoord en gaan ook niet wanneer zij daartoe zijn opgeroepen. Weer anderen verschijnen voor de rechter, als op die dag hun agenda het toevallig toelaat. En dan gaat het om platte moord.

MOORDENAARS EN KINDERLOKKERS

De politie heeft een kinderlokker aangehouden. De 60 jarige man heeft geprobeerd een 14 jarig meisje te lokken. Zittend in zijn auto riep hij het kind naar zich toe. Nadat zij hem was genaderd, bleek hij zijn broek tot zijn knieën omlaag te hebben getrokken. Het kind schrok hevig van wat zij moest aanschouwen en zette het op een lopen. Een leerkracht van een nabij gelegen school schakelde de politie in en reeds de volgende dag kon de maniak worden aangehouden. Deze figuur zal op een gegeven moment door het Openbaar Ministerie voor het gerecht worden gedaagd. Een rechter zal uiteindelijk bepalen welke straf hij krijgt opgelegd. Het is van harte te hopen, dat hij voor een heel lange tijd uit de gemeenschap wordt verwijderd. Een ieder, die een bedreiging vormt voor onze kinderen, kan moeilijk in ons midden worden getolereerd. Wij hebben het al moeilijk genoeg. Er lopen reeds langer dan zevenentwintig jaren gruwelijke moordenaars in alle vrijheid rond. Als we ook nog kinderlokkers moeten tolereren, dan zijn wij absoluut verloren.

HEEL EENVOUDIG

Een ochtendblad meldt, dat een kwart van de gevangenen, die zich in de penitentiaire inrichtingen en cellenhuizen bevinden, besmet is met het HIV/Aids virus. Door de vele vechtpartijen, die in de cellen uitbreken en de vele gevallen van seksueel misbruik zou er een zeer gevaarlijke situatie zijn ontstaan. De oplossing van het probleem is heel simpel. Wie niet wil worden blootgesteld aan het gevaar in de gevangeniscellen, moet zich zodanig gedragen, dat hij niet met de justitie in aanraking komt en dus ook niet de kans loopt, dat hij in een cel terechtkomt. Zo eenvoudig is het.

HET ZAL WEL AAN ONS LIGGEN

Martial arts expert en voormalig wereldkampioen Thaiboksen, Frank Lobman, is donderdag integraal vrijgesproken van hetgeen hem ten laste was gelegd. Een vrouw had hem aangeklaagd, omdat hij haar meerdere malen zou hebben verkracht en mishandeld. Voorafgaand aan de vrijspraak, heeft Lobman maar liefst acht maanden in voorarrest doorgebracht. Na de uitspraak van de rechter verliet hij zeer opgelucht de rechtszaal. Hij kondigde meteen aan, dat zijn advocaten een schadeclaim zullen indienen ter compensatie van de schade, die hij heeft geleden. In elk geval staat vast, dat ook al zouden zijn advocaten erin slagen een astronomisch bedrag los te krijgen, dat niet zal goedmaken, wat hem is aangedaan. Maar liefst acht maanden van zijn leven heeft hij onterecht achter slot en grendel doorgebracht. En wel in een land, waar er reeds langer dan zevenentwintig jaar gruwelijke moordenaars in alle vrijheid rondlopen, zonder dat er ooit zelfs een poging is gedaan hen voor een uurtje uit de gemeenschap te verwijderen. En niemand gaat ons kunnen wijsmaken, dat het proces dat te Boxel wordt gevoerd, als een stap in die richting kan worden beschouwd. Het tempo waarin die zaak wordt afgehandeld, geeft duidelijk aan, dat het nog jaren kan duren voordat er een vonnis zal worden gewezen. En terwijl Lobman voor acht maanden onterecht de bak in gaat, omdat een vrouw beweert dat hij haar heeft verkracht en mishandeld, worden moordenaars, op basis van dezelfde wetgeving in hetzelfde land, beleefd uitgenodigd om in de rechtszaal te komen meewerken aan de rechtsproces. En inderdaad komt wie er zin in heeft , terwijl wie er niets voor voelt, gewoon wegblijft. Het zal wel aan onze gebrekkige kennis van de Surinaamse wetgeving liggen.

AFDELING NEDERLAND HEEFT GELIJK

De afdeling Nederland van Pertjajah Luhur heeft de partijleiding geadviseerd alleen de verkiezingen in te gaan. Gelukkig heeft de voorzitter van de organisatie laten doorschemeren het advies serieus te nemen. Binnen de gelederen van Pertjajah Luhur is men van mening, dat de partij een enorme groei heeft doorgemaakt in de afgelopen periode en daardoor in staat is veel meer zetels in de wacht te slepen dan waarover de organisatie thans beschikt. Mocht Pertjajah Luhur in het Nieuw Front blijven, dan zal een betere positionering op de kandidatenlijsten in de verschillende districten worden geëist. De partners zullen niet gemakkelijk toegeven aan die wens van de partij. Het staat dus nu reeds vast, dat de onderhandelingen daarover ernstig zullen vastlopen. Maar binnen Pertjajah Luhur is iedereen ervan overtuigd, dat de partij is gegroeid en meer zetels kan bemachtigen. Wij vinden, dat men binnen de organisatie thans de knoop moet doorhakken en het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling vaarwel zeggen. Iedereen zal daar beter van worden. Pertjajah Luhur zelf kan dan sterker erin gaan geloven, dat de fractie in het volgende parlement uit dertig personen zal bestaan, terwijl fatsoenlijke mensen met een gerust hart hun stem kunnen uitbrengen op het Nieuw Front. Zonder dat men gevaar loopt dat zijn of haar stem terechtkomt bij een veroordeelde kinderlokker. Iedereen heeft er dus baat bij.