De West Nieuws

Landingsbaan Zorg en Hoop ondergaat metamorfose

Het ceremoniële startsein voor de verlenging van de landingsbaan te Zorg en Hoop is vandaag gegeven. Volgens de statistieken neemt het luchtverkeer naar en vanaf dit vliegveld gestaag toe. Dagelijks zijn er zestig tot zeventig vliegope-raties.
Vanwege de lengte van de landingsbaan voldeden niet alle vluchten, die opstegen vanaf het vliegveld, aan de vereiste passeerhoogte van 150 voet, ongeveer 45 meter boven de Coesewijnestraat. Teneinde aan dit vereiste te voldoen heeft het ministerie van Transport, Communica-tie en Toerisme een verzoek ingediend bij het ministerie van Planning en Ontwikke-lingssamenwerking (PLOS) voor assistentie voor het ver-groten van de vliegveilig-heid. De landingsbaan zal in de westelijke richting met 200 meter verlengd worden en in de oostelijke richting met 100 meter. De bestaande landingsbaan zal een scheur-behandeling ondergaan en er komt een nieuwe asfaltlaag overheen. Na de uitvoering van de werken zal de veilig-heid voor de omwonenden en de instanties, die gebruik maken van het vliegveld, worden vergroot. Met de bouw en renovatiewerk-zaamheden is Aannemings-maatschappij Baitali N.V. belast. Er zijn drie maanden uitgetrokken voor de uitvoe-ring van het project. Verder is ACE Consultancy belast met de directievoering. Het project kost tussen de euro 1.5 miljoen en euro 1.8 mil-joen. Volgens PLOS-minis-ter Rick van Ravenswaay vergroot de verlenging van de landingsbaan niet alleen de vliegveiligheid, maar worden er ook wegen ge-opend voor de toerismesec-tor, waardoor er een stukje extra werkgelegenheid ont-staat. Voorafgaand aan de bouw is er een Social Impact Study gedaan. Van Ravens-waay zegt, dat de veiligheid niet tenietgedaan moet wor-den door onder andere het achterlaten van karkassen, gravers, enzovoorts en het uitgeven van percelen in de buurt om te bouwen. Instan-ties, die zich met deze zaken bezighouden hiermee moe-ten rekening houden. Verder zullen bedrijven, die ge-bruikmaken van de lucht-vaartdiensten tijdens de werkzaamheden, een aange-past schema moeten hebben , zodat het werk niet in het ge-drang komt en op tijd opge-leverd kan worden. Van Ravenswaay meent meerde-re projecten op schema te hebben, waarvoor ruim euro 80 miljoen aan middelen reeds gereserveerd is. Dit drukt dan niet op de begro-ting van de Staat.

PTSS kan een ieder overkomen

Anders dan tegen de doorsnee opvatting, dat het Post Traumatisch Stress Syndroom (PTSS) alleen bij oor-logsveteranen kan opduiken, heeft minister Celsius Waterberg van Volksgezondheid vanmorgen gezegd dat in principe iedereen, ook burgers, het slachtoffer daarvan kunnen worden.

-Louis Alfaisie-

PTSS ontstaat bij ongeveer 9,2% van alle personen, die in doodsangsten hebben ver-keerd, of andere enorme stressvolle trauma’s hebben meegemaakt, maar die niet goed hebben verwerkt. Het proces om zo iemand weer in het gareel te helpen, zodat zowel het slachtoffer als zijn omgeving geen blijvende schade ondervindt van de si-tuatie, kan langdurig en moeilijk zijn.
Waterberg sprak vanmorgen bij de opening van de Natio-nale Post Traumatisch Stress Syndroom Bewustwording Conferentie in Lucky Twins Restaurant in de Ma-Retraite Mall. De conferentie, waarin circa 100 vertegenwoordi-gers uit verschillende be-roepsgroepen participeer-den, was bedoeld om men-sen beter bekend te maken met de omstandigheden, waaronder PTSS kan ont-staan, hoe het zich manifes-teert, hoe daarmee om te gaan en hoe de behandeling eruit kan zien.
De gezondheidsminister be-titelde PTSS als een ziekte, waarvan het besef dat het een ziekte is heel belangrijk is voor een succesvol gene-zingsproces. Hij ontkwam er daarom niet aan om uiteen te zetten, dat volgens de visie van Volksgezondheid ieder-een PTSS kan ontwikkelen, en dus niet alleen medewer-kers van Defensie.
Op basis van het beleid van zijn departement dat erop gericht is garant te staan voor adequate hulp voor iedere zieke in Surina-me, heeft de minsiter het man-daat gegeven aan de Cen-traal Penitentiaire Inrichting om beleid te ontwikkelen op het gebied van PTSS. Mede op grond daarvan is er zowel op lokaal als op internatio-naal niveau deskundigheid aangetrokken. Er waren van-daag vier Amerikaanse PTSS-deskundigen uit South Dakota aanwezig op de con-ferentie. Hun assistentie aan Suriname is op basis van het partnerschap met deze Ame-rikaanse staat.
Fernald noemde de confe-rentie een goed middel om mensen nader bekend te ma-ken met het aspect van PTSS. Bij Defensie was het aspect van oorlogstrauma wel bekend geworden na de binnenlandse oorlog. Het beleid van Defensie is erop gericht om zowel militairen als het burgerpersoneel be-kend te maken met deze psy-chische stoornis. Het depar-tement doelt daarnaast op een bredere bewustwording in de totale gemeenschap en in het verlengde daarvan be-grip van iedereen voor men-sen die eronder lijden. Daar-mee kan worden voorkomen dat eventuele slachtoffers onnodig worden gestigmati-seerd. Hij vindt het daarom zo belangrijk dat Defensie en Volksgezondheid deze kwestie samen aanpakken. Fernald vroeg aandacht voor het leed dat niet alleen de di-recte slachtoffers hebben, maar ook anderen in hun omgeving zoals hun gezin. De PTTS manifesteert zich veelal als opdringerige her-inneringen op in de slaap of in flashbacks en werken zeer frustrerend op betrokkenen. Velen van hun vluchten in de drank en alcohol om vervol-gens nog meer aan lager wal te geraken. ,,Dat is evenwel niet de oplossing,” waar-schuwt de minister. Met de uitroep “Yepi de!” herhaalde hij de woorden van zijn col-lega Waterberg om te bena-drukken dat er hulp is. ,,We zijn jullie niet vergeten,” al-dus Fernald die zich daar-mee vooral richtte tot ex-militairen.

ISSOLATIE

Dokter Rudi Dwarkasingh gaf in een presentatie aan dat ongeveer 9,2% van alle per-sonen die blootgesteld wor-den aan bijzonder stressvolle gebeurtenissen die onder meer doodsangst en andere extreme gebeurtenissen her-bergen, slachtoffer worden van PTSS. Tot die categorie van gebeurtenissen noemde hij onder andere: gewapende berovingen, verkrachtingen, oorlogen, natuurrampen en aanrijdingen. Hij benadrukt dat het gevaar voor de ont-wikkeling van PTSS bij overlevenden van aanrijdin-gen niet mag worden onder-schat. In de praktijk leven PTSS-patiënten zeer gefrus-treerd en hebben vaak last van hazenslaapjes (zeer kor-te slaapintervallen), enorme schrikreacties en vermijden zoveel mogelijk personen en dingen die relaties hebben met het trauma dat tot de stoornis heeft geleid. Dwar-kasingh noemde als voor-beeld het onvermogen om PTSS-patienten die als de dood zijn voor het geknal van vuurwerk in de periode rond jaarwisseling.
Tot de aanwezigen behoor-den onder meer de Ameri-kaanse ambassadeur John Nay, alsook kolonel Ernst Mercuur en hoofdcommissa-ris Delano Braam, respectie-velijk leger- en politiechef.

Promotie- en bewustwordingscampagne ‘City of Smiles’ van start

Met de ondertekening van een samenwerkingsproto-col door STAS-voorzitter Karin Refos en KKF-voor-zitter Robert Ameerali is de start gegeven voor ‘Pa-ramaribo, City of Smiles’. De promotie van en de be-wustwording bij de samenleving over het nieuwe herkenningsteken van onze hoofdstad zal daarmede ook een aanvang nemen. Dit alles zal worden uitge-voerd in twee fasen, te weten nationaal en interna-tionaal.

-Sharon Lang-

Op nationaal niveau zal er gewerkt worden aan de po-sitieve beeldvorming van de stad. Verschillende posters en uithangborden worden geplaatst op strategische plekken in en rondom Para-maribo. De glimlach, die ook model staat voor de vriendelijkheid van de Suri-namers, zal hierbij dan cen-traal staan. Het promotiema-teriaal zal volledig in het te-ken staan van het beschilde-ren van de stad als een toe-ristische plek.
Ook zullende unieke ver-kooppunten een belangrijke plek krijgen. Bij de verschil-lende verkooppunten moet er gedacht worden aan de monumentale gebouwen, de culturele verscheidenheid, gezamenlijke feestviering van de bevolkingsgroepen en de vriendelijkheid van de Surinamers. Dit zijn alle-maal punten, die aangepre-zen kunnen worden bij bui-tenlanders teneinde het toe-risme naar ons land aan te trekken. Ook zal het herken-ningsteken worden geplaatst op producten van verschil-lende bedrijven in Suriname. Vandaar de samenwerking met de Kamer van Koophan-del en Fabrieken (KKF). Ameerali zei vandaag tijdens een persconferentie, dat het bedrijfsleven enorm warm loopt voor de start van de ac-tiviteiten. Dit aangezien de diverse handelszaken ook zullen profiteren van de groei van het toerisme in Suriname. Belangrijk in de ‘City of Smiles’ campagne is een schoon milieu. Er zullen vuilnistonnen worden voor-zien van promotie materiaal en in de stad worden ge-plaatst. ‘Het toerisme zal er immers onder lijden als de stad niet schoon is’, aldus Refos. Ook het behoud van ons oerwood is opgenomen in de campagne. Dit vooral in het kader van de opko-mende trend in de wereld, waarbij toeristen een back to nature cultuur vertonen. Er zal dus samengewerkt wor-den met Suriname Conserva-tion International. De twee-de fase zal worden ingeluid, nadat de eerste fase zo goed als afgerond is. Er zal dan een website worden gelan-ceerd, die Suriname en Para-maribo in het bijzonder zal aanprijzen. Ook zal de be-trokkenheid van buitenland-se media worden uitgebuit. Er wordt reikhalzend uitge-keken naar de komst van de National Geographic Explo-rer en RTL Nieuws uit Ne-derland. Paramaribo zal dan op de wereldkaart geplaatst worden. Het project zal on-geveer 300.000 Amerikaan-se dollars kosten.

Bruggendebat overschaduwt rede OW-minister

Minister Ganeshkoemar Kandhai van Openbare Werken (OW) was bijna geëindigd met zijn rede over de verrichtingen van zijn ministerie toen hij on-derbroken werd door Theo Vishnudatt (VVV) om nadere uitleg te geven over de brug te Uitkijk. Vol-gens Vishnudatt is deze regering al langer dan vijf jaren bezig de brug te bouwen.
“De regering-Wijdenbosch heeft de twee bruggen over de Suriname- en de Coppe-namerivier in twee jaren we-ten te bouwen en deze rege-ring heeft nog steeds proble-men één bij Uitkijk-Ham-burg neer te zetten”, beet hij de coalitie toe, die de minis-ter van OW in bescherming nam. Ook Jiwan Sital (PVF) eiste duidelijkheid van de minister inzake de kostenra-ming van de te renoveren brug bij Uitkijk. “Ik heb in een lokaal dagblad vanmor-gen gelezen, dat de kosten voor de reparatie van de brug hoger liggen dan de brug in principe zou kosten. Hoe kan dat?”, vroeg hij ge-ïrriteerd. Sital wilde van de minister weten of de brug ontmanteld zal worden of dat het slechts gaat om het restaureren van de brug. Mi-nister Kandhai antwoordde meteen hierop en wees Sital erop dat het slechts om her-stelwerkzaamheden gaat en dat de brug niet ontmanteld zal worden. Voorts gaf de bewindsman te kennen, dat het bedrag zoals dat ge-noemd is in het dagblad, niet juist is. Volgens hem is er nog geen exacte begroting opgemaakt voor de werk-zaamheden, omdat de in-schrijving afgelopen vrijdag is geweest. Ook dit ant-woord van de minister maakte een aantal interrup-ties los bij oppositieleden. Sital vroeg zich af of het mi-nisterie niet van te voren een kostenraming maakt alvo-rens de aanbesteding de deur uitgaat. Hij vindt, dat er on-verantwoordelijk wordt om-gegaan met deze kwestie en dat als er klappen uitgedeeld moeten worden, die moeten komen. Ook Stanley Menso (NDP) wees de minister er-op, dat er technische fouten zijn gemaakt bij de bouw van de brug.
“En het ministerie van OW betracht grote onzorgvuldig-heid, aangezien het gaat om geld van de belastingbeta-ler”, zei hij. Toen coalitiele-den de minister in bescher-ming namen, ontstond er ge-roezemoes in de zaal. Ver-wijten werden over en weer geslingerd van het wel of geen goed beleid te hebben inzake bruggenbouw. Voor-zitter Caprino Allendy moest na enige tijd een halt toe-roepen aan de vele interrup-ties betreffende dit onder-werp en vroeg de parlemen-tariërs de minister de kans te geven over andere onder-werpen uit te weiden.

SLM catering ontvangt Silver Standard Award

Het cateringsbedrijf van de SLM, Surair Catering Servi-ces, doet het bijzonder goed. Op de diverse vluchten van de national carrier en ande-re vliegmaatschappijen die hun maaltijden betrekken bij Surair Catering Services, zijn de passagiers zeer tevre-den over hetgeen hun wordt voorgeschoteld.
In 2006 werd het bedrijf HACCP gecertificeerd en heeft dank zij de inzet van de leiding en de medewerking steeds verbeteringen aange-bracht in de processen, die de kwaliteit en veiligheid van hun voedsel moeten ga-randeren. Diverse aangekon-digde en onaangekondigde meetmomenten door buiten-landse experts heeft Surair Catering Services in de ach-ter ons liggende jaren met glans doorstaan en het be-drijf werd in vele opzichten als voorbeeld gesteld in de regio.
De IATA (International Air Transport Association) heeft in het jaar 2006 een speciaal program gelanceerd onder de naam ICQA, wat staat voor IATA Catering Quality Assurance program. Hierbij worden wereldwijd airline catering bedrijven genomi-neerd om in aanmerking te komen voor een speciale on-derscheiding.
Om te worden genomineerd wordt de lat erg hoog gelegd voor wat betreft de eisen op het stuk van foodprocessing safety en foodprocessing quality.
De coördinatie hiervan is in handen van Medina Quality Assurance Services, die ook grotendeels wereldwijd de controle uitvoert op de pro-cessen in ongeveer 220 cate-ring bedrijven.
Surair Catering Services heeft recentelijk bericht ont-vangen, dat zij in de Ameri-ka’s (vanaf het noorden van Canada tot het uiterste zui-den van Argentinië) in aan-merking is gekomen voor de Silver Award, de op één na hoogste onderscheiding in deze regio. LSG Sky Chefs gevestigd op La Guardia Airport in New York, wist met de eer te strijken van de Golden Award Winner, ter-wijl wereldwijd ANA Cate-ring Services gevestigd op Narita International Airport in Tokyo (Japan) met de Pla-tinum Award er vandoor wist te gaan.
De directie en het personeel van de totale SLM Group zijn bijzonder trots op dit resultaat en zullen alles in het werk stellen processen en standaarden, niet alleen bij Surair Ground Services, maar binnen de totale SLM Group of Companies steeds te verbeteren. Nog deze maand zal een vertegen-woordiger van Surair Cate-ring Services tijdens een speciale Award Ceremony de Silver Award in ontvangst mogen nemen.

Justitia Pietas Fides MCXCI

- "Lemtji nanga snek koti…", kunnen heden ten dage goed van pas komen bij alle bewegingen en verraderlijke 'poli poli' bochten die beschreven worden. "Lemtji nanga snek koti", hebben een bepaald aantal eigenschappen die 'in politicis' grote diensten kunnen bewijzen. Denk daar ook maar eens goed over na.
- "Trubu bere". Niet alleen de kandidaatstelling…, maar ook het dictatoriale gedrag van de familie Brunswijk, doet de BEPPERS terugdeinzen en zich afvragen, wat met deze figuren te moeten doen. 'It all runs in the family…'. Nauwelijks droog achter de oren, ging Leo Brunswijk publiekelijk bij de SLM vertellen, dat hij een tweede A-340-300 medio 2010 zal brengen. Hij? Waarmee zal die jongen uit Marowijne, dat allemaal in zijn eentje realiseren? Ten overstaan van het staatshoofd, de regering en bedrijfs-directie ener maatschappij, die waarschijnlijk in leeftijd ouder is dan die hele Brunswijk, bouwde de man zijn eigen luchtkastelen. Leo is enkele jaren geleden als politieke watchdog omhooggevallen en in de 'raad van commissa-rissen' van de national carrier opgenomen. Ook zo een fenomeen, dat bestuursraden bij parastatale bedrijven oneigenlijk worden belast met familieleden van politieke activa. Nu hebben wij daar ook nog broer Ronnie, die ook van alles wil bepalen. Niet alleen op het voetbalveld en DNA-arena, maar ook binnen de A-combinatie. Alice Amafo, een jonge academica, krijgt van de Soldaat I, een nieuwe kans? Wat een mop! Ronnie eist nu vele plaatsen en posities op, die 'traditioneel' aan de BEP toebehoren? Er is nieuws voor de 'Brunswijk-family'. Abopje verliest op dit zelfde moment een groot aantal mensen aan de NPS. Mede door de gedragingen van Brunswijk en het gehannes binnen de A-combinatie. De ene dag zegt Brunswijk, dat hij, …die en die…, op die en die plaats --binnen de kan-didatenlijst van de combinatie-- heeft geposteerd. Daarna komt Caprino Alendy die corrigerend aangeeft, dat het helemaal niet zo in elkaar steekt. Er wordt volgens Caprino nog gesproken en onderhandeld, over onder meer de kandidatenlijsten. Intussen gaan er top-Beppers op pad, om politieke aansluiting voor hun factie bij Frontpartijen te bepleiten/-spreken en aan te geven 'standby' te zijn. BEP heeft er grotendeels genoeg van, door de Brunswijk-expo-nenten te worden, gekoeioneerd. Er zullen ongetwijfeld driftige maatregelen volgen.
- 'Artery blockage'. De voormalige president van de Ver-enigde Staten van Amerika, Bill Clinton, werd gistermid-dag meteen naar een cardiologisch centrum in New York vervoerd, nadat hij pijn kreeg in de borststreek. Inderdaad bleek een hoofdslagader verstopt te zijn geraakt en moest er een lichte procedure aan/bij het hart worden uitgevoerd. Clinton keerde vanochtend terug naar zijn woning, nadat er een bloedvat succesvol werd ontstopt.
- Loon naar werken. Surair Catering Services N.V., werkmaatschappij van de SLM, werd internationaal beloond voor de levering van kwaliteitsvoeding die op de vluchten uit Suriname aan boord van vliegtuigen wordt gehesen. Reeds jaren is bekend geraakt, dat de SLM de (aller-) beste voeding aan de passagiers presenteert, op: - de Mid Atlantische route, Caribbean en Brazilië. De concurrentie, op de voornoemde routes, kan veel daarvan leren. Het bewijs ligt er nu onuitwisbaar.
- JUSPOL. De veelbesproken cocaïnediefstal bij het elitekorps van de politie, het zogeheten A-team, werd weer voor het voetlicht gebracht in openbare vergadering. Ook nadat er door de korpsleiding en het Ministerie van Justitie & Politie, keiharde maatregelen werden doorgevoerd en uitleg daaromtrent gegeven, vond de oppositie het nodig, oeverloos door te blijven emmeren over dit onderwerp. Gisteren leek het er veel meer op, dat men zeer groot politiek gevaar ziet in de minister van JUSPOL. Misschien niet onterecht. De technocraat steekt met 'vlag en wimpel' uit en wel heel ver boven het mediocre gedoe van zeer velen in de hedendaagse 'poli poli' arena. Als men alleen maar kijkt, naar de 'trieste getuigenis van stilte' der Pertjaja Luhur vertegenwoordigers of luguber aandoende debatt-alenten, komende uit de A-combinatiezetels…?. Ernstig bedenkelijke kwaliteit.
- Strijkklaar. Het actualiteitenprogramma Panorama, dat wordt verzorgd door en uitgezonden via de Telesur-zender TV2, is na wat kinderziektes --aan het begin van de planning en uitvoering-- intussen uitgegroeid naar een niveau, dat dodelijk werkt voor wat eens 'Suriname Vandaag' op de STVS was. Die kunnen niet tippen aan het format en inhoudelijke, dat nu door TV2 wordt geleverd. Uitgestreken!
- Brasjon? Brazilianen beroven vrouwen aan de Gong-grijpstraat? Het spreken van Portugees, is in Suriname lang niet meer een voorrecht van de Braziliaan. Taxi-chauffeurs, bar-/restaurant-/terras-/hotelhouders, detail-handelaren, groothandelaren, militairen….., noem maar op. Ze zijn allemaal Braziliaans gaan spreken, omdat de doorsnee bezoeker uit het buurland, weigert te assimileren en integreren. Keihard doorgaat, met de opdringerige taal-kolonisatie binnen ons land. De beroving aan de Gong-grijpstraat, hoeft dus helemaal niet door Brazilianen te zijn uitgevoerd. Maar eerder door camouflerende criminelen. Kan men zich nog herinneren, dat er branden op de zeer vroege ochtend van 08 December 1982 werden gesticht, bij: het AVVS "De Moederbond", RADIKA, De Vrije Stem/-Drukkerij Lionarons, ABC? En dat de criminele daders ter camoufleren en misleiding ook 'Spaans' spraken. Zodat de eigenaren en omstanders dachten, dat het Cubanen waren? Niks van! Het waren de moorddadige "revo's" onder ons en onder leiding van Desi Bouterse's bevel-hebberschap. Niets anders.
- Als de laatste berichten juist zijn, zou er eigenlijk een geheel andere oeververbinding dan wel brug tussen Uit-kijk, Creola en Hamburg moeten worden gebouwd. Nog wel door een professional. De brug die Van Kessel neerzette, is niet eens ge-schikt voor voetgangers of langzaam verkeer, zoals fietsers en bromfietsers. Eigenlijk zou de Staat het bouwbedrijf moeten opdra-gen de rommel die het in de Saramaccarivier neerzet-te…, tot het laatste gram-metje aan beton op te rui-men. Misschien dat men dan leert niet de 'prefuru' te hebben, om zich aan inschrijvingen voor grote overspanningen te wagen. Vooral niet als de basiskennis niet in huis is en dus compleet ontbreekt.
- Pertjaja Luhur Nederland adviseert Somohardjo, om uit het Nieuw Front te stappen? Zit daar de achterban van Somohardjo? Of gaat het om de louche geldschieters, die ons land vanuit die relatief veilige contreien, willen be-sturen. Er komen ongeveer duizend PL-sympathisanten, met een vreemd staatsburgerschap naar Suriname om de verkiezingen in ons soevereine land, te beïnvloeden? Uitkijken geblazen voor deze onzuivere friemels en op onze qui-vive zijn dan wel blijven. Wie zich misdraagt, gaat meteen op het vliegtuig. Terug naar het voor ons nog steeds vreemde land van herkomst, dat blijkbaar nog steeds en hardnekkig wil vasthouden wat eens was en niet meer is.
- De verloren partij PVF, met eens de succesvolle Jiwan Sital aan het stuur, blijkt zich als een 'kip zonder kop' aan te bieden? Om geen ergere kwalificaties te geven, 'kip zonder kop'. Aan M-combinatie, dan weer A-combinatie en ….., nou ja, het gedrag van een ontheemde die een dak boven het hoofd mist. Zeer triest. Geef toch met behoud van zelfrespect, een stemadvies voor het goede aan je achterban! En laat het misdadige links liggen. Zou ook Sital, waardering voor kunnen hebben.
- Kris Matai zou zich hebben opgewonden toen hem werd aangegeven, dat er nauwelijks enige toegevoegde waarde voor de VHP-Nickerie kan worden gemeten. Het domme aan die constatering is, dat niet alleen Matai invloed hoeft te hebben op het eventuele stemgedrag in Nickerie. Vanuit de Centrale Overheid is er heel veel gedaan voor Nickerie. Dat het Districtsbestuur af en toe nogal wazige zaken deed, zal na augustus 2010 --in een volgende ambtsperiode van de nieuwe regering-- strak moeten worden gecorrigeerd. Wie zegt de Nickeriaan, dat er dan een VHP-er terugkomt op die gevoelige post? De districtscommissaris zou uit neutrale hoek moeten komen. Zoals vroeger zeer produc-tieve, niet gebonden bestuurders en dienders, het ambt bij gunstig gelopen sollicitatie aanvaardden.
- Somohardjo vertelt overal, dat Pertjaja Luhur is ge-groeid. Dan zal dat allemaal dus door de 'stille bijdragen' van zijn parlementariërs zijn bereikt. Of was het door het oeverloze ge-OH van Michael Jong Tjien Fa en de voorzitter 'himself'? Of zou dat door andere zaken, meer in de speculatieve sfeer met gronden zijn gekomen?. Pertja Luhur is gegroeid? Somohardjo moet het allemaal cijfermatig komen bewijzen, hield de voorzitter van de VHP, de oproerige man met de 'rode jas' recentelijk alsnog voor. 'Tak taki, ne tjari a ma godo na yu pirpiri para-dijs….'. 'Someros…, suma na hem. Pie'.

In memoriam Suky Akkal

Ingezonden

Op 6 februari j.l. is van ons heengegaan een man, die bij de Burgerlijke Stand inge-schreven stond als Soekram Akkal, maar die bij de gewone Surinamer bekend stond als Suky Akkal. Ik heb hem enkele malen persoon-lijk ontmoet, onder andere in zijn formele functie bij de STVS. Daarbij had hij steeds een zodanige uitstraling, dat hij groot respect afdwong, niet alleen als artiest, maar ook als persoon. Ik kon die uitstraling echter niet plaat-sen, omdat ik buiten zijn muziek en technische ken-nis, weinig van hem wist. Een recentelijk in 2009 via de televisie uitgezonden pro-gramma van Owru Poku-man van Henk van Vliet gaf mij reeds een beter inzicht in de persoon, maar een recen-telijk verschenen levensbe-schrijving opende voor mij echt de ogen voor het bij-zondere, dat ik steeds in hem gezien heb. Uit die levens-beschrijving bleek een be-wogen leven, deels in de amusementswereld, deels in het recht en deels in de elek-tronica, deels in Suriname en deels in India. Qua voorop-leiding is hij geweest op o.a. de openbare Hendrikschool en de rooms-katholieke Sint Paulusschool, alwaar hij waarschijnlijk mede de bre-de nationale kijk dwars door etnische en culturele muren opdeed.
Suky Akkal zal voor mij altijd blijven een groot ac-cordeonist, die vrijwel alle genres van de muziek be-heerste. Hij schakelde zon-der overgang over van Hin-dostaanse muziek naar Creoolse, Javaanse, Latin of klassieke muziek, omdat hij, naar nu voor mij bleek, mede dank zij zijn vrouw de theo-retische basis van muziek als algemene en internationale wetenschap beheerste. Als componist wist hij optimaal gebruik te maken van het instrument accordeon, bij het uitvoeren en aanpassen van onze typisch Surinaamse variant van baithak gana muziek.
Aangezien hij ook met de in mijn jeugd roemruchte kermisentertainer Harry Tota heeft samengewerkt in zijn tent op de plaats waar nu het jaarbeursterrein is, is het duidelijk dat geen enkel genre van muziek hem kon ontgaan. Toen hij later ook vrijelijk kon overschakelen naar keyboard, nam hij die ervaring mee, en speelde vaker allebei de instru-menten. Met het elektroni-sche keyboard had hij na-tuurlijk veel meer mogelijk-heden, maar hij beperkte zich vaker tot bijna puur spel, zonder allerlei elektro-nische trucs en opties, waarmee zelfs een muzikale analfabeet als ik nog een show zou kunnen geven. Zijn progressie was te zien in zijn in de tijd veran-derende uitvoeringen van het voor mij als “ Hindi song of the century” genaamd Sahani Rat, in mijn jeugd door Creolen geschreven als Sohanie Raat. Deze eerste Hindostaanse plaat, die in 1965 de nationale top tien bereikte, tussen nummers van Otis Redding, Wilson Pickett, Cliff Richard, Kyo Sakamoto, CarlaThomas en Garnett Mimms, wist Suky Akkal bij zijn uitvoeringen steeds aan te passen aan de veranderende eisen van de tijd en ook aan de steeds gro-ter wordende elektronische opties, die hij had om de muziek steeds voller te doen klinken, met de inzet van slechts een enkele ervaren artiest zoals hij was. Hij maakte nog geen gebruik van de meest geavanceerde hip hop-effecten, omdat bij die effecten de artiest vaak wegvalt tegen het naar be-lieven inzetbare elektroni-sche geweld. Tijdens zijn laatste uitvoering bij de Owru Pokuman in 2009 liet hij zien wat hij kon met Sohanie Raat van Mohamed Rafi uit 1964 in de versie 2009. Hij introduceerde daarbij ook een van zijn zo-nen als leerling en toekom-stige opvolger. Slechts maanden daarna moest hij zijn plaats in het echt af-staan. Zijn geïntroduceerde zoon mag echter niet er van uitgaan, dat hij het recht heeft om de zaken van zijn vader voort te zetten. Helemaal niet! Hij heeft de plicht daartoe, omdat zijn vader ten overstaan van het grote publiek hem daartoe heeft aangewezen, en het publiek voortzetting van de Suky Akkal muziek eist. Daarom, Sukram Akkal mag dan overleden zijn, Suky Akkal is voor ons slechts heengegaan. Hij heeft daar-bij zijn zoon en zoveel aan digitaal vastgelegde muziek, maar ook aan puur techni-sche media-constructies bin-nen en buiten Suriname voor ons achtergelaten, dat wij hem zullen blijven tegenko-men en hem zullen blijven gedenken. Wij zijn muzikaal reeds door hem voorzien.
Moge het zo zijn, dat alle vooruitzichten die hem tijdens zijn vruchtbare leven vanuit zijn religie zijn voor-gehouden over het LEVEN, na dit leven voor hem be-waarheid worden, zodat wij hem met een gerust hart kunnen laten gaan naar de plaats, waar hij naar toe moest gaan.
Aan de familie wensen wij veel sterkte toe.

Drs. Eddy Monsels

Zo maar . . .

Uniek

Suriname is een uniek land met unieke mensen, die unieke kinderen hebben, die op hun beurt unieke dingen doen, zeggen, schrijven of unieke zaken bedrijven. En daarop op een unieke manier reageren. Zoals de onderwijsgevenden, die meer geld eisen voor het onderwijs, dat zwalkt en geen oever kent in plaats van zich mede het hoofd te breken hoe de kwaliteit ervan kan worden verbeterd. En kinderen in de leiding, die het "no work, no pay" niet kennen.
Niet lang geleden heb ik de vrees uitgesproken, dat de aanstaande verkiezingen een soort van etnische strijd kunnen worden doordat intellectuele nazaten van de marrons, plantage- en stadsslaven, die zich sinds enige tijd uit opportunisme en een streven naar macht of machtsposities tot "marrons" hebben omgedoopt, zich zullen opstellen als "wij" en "zij", de niet-nazaten. Daardoor is Tata Collin van de Coronianen een marron ge-worden.
Een indicatie van die strijd is hun herhaalde en nadrukkelijke bewering over de achterstelling van het binnenland en recente opmerkingen dat sinds de deelname van A-Combinatie aan de regering, daarin verbetering komt.
Een gevaar daarbij is, dat exponenten van de deelnemende partijen in die combinatie die stamsgewijze is gevormd, hun stamgenoten zullen aansporen op hun mensen te stemmen. Zo heeft de Aucaner en A-BOP-er Ronnie Brunswijk het district Marowijne als zijn koninkrijk aangewezen en heeft daarmee de Paramaccaners tot zijn onderdanen gemaakt. De NDP-er Misikaba heeft Brunswijk volgens een krant beschuldigd van laakbare etnische politiekvoering, waarna hij door de BEP-er Allendy een "leugenaar" is genoemd en diens partijgenoot Deel heeft Brunswijk als een "verrader" betiteld. Liegen, althans onwaarheid spreken en valse beschuldigingen in het parlement uiten, zijn immers geen vreemde klanken!
Ik ben bang, dat de strijd in het binnenland grimmig kan worden wanneer nazaten van de binnenlandbewoners, die in de stad wonen en werken en aanhangers zijn van gevestigde partijen, de kandidaten van deze partijen in hun thuisdorpen gaan propageren.
Intussen kennen wij in Suriname geen Negers meer. Indianen zijn ook van de kaart verdwenen. Hun plaatsen zijn boven hun hoofden ingenomen door Inheemsen. En een deel van de afstammelingen van de slaven is Afro-Srananman geworden.
Ik behoor gelukkig tot geen van die groepen, omdat ik gewoon een Surinamer, een Srananman ben met de opdracht "wans ope Tata komopo, wi mu seti kondre bun". Maar ik ben daartoe niet alleen in staat!

Henry E. Cameron

Bij lezing Stichting Projekten:
“De onderhandelingen in Kopenhagen gingen bijna niet eens over het klimaat”

Wat is er precies gebeurd in Kopenhagen? Wat hebben Surinamers daar kunnen bewerkstelligen? En waarom is Kopenhagen belangrijk voor Suri-name en de Surinaamse burgers? Een panel, be-staande uit Surinamers die naar Kopenhagen zijn geweest, voerden hierover met elkaar en met het publiek een openhartige discussie tijdens de panel-discussie “Het Kopenhagen Akkoord: Samen Zwem-men of Zinken”.

Op maandag 8 februari vond deze paneldiscussie plaats in de bomvolle zaal van Stich-ting Projekta aan de Wim van Aalststraat. Het publiek bestond uit een mengelmoes van studenten, academici, ambtenaren, diplomaten, technocraten, en vertegen-woordigers van de private sector en consumenten.
Van 7 tot 18 december 2009 werd in Kopenhagen, Dene-marken, de 15e ‘Conference of the Parties to the UN Framework Convention on Climate Change’ (UNFCC) gehouden. Suriname werd vertegenwoordigd door een delegatie van de President, drie ministers, ambtenaren van de Ministeries van Bui-tenlandse Zaken, RGB, ATM, en afgevaardigden van het kabinet van de President. Niet-staatsactoren van Conservation International (CI), Women’s Environment and Development Organiza-tion (WEDO), de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS) en de Vereniging van Saramac-caanse Gezagsdragers (VSG) waren ook aanwezig. Voor Suriname is het Mi-nisterie van ATM de focal point voor het UNFCCC en andere milieuverdragen. Bij een vorige klimaattop in Bali is afgesproken dat zowel tijdens de voorbereidingspe-riode als tijdens de confe-rentie (en daarna), er ge-werkt zou worden met de principes van participatie, transparantie en rekenschap. Deze principes zijn ook belangrijke thema’s in Pro-jekta’s 2010 discussiecyclus ‘Democratie en Ontwikke-ling’. In deze discussiecy-clus staat Projekta stil bij de rol die democratische prin-cipes hebben op sociale en economische ontwikkeling in Suriname en de wereld. De discussieavond werd in-geleid voor Annette Tjon Sie Fat, directeur van Conser-vation International, en lid van de officiële delegatie naar Kopenhagen, die een overzicht gaf van het UNFCC proces en de be-langrijkste issues die tijdens de COP15 aan de orde kwa-men. Uit de inleiding werd ook duidelijk hoe inge-wikkeld het besluitvor-mingsproces werkelijk is. Een belangrijk gegeven dat het besluitvormingsproces in Kopenhagen bepaalde, is het VN-principe dat besluiten in consensus genomen moeten worden. Dit impliceert dat alle landen evenveel macht hebben, maar in de praktijk blijkt dat niet zo te zijn. Het Akkoord is, volgens het panel, dan ook niet op een participatieve manier tot stand gekomen, maar de grote internationale blokken hebben (letterlijk) ‘in een zijkamertje’ de tekst opge-steld. Het Akkoord is dan ook geen wettelijk bindend instrument of politieke over-eenkomst. Verder zijn be-langrijke beslissingen uitge-bleven over o.a. het Kyoto Protocol, de strategieën om emissies terug te dringen, en financierings- en bereke-ningsmechanismen. Wel zijn belangrijke resultaten ge-boekt over o.a. rekening houden met sociaal-econo-mische ontwikkeling en ar-moedebestrijding, capaci-teitsversterking aan minder-ontwikkelde landen, erken-ning van de rol van bossen, erkenning van het belang van het betrekken van in-heemsen, en monitoring van de emissies van landen. Mw. Tjon Sie Fat concludeerde dat er voor Suriname nog veel werk te verzetten is, en dat er vooral gewerkt moet worden aan nationale capa-citeitsversterking, nieuwe wetgeving, een langtermijn ontwikkelingsstrategie en financieringsmechanismen. Na de presentatie van mw. Tjon Sie Fat kreeg een panel van delegatieleden en NGO deelnemers aan de confe-rentie de gelegenheid om hun kennis en ervaringen, en bovenal de betekenis van het Kopenhagen Akkoord voor Suriname en de Surinaamse burgers, kort toe te lichten. Het panel bestond uit mw. Josee Artist (projectcoör-dinator van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS), dhr. Cor Pigot (onafhankelijk consultant in een advise-rende rol voor het kabinet van de President), mw. Monique Essed-Fernandes (voorzitter van het bestuur van de Women’s Environ-ment and Development Or-ganization (WEDO), en dhr. Rene Somopawiro (directeur van de Stichting Bosbeheer en Bostoezicht).
Mw. Artist gaf de sterke punten aan van de lobby voor inheemse issues op Kopenhagen: doordat inter-nationale organisaties van inheemsen al langer met elkaar in dialoog zijn, en in groten getale aanwezig waren, konden zij een sterke vuist maken en bewerkstel-ligen dat in vrijwel alle teksten de betekenisvolle betrokkenheid van inheem-sen werd opgenomen, of zo niet, dat tenminste inheem-sen werden genoemd. Mw. Essed-Fernandes beschreef ook hoe dialoog en discussie in alliantie met andere in-ternationale NGO’s heeft kunnen bewerkstelligen dat binnen één jaar gender werd opgenomen in de voorbe-reidingsdocumenten (hoewel oorspronkelijk nergens ge-noemd in de UNFCCC). In Kopenhagen zelf heeft deze alliantie gender in veel do-cumenten opgenomen kun-nen krijgen, maar die docu-menten zijn nooit definitief geworden. Ook in het Ak-koord zelf staat er helemaal niets over gender. Zowel Josee Artist als Monique Essed-Fernandes beschreven de consternatie die ontstond toen aan NGO’s eerst ge-deeltelijk en daarna volledig de toegang tot de conferentie werd ontzegd, volgens de organisatie vanwege een gebrek aan ruimte. Zelfs NGO’s met een moeizaam verkregen ECOSOC status waren niet verzekerd van deelname; andere NGO’s kregen geen toegang tot activiteiten die zij zelf hebben helpen organiseren, of kregen niet eens een visum om Denemarken bin-nen te komen. Er zijn wel protestnota’s gestuurd vanuit de NGO’s, maar de zaak was reeds afgedaan. Dhr. Pigot en dhr. Somopawiro onder-schreven het belang van expertise en aantallen. De grote landen overklassen de kleine daarmee: Brazilië had b.v. 600 deelnemers aan de conferentie. Er waren 7 themagebieden, met daar-binnen diverse werkgroepen, die elkaar letterlijk 24 uren per dag afwisselden. Behal-ve voor de algemene deel-nemers aan de conferentie waren er ook professionele lobbygroepen om de positie van bepaalde rijke landen te versterken, en dan weer staatshoofden die zijn ge-komen om een politieke statement te maken (z.a. Iran en Venezuela). Cor Pigot gaf ook een beeld van discussies die vastliepen, technische problemen die in een politieke sfeer werden ge-bracht, en het ‘mislukken’ van pogingen voor multi-laterale financiering. De directeur van het SBB gaf aan dat het Ministerie van ROGB goed voorbereid de conferentie is ingegaan, met als missie om te onder-handelen voor de aparte status van Suriname als land dat veel bos en weinig ont-bossing heeft, en om specia-le voorzieningen te krijgen voor landen met deze status. Het is ze in redelijke mate wel gelukt.

Discussie
Uit de discussie bleek dat er nationaal op elk niveau wel stappen zijn gezet om een follow-up te geven aan het proces, maar het geheel is zo overweldigend dat er veel meer nodig is.
Ook werd gesteld dat meer maatschappelijke discussie vooraf (en achteraf) met diverse stakeholders nodig is, niet alleen internationaal, maar ook nationaal. Er moet meer aandacht zijn voor langdurige processen van draagvlakcreatie, in plaats van eendaagse initiatieven. Ook moet er veel samen worden nagedacht over alternatieve processen en oplossingen, waarbij er niet alleen naar de overheid gekeken hoeft te worden om dit op te starten. Het is belangrijk dat wij ook onze commitment tonen aan dit proces, door daadwerkelijk plannen, wetten en langter-mijnstrategieën te maken. De onderhandelingen in Kopenhagen gingen bijna niet eens over het klimaat, maar over transparantie van besteding van ontwikke-lingsgelden, soevereiniteit, besluitvorming, de vraag waarom bepaalde rijke landen zoveel meer macht hebben, over mensenrech-ten, inheemse rechten, vrouwenrechten, de aard van werkelijke betekenisvolle participatie, en ongelijkheid; vatte Max Ooft van de VIDS, samen vanuit de zaal. Dit zijn vraagstukken die al een tijdje broeien, niet alleen in Suriname, maar ook in de hele wereld. Klimaatveran-dering is een mondiaal probleem dat nu de kop opsteekt, waardoor al deze maatschappelijke problemen een piek bereiken. Zolang deze vraagstukken niet besproken worden, zullen grote dialoogprocessen blij-ven vastlopen. Wij zullen inderdaad samen moeten leren zwemmen, om niet allemaal te zinken.

Buitengewone Vergadering van Staatshoofden en Regeringsleiders van UNASUR met Haïti
De staatshoofden en de regeringsleiders van de Unie van Zuid-Amerikaanse Na-ties (UNASUR) hebben op dinsdag 9 februari in de hoofdstad van Ecuador, Qui-to, een bijzondere vergade-ring gehouden teneinde na te gaan op welke wijze vanuit deze organisatie hulp kan worden geboden aan Haïti na de desastreuze ramp van 12 januari jongstleden.
Op de vergadering was te-vens aanwezig de president van Haïti, René Preval.
Deze bijeenkomst werd ge-organiseerd op initiatief van de tijdelijke voorzitter van UNASUR, president Rafael Correa van Ecuador, nadat hij een bezoek had gebracht aan Haïti.
Tijdens de topontmoeting hebben de staatshoofden on-der meer besloten met direc-te ingang over te gaan tot het produceren en verzenden van zoveel mogelijk tenten, dit in verband met het aanbreken van de regentijd in Haïti. Er zullen tevens schepen worden ingezet, die langs de verschillende Zuid-Amerikaanse havens zullen varen ter verscheping van de verzamelde hulpgoederen zoals water en levensmidde-len.
De Zuid-Amerikaanse lei-ders hebben tevens besloten hulp te bieden op de vol-gende gebieden:
* De reconstructie van de infrastructuur;
* herbebossing van Haïti;
* het subsidiëren van kook-gas;
* de reconstructie van met name de landbouw- en toe-rismesector en
* de reconstructie van het regeringscentrum.
Tijdens de vergadering heb-ben de staatshoofden bijzon-dere aandacht besteed aan het herinstitutionaliseren van Haïti, met name het over-heidsapparaat.
De vergadering werd afge-sloten met de aanname van een besluit, met als één van de belangrijkste beslissingen dat US$ 100 miljoen, be-doeld voor verschillende ac-tiviteiten voor de heropbouw van Haïti, wordt gefinan-cierd. Op langere termijn zal tevens via de Inter-Ameri-kaanse Ontwikkelings Bank (IDB) een bedrag van US$ 200 miljoen ten behoeve van de ontwikkeling van Haïti worden geleend, tegen een lage rente, waarbij UNA-SUR garant zal staan voor de terugbetaling.
Deze toezeggingen door UNASUR werden gedaan onder de voorwaarde dat de bijdrage per land zal plaats-vinden op basis van vrij-willigheid en draagkracht.
President Venetiaan, die op deze vergadering niet aan-wezig kon zijn, werd verte-genwoordigd door een de-legatie onder leiding van mi-nister Lygia Kraag-Keteldijk van Buitenlandse Zaken.
Minister Kraag-Keteldijk heeft in haar interventie de directe hulpverlening van de Surinaamse regering en de Surinaamse gemeenschap onder de aandacht gebracht en kenbaar gemaakt, dat Su-riname in UNASUR verband klaar staat op basis van draagkracht zijn bijdrage te leveren aan de duurzame wederopbouw van Haïti.

ministerie van Buitenlandse Zaken
afdeling Voorlichting