De West Nieuws

NL gooit kazernepoorten open voor kinderen

Het Nationaal Leger (NL) heeft afgelopen zaterdag wegbarricades opgeheven en de kazernepoorten in het verpauperde grensstadje Albina opengegooid voor plaatselijke kinderen. Defensie-minister Ivan Fernald en legerchef kolonel Ernst Mercuur waren getuige van de eerste voetbalwedstrijd bij de start van een landelijke voetbalcompetitie onder kinderen in afgelegen gebieden, waar het leger bases heeft. De kinderen waren gestoken in sportkleding en voetbalschoenen geschonken door het NL, een activiteit als onderdeel van het project “Open the Gates of the Barracks for the Children” van de internationale militaire sportorganisatie (CISM), de FIFA en het NL.
-Louis Alfaisie-

Legerchef Mercuur zegt, dat het project gericht is op het verder uitbouwen en verbeteren van de militair – civiele relatie. Dit project heeft eerder goede vruchten afgeworpen in andere landen waaronder Brazilië en Burkina Faso. Hoewel ook andere districten in het programma zijn opgenomen, is ervoor gekozen om met Albina te beginnen. Het doel daarvan is om ten eerste sneller de wonden te helen, die werden geslagen met de rellen van kerstnacht vorig jaar. Mercuur noemde de activiteit op het sportveld allernaast de kazerne met deelnemers en publiek uit zowel de Marron-, Creoolse- als Inheemse gemeenschap dan ook een demonstratie van de teruggekeerde rust en orde aan de oostgrens. Hij deed een oproep tot de lokale gemeenschap om het project niet alleen met beide handen aan te grijpen, maar ook ten volle te ondersteunen.
De ratio hierachter is onder meer, dat de kinderen langs de weg van sport en onder begeleiding van legersportinstructeurs in de gelegenheid worden gesteld om normen en waarden aan te leren, die hun in het latere leven ook goed van pas kunnen komen. ,,Op die manier leren ze op gedisciplineerde manier wat wel en wat niet mag,” aldus Mercuur. Op die manier hopen de autoriteiten een herhaling te voorkómen van de recente ongeregeldheden. Het project past overigens ook in de jaardagactiviteiten van het NL, dat bij de onafhankelijkheid in 1975 begonnen was als de Surinaamse Krijgsmacht (SKM).
“Open the Gates of the Barracks for the Children” kost circa €30.000, waarvan de helft door het CISM en de wereldvoetbalfederatie FIFA wordt gedragen. De Surinaamse autoriteiten nemen het resterend deel voor hun rekening. Er zijn meer dan 100 sets sportkleding en sportschoenen uitgereikt aan jongens en meisjes die deelnemen aan de voetbalcompetitie, waarvan de finale in april in Paramaribo plaatsvindt. Alle lidlanden hebben, aldus luitenant-kolonel C. Lie Fo Sjoe (voorzitter CISM-Suriname) de instructie van het CISM-hoofdbestuur gekregen om een dergelijk project te ontwikkelen. Aan het begin van de ceremonie heeft Marowijne’s districtscommisaris Sondrejoe de kinderen aangemaand hun ogen open te houden en goed te luisteren, ,, ... omdat alles wat je vandaag meemaakt heel belangrijk zal zijn voor later. Jullie zullen later Marowijne moeten leiden.” Hij zorgde voor de nodige motivatie met de boodschap, dat onder hun zich ook de toekomstige districtscommissarissen, legerofficiers en ministers kunnen bevinden. Het scheelt enkel scholing, ervaring, de juiste levenshouding en tijd. Sondrejoe sprak de hoop uit, dat het project een vast karakter krijgt en dat de deelnemers de gelegenheid krijgen uit te groeien tot echte sporters en zo meehelpen het district een steeds betere plaatsje te bezorgen.

Bewoners Santigron slaan asfalteren weg in tweestrijd gade

De weg naar Santigron is in het landelijk asfalteringsproject fase III van de Staat opgenomen en het officiële startsein hiervoor werd afgelopen zaterdag gegeven door president Runaldo Venetiaan. De bewoners van Santigron zijn zich van de positieve veranderingen bewust, die een verbetering van de infrastructuur met zich brengen. Maar zij verheelden niet hun hart vast te houden over de negativiteit, die hiermede gepaard gaat.

-Sarimie Martomamat-

Salomon Emanuels, een bewoner van Santigron, gaf namens het dorp blijk van zijn hartgrondige blijdschap over de verbetering van de weg. Hij heeft tijden gekend, waarin de weg in een heel slechte staat verkeerde. Dit was voornamelijk in de natte seizoenen het geval. Schoolkinderen hebben onderwijs moeten ontberen, doordat de school noodzakelijkerwijs voor enige tijd gesloten moest blijven. Emanuels sprak de hoop uit, dat de school over niet al te lange tijd een opknapbeurt zal ondergaan,vooral wanneer bedacht wordt dat het slagingspercentage in het afgelopen schooljaar tussen de 80 en 100 is geweest.
Verwacht wordt, dat door het asfalteren van de weg de uitgifte van gronden in dit gebied vlotter zal plaatsvinden. Hierover uitten de bewoners van dit dorp hun bezorgdheid. Districtscommissaris van Wanica Soekaransingh gaf hierover de verzekering, dat de gronduitgifte op een gestructureerde wijze zal geschieden.

De dc vroeg tijdens zijn spreekbeurt aan de hoofd-kapitein van het dorp, zijn mensen tot grotere verantwoordelijkheid aan te sporen met betrekking tot deelname aan het verkeer. Hij noemde het een pijnlijke gebeurtenis, dat niet slechts de gehele Surinaamse samenleving, maar vooral het dorp een dorpeling het leven heeft zien laten. Het ging om een jeugdige bewoner van het dorp, die omkwam bij een verkeersongeval van recente datum. Minister van Openbare Werken Ganeshkumar Kandhai merkte in zijn beurt op, dat met het aanpakken van de ontsluitingswegen er naderhand ook gewerkt zal worden aan de wegen, die naar deze ontsluitingswegen leiden. Met betrekking tot de verbetering van de infra-structuur in het zuidelijk gebied worden de wegen aangepakt met het oog op klimaatverandering.
Gebieden, die kwetsbaar zijn in de grote regentijd worden dan in die aanpak opgenomen. Er zal volgens Kandhai ook gewerkt worden aan de ontsluitingswegen in de andere dorpen, ook daar waar men nog afhankelijk is van transport te water.

Venetiaan definitief geen president meer

Al komt het Nieuw Front na de komende verkiezingen weer aan de macht, zal president Runaldo Venetiaan niet terugkeren in het ambt. Dit maakte hij gisteren bekend in het radiopraatprogramma Welingelichte Kringen. Vijftien jaren als president zijn hem genoeg en is het nu de beurt aan een nieuw gezicht binnen de partij.
Venetiaan gaf ook aan het niet erg te vinden als één van de andere partijen binnen de combinatie de presidentspost invult.
Als voorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS) blijft Venetiaan wel aanzitten. Dit om de schok voor zijn achterban te minimaliseren. ‘Het is moeilijk genoeg om aan hen uit te leggen dat ik geen president meer wordt, om dan nog te zeggen dat ik de voorzitterspost zal opgeven’. Ten aanzien van de komende verkiezingen zei de president, dat het een drukke periode zal zijn voor de regering en voor de politieke partijen zelf.
De overheid zal binnenkort een verkiezingskalender moeten uitgeven. De partijen hebben veel werk te verzetten, aangezien zij zich moeten laten registreren bij het Onafhankelijk Kiesbureau (OKB) voor deelname aan de verkiezingen. De leden- en kandidaatslijsten moeten worden samengesteld en de partijen moeten hun propagandaprogramma opmaken.
Hier moeten zij los van onder andere de propaganda-uitgaven, ook de administratieve zorgen oplossen.
Het drukke werk is volgens Venetiaan voor de partijen, die in verschillende districten actief zijn. ‘Alle kandidaten moeten dan geïdentificeerd worden: die van De Nationale Assemblee, de Ressortraden en de Districtsraden’. Dat de begrotingen van de verschillende ministeries nog goedgekeurd moeten worden betekent voor de president en tevens voorzitter van de NPS ook drukte. Dit aangezien de behandeling van de eerste cluster nog gaande is en er nog ongeveer 3 maanden vóór de verkiezingen. ‘Ik kan me nog herinneren, dat ik de vorige jaren op 31 december nog op kantoor zat om de goedgekeurde begrotingen te ondertekenen.
Nu zijn we in midden februari en de vergadering is nog gaande’.

Met de verkiezingen om de bocht is het voor Venetiaan niet vreemd dat de begrotingsbehandeling niet vorderd. Het is volgens hem vanzelfsprekend, dat er ook politieke propaganda gepaard gaat bij de behandeling en dat de begrotingen van de ministeries soms overschaduwd worden.

Defensiebegroting gestegen naar ongeveer 162 miljoen

Minister Iwan Fernald heeft vandaag tijdens zijn opo yari toespraak aangegeven, dat zijn ministerie ongeveer SRD 162 miljoen nodig zal hebben om projecten uit te voeren, die op schema staan voor dit jaar.
Dit is een stijging van ongeveer SRD 54 miljoen als gekeken wordt naar de begroting van het vorig jaar. Sinds het aantreden van de huidige minister in 2005 is jaarlijks sprake geweest van een toename in de begroting.
De financiën zullen wederom nodig zijn voor onder andere personeelskosten, materiële kosten, subsidie en bijdragen, aanschaffingen en beleidsmaatregelen.
Op het gebied van de zorg voor het personeel is er een actieplan uitgestippeld voor het Human Resource Management (HRM) beleid. Het actieplan bevat zeven projectvoorstellen waarmee dit jaar een aanvang mee wordt gemaakt. Ook aan de medische zorg van het personeel zal verder gewerkt worden. In dit kader speelt het Militair Hospitaal een belangrijke rol. Op grond van de missie, visie, doel- en taakstellingen zullen het ministerie en het hospitaal er naar toe streven om het diensten aanbod en de uit te oefenen functies weer in verband brengen met de traditionele hoge kwaliteit van het zorgaanbod van het hospitaal. Deze is specifiek toegespitst op de wettelijke rechthebbenden, rechthebbenden uit overeenkomsten (internationaal) en hoogwaardigheidsbekleders (nationaal en internationaal). De modernisering en rehabilitatie bestaat uit de inrichting en uitrusting van diverse afdelingen, aantrekken van gekwalificeerd personeel en na- en bijscholing van het huidig personeel. Verder wil het ministerie te Benzdorp en Kwamalasemutu nieuw-bouwdetachementen opzetten. Er wordt verder rekening gehouden met de taken van het Nationaal Leger. In dit begrotingsjaar zal aandacht besteed worden aan de rehabilitatie van de militaire infrastructuur. Het ministerie verwacht dit jaar de levering van helikopters ten behoeve van de luchtmacht. De boten van de marine zullen onderhoudsbeurten en de nodige controles ondergaan.
Mobiele barakken zijn geschonken door Brazilië, welke uit een afspraak voortvloeit gemaakt in 2007 tussen Fernald en de Defensie van Brazilie, minister Jobim. Ter bevordering van de verbindingen binnen het leger en garandering van de communicatie stromen is het Ciastel Communication Netwerk (CCN) aangekocht. Deze is aangekocht om een mobiele netwerk te bewerkstelligen over het gehele kustgebied en voor een klein deel naar het zuiden. Bij dit project zal samengewerkt worden met het Telecommunicatiebedrijf Suriname (TELESUR). Meldlijnen ingeval van calamiteiten, maar ook al in andere gevallen en bijzonderheden die zich voordoen zijn door dit netwerk gewaarborgd.
De minister blikte terug op de afgelopen vier jaren. Hij zegt niet zonder trots te stellen dat door de verschillende samenwerkingsverbanden er aanmerkelijke resultaten zijn neergezet. De conceptbegroting 2010 is momenteel in behandeling bij De Nationale Assemblée van Suriname.

Grondenrechten blijven heet hangijzer

Tot op heden heeft geen enkele regering er daadwerkelijk werk van gemaakt. Daarom bundelden Inheemsen en eigenaren van de Para plantages hun krachten op zondag 7 februari te Onverwacht tijdens een workshop rond grondenrechten en grondbenutting.
De workshop in de multi-functionele ruimte werd georganiseerd door Para Force, het platform voor burgerparticipatie en ontwikkeling van het district Para.
Verschillende onderwerpen kwamen die dag aan bod, waaronder de verdere training van de sectoren en doelgroepen van het platform, de wanprestaties van Suralco jegens de Paraanse gemeenschap en de grondenkwesties in Para.
Mr. Patrick Kensenhuys bood een overzicht van de mogelijkheden, die de wet biedt om titel op gronden veilig te stellen. Want, net als voor de Inheemsen, geldt voor de nazaten van de plantagebewoners, dat dezen hun titel op de grond moeten opeisen.
Op een vraag van wijlen DC Demon ontwikkelde wijlen prof. Waaldijk een model, dat grondbenutting voor alle plantages mogelijk maakt en een hoge mate van transparantie biedt aan de vaak vele plantage-eigenaren. Para Force distilleerde hieruit een handleiding, die elke plantage in staat moet stellen op korte termijn haar zaken op orde te stellen.
‘Vergis je niet’, stelde Patrick Kensenhuys, ‘de overheid ligt op de loer, en als jij je gronden niet opeist, biedt de wet mogelijkheden dat deze in de boezem van “gran Lanti” vervallen’. Er bestaan heel wat punten van overeenkomst tussen de situatie van de Inheemsen en plantage-eigenaren, wist Kensenhyus aan te tonen.
Deze stelling werd inderdaad door de Inheemsen goed ontvangen. “Grondenrechten zijn een heet hangijzer. Tot op heden heeft geen enkele regering er werkelijk werk van gemaakt”, vertelt kapitein Martin van Cassipora. “Elk kind leert al in de derde klas lagere school, dat de Inheemsen de eerste bewoners van ons land zijn. Maar tot vandaag hebben wij zelfs geen titel op de gronden, die onze verre voorouders met diepgaande redenen kozen als hun verblijfplaats en beschouwden als hun leefomgeving. Hoe kunnen wij ontwikkeling initiëren als we er niet eens zeker van zijn, dat we morgen nog daar mogen blijven? In alle buurlanden is deze zaak geregeld, uitgezonderd in Suriname,” zei Martin. Wat is de reden hiervoor? Is het enkel politiek?”
Edwin Watson, Para Force voorzitter, reageerde ontroerd op deze uitspraak en gaf aan, dat het nu ging om het recht van elke Paraan. ‘Wij moeten de overheid ertoe bewegen deze kwestie grondig aan te pakken. Para kan zich niet ontwikkelen zolang bepaalde groepen achtergesteld blijven. Het gaat om het verhogen van de economische weerbaarheid van de hele Paraanse bevolking’, argumenteerde hij. Zonder titel op je grond is dat niet mogelijk.
Inheemsen kunnen gebruik maken van het Para Federatie model, vertelde de heer Makoesi uit Powakka. Hij maakte er melding van, dat er in Powakka al verregaand nagedacht is over hoe verder te gaan indien de gronden-rechtenkwestie eindelijk opgelost zal zijn en zag veel heil in het ontwikkelde model. De presentatie en dialoog werden besloten met een wederzijdse belofte elkaar in deze gezamenlijke strijd te steunen. Plantage-eigenaren en Inheemsen bundelden zich en stuurden hiermee een duidelijk signaal naar de zittende politici in het kader van de komende verkiezingen!
DC Pinas besloot de workshop door op te merken aangenaam verrast te zijn met de massale opkomst en riep op door te gaan op de ingeslagen weg tot positieve ontwikkeling van Para.

JUSTITIA PIETAS FIDES - MCLXXXVII 08.02.2009.

- Het Staatshoofd is op het verzoek van Michel Felisi, hem na het topberaad --op woensdag jl.-- in audiëntie ontvangen, ingegaan. Het werden niet de aangevraagde vijf minuten, maar wel meerdere. Om Felisi onder meer erop te wijzen, hoe mensen in de top van het land fatsoenlijk cq. Geciviliseerd, met elkaar omgaan. Opvoeding, ‘so bun’.
- A-combinatie is er door de voorzitter van de NPS woordelijk op gewezen, dat het op de (middel-) lange termijn niet erg productief is/wordt om de ‘groene partij’ onaangenaam te zijn. Vooral Felisi heeft met zijn uitspraken, zichzelf en zijn partijafkomst, meer kwaad dan goed gedaan.
- Ronnie Brunswijk is in een stresssituatie beland, nu “zijn vliegveld” te Guyaba reeds tweemaal door luchtvaartautoriteiten voor transportgebruik werd/is afgekeurd. Natuurlijk wil Brunswijk de zaak nog voor de verkiezingen rond hebben, om zo Leendert Abauna van de NPS een AC-hak te zetten.
- Het STVS - journaal meldde gisteravond, dat het Staatshoofd geen boodschap heeft aan de verhalen van Somohardjo. De president, tevens voorzitter van de NPS, was te gast in het programma ‘Welingelichte Kringen’ van Radio ABC.
- Runaldo Ronald Venetiaan zal de actieve politiek nog lang niet verlaten. Hij zal waarschijnlijk niet terugkomen als president van het land, maar ziet zich graag in een andere positie bezig. Wel dingt de NPS, als gedreven politieke organisatie, wel mee naar het presidentschap.
- President Runaldo R. Venetiaan blijkt ‘overall’ tevreden te zijn, over wat zijn regeringen in vijftien jaar presidentschap hebben weten te bereiken en neer te zetten. Ook heeft hij daarbij van de tegenkrachten geleerd, hoe destructief die te werk hebben kunnen gaan. Van de bank president/-governor Telting heeft Venetiaan geleerd, dat de monetaire reserves, niet een vat vol te besteden/consumeren gelden vertegenwoordigen, maar eerder dekking garanderen van de Surinaamse munteenheid.
- De jeugd van Albina, werd verrast door het Nationaal Leger en vergast op een meerdaagse positieve/sportieve nadering. De Militaire Kapel gaf een muzikaal tintje aan het bezoek van de legertop aan Albina. Naast de gebruikelijke marsen, werd het Volkslied van de Republiek Suriname, indringend ten gehore gebracht. Binnen de doelstellingen van het CISM-sportplatform, werden vier en zestig kinderen begunstigd met sportartikelen. Jongeren in de leeftijd tussen zeven en zeventien jaar, zullen vanaf deze maand een sportleraar van het Nationaal Leger ter beschikking krijgen, die hun talenten verder mag helpen ontwikkelen.
- De musicus en elektrotechnicus, Soekram “Soeki” Akkal, heeft na een welbesteed en veelzijdig leven, het heden voor het eeuwige verwisseld.
- De donaties aan het Rode Kruis, ten behoeve van de slachtoffers en wederopbouw van Haïti, zijn nog niet verzonden. De inzamelingsactie gaat door tot 26 Februari 2010, waarna het totale geldsbedrag naar het Internationale Rode Kruis gaat. Tot gisteren werd er een bedrag van SRD. 812.000,--; US$. 195.000,-- en bijna EURO 10.000,-- opgehaald…, bij de gevers in de Republiek Suriname.
- Een aantal kandidaten is bekendgemaakt, dat namens de NDP in verschillende kiesdistricten moet gaan optreden. Het feit dat Desi Bouterse in Paramaribo weer op een DNA-kiezerslijst wordt geplaatst, geeft alleen maar aan, hoeveel respect men voor dit land weet op te brengen. Bouterse werd een aantal malen gekozen, om in het parlement zitting te nemen. Heeft er nooit en te nimmer iets van gebakken. Maar sloot wel geruime tijd de middelen van staat in zijn portemonnee. Geld dat door de belastingbetalers werd opgebracht. Bouterse heeft vanaf 1980 zich toch zoveel toegeëigend in dit land, zonder dat er ooit iets constructiefs van hem te verwachten was. Kandideren op een verkiesbare plaats in Paramaribo, geeft toch weer overduidelijk aan, wat voor een organisatie men bij de NDP van doen heeft. Nog los gezien van de strafrechtelijke feiten die zich reeds drie decennia lang, rond de persoon van Desi Delano Bouterse hebben verzameld. Waarvoor de van multipele moord verdachte, reeds lange tijd --maar wel onbevredigend-- lotbescherming zoekt binnen en ten koste van de NDP. Inmiddels, een tragikomisch drama geraakt. Naar een NDP-kandidatuur voor Jules Wijdenbosch, nog wel in het beslissende jaar 2010, kan enkel met ‘minachtende zwijgzaamheid’, worden gekeken. Melvin Bouva is intussen zo opgewonden geraakt, dat hij de koe niet meer van een geit kan (onder-) scheiden. ‘Tori e taki’. Misikaba zou een waardig en veelbelovend opvolger kunnen zijn dan wel worden. In de plaats van dat criminele aan gegeven en staatsmisdaad gelieerde spul. Een goed alternatief voor de archaïsche, meer nog doortrapte onheilsheren en -boodschappers (…), die dit land een niet te becijferen quotum aan kwaad --middels moord en doodslag-- hebben aangedaan. In een dictatoriaal geregeerde tent --zoals de NDP nog steeds wordt bestuurd-- kan men helaas niet anders verwachten, dan dat eens door de massa zo verfoeide uitschot (1987/1991/2000/2005), zich weer nadrukkelijk op de voorgrond wil dringen. Wederom allemaal ten koste van de onschuldige, de jeugdige pretendenten en ten minste afgestudeerde jongelingen. Triest aan de ene kant…, maar ook erg goed voor de rationele kiezers aan andere zijde. Om de juiste oriëntatie mee te nemen bij de te maken keuzes. Niemand hoeft meer --onder de stemgerechtigden-- te zweven. Wat is goed voor ons Suriname en wat doet crimineel kwaad aan ons mooie land en volk? De feiten en cijfers liggen daar. Juist ja!
- Ronnie Brunswijk wist van gekkigheid niet wat hem overkwam. De weg naar Santigron wordt geasfalteerd. Het staatshoofd ging persoonlijk aan de leiding. Niets anders bij Brunswijk, dan goeds over de president en regering. Veel keuzes heeft die Brunswijk namelijk niet meer. Hij kan niet zonder enige goede contactpuntjes in het Nieuw Front, nu zijn ‘trouwe scribent’ hem vanuit de ‘paarse orga’ heeft laten weten, dat zolang Desi Bouterse daar de baas is er geen ABOP/NDP ‘love & happiness’ zal kunnen ontstaan of plaatshebben. Zonder persoonlijk daar iets aan te kunnen doen, hor! Relatie ABOP/NDP is weinig verkoopbaar, aan familieleden van vermoorde militairen of aan een vernederde en zelfbenoemde bevelhebber uit de heftig ondermijnde ‘revo – era’.
- Winston Jessurun maakte de klassieke fout weer gelijkbeens. “It’s showtime”. Pronken met andermans veren. Net zoals een Michel Felisi --zonder “e”-- dat deed in Brokopondo en andere plek. Winston door de korte bocht? Jawel! Bij herhaling! Nu…, bij het opsommen van een groot aantal projecten. Ondernemingen, die door eigen Surinaamse financiële inspanning, de ondersteuning van de totale huidige regering Venetiaan en inzet van donoren, werden afgerond. Dat allemaal wilde een compleet in de war geraakte Jessurun toeschrijven aan zwagertje Ricardo van Ravenswaay? Realisatie van South Drain en andere projectuitvoeringen zouden enkel dankzij de “nationale bedelaar” zijn gerealiseerd? Echt niet zonder consent van de totale regering en de gemandateerde/-geautoriseerde handtekening van Humphrey Hildenberg, groot kanselier; op het Ministerie van Financiën. Wegens het feit dat DA’91 (Alternatief Forum), na het verraad aan A1, volledig is leeggelopen en er geen nieuw onderdak is gevonden, bedient men zich nu politiek weer vernuftig infantiel van halve waarheden en zeker een dosis hele leugens. De Regering van de Republiek Suriname, heeft de zaken in totaliteit beslist en gerealiseerd. Met een degelijke verantwoording naar de samenleving toe en verklaring waar de middelen van het volk aan werden besteed. Geen enkele Van Ravenswaay of ene Jessurun moet zich ten koste van derden op de borst durven slaan. De Regering is debet aan wat is neergezet. In samenspraak met deugdelijke architecten, bouwmeesters en uitvoerders. Klassieke fout om ‘in politicis’ te stellen, dat een reeds geïsoleerde persoon --vanuit zijn airco kantoorruimte-- daar geheel verantwoordelijk voor is. Oh zo doorzichtig, voor mensen die in de problemen zijn geraakt. Een gulle maar wel sectorale Nederlandse donor, de IDB-begunstigden, het belastingbetalende deel van het Surinaamse volk en hun totale Regering, de Chinese overheden, de Internationale financiële instellingen in het Nabije-, Midden-, en Nabije Oosten, die middelen tegen betaalbare renten/aflossingen beschikbaar stelden en dan ‘last but not least’ de Europese Unie. De pathologisch belaste “Jusu’s”, als altijd zielige maar steeds vaker zeer verraderlijke bochten beschrijvend. Te kort en er weer heel transparant uitgevlogen. ‘Nobodies trying…, to be somebodies’, blijft een vervelende aandoening. . “Kweki agu nanga fringi dice, ne gi dem tu wan enkri prefuru fu teki na grani nanga tra man moni fanowdu”. ‘Claire comme insulaire. Rien ne va plus…, banco’!.
- ‘Franse slag en korte metten…, kunnen we wat van leren’. Iedere Braziliaan die langs de Franse wegen komt passagieren en geen legale status geniet, wordt zonder enig pardon, over de grenzen van Frans Guyana gezet. Een groot deel, wil ons land dan heel graag komen binnenboren. Kunnen we niet hebben. Komt allemaal rotzooi van. Wij Surinamers wensen nu eenmaal niet sluipend gekoloniseerd te geraken, door hordes legale of illegale Brazilianen. Laat dat ook aan Lula duidelijk worden en ‘strak’ aangeven, zijn op hol geslagen economische vluchtelingen, binnenboord te houden.
- Michael Jong Tjien Fa, van huis uit autohandelaar/taxateur. Daarnaast ook bekendheid verkregen, vanwege Canadees staatsburgerschap en paspoort. Onomstootbaar, na ministeriële functies te hebben aanvaard. Namens Pertjaja Luhur. Maar ook een aantal malen ‘en plein publique, door de president van de Republiek Suriname ‘onder curatele gesteld’. Na twijfelachtige uitgiften en misschien ook wel na innamen, van: - terreinen, landerijen, percelen. Uitgaven aan Pertjaja Luhur gelieerde stichtingszaken, vlogen in de kijker van vele verstoord geraakte burgers. Kortom, hele boedels uit de domeinen van Staat. ‘To make, a very long story short’. Misschien in de Para ook nog uit particulier bezeten plantages, stukken verdeeld? ‘I sabi toch…’. Nou, die Micahel papegaaide, vanochtend op Radio ABC, een andere bewindvoerder met presidentiele kwaliteiten na…! Door te stellen, dat hij beschikbaar is of blijft als het land een beroep op hem doet of hem nodig heeft. ‘Oh God….! Michael have a heart and give us all a bigi break…’. Het is ongelooflijk, dat deze emotie het land niet werd bespaard. Ook nog een echte minister nabrabbelen en denken, op het zelfde productieve niveau, te hebben gefunctioneerd? ‘Come again?’. Inderdaad nemen bepaalde mensen een loopje met hun eigen vermogen en curriculum vitae. Jammer! Het staatshoofd heeft het al opgemerkt. Geen boodschappen te hebben aan praatjes. Aangevuld kan worden dat die absoluut geen gaatjes vullen…! Wie de schoen past zette die wederom onder het bedje of ledikantje…!
- Theo Vishnudatt (BVD) en Charles Pahlad (NDP), blijken het afgelopen weekeinde samen propaganda te hebben gemaakt in Wanica en nog wel voor de paarse partij van Desi Bouterse. ‘Theo, theooooo, theoooooo, yu …..!’. ‘Moni talks,… some …’. Kleine Lachmon, blijkt nu ook zijn eigen weg te zijn opgegaan en is het gaan proberen bij Pertjaja Luhur.
- Vanmorgen weer een zekere meneer Felisi --zonder “e”-- op een radiostation te horen, die het bij herhaling had over het/de diploma (-s) van ons staatshoofd. Het navenante verschil, tussen: - oorkonde, getuigschrift, (cursus-) certificaat, diploma --na gevolgd en/of succesvol geslaagd-- in bezit te hebben en de ’allmighty’ universiteit “bul” uit Leiden van ons staatshoofd in ‘de eigendom’ te koesteren, ontgaat het Felisi --zonder “e”-- nog steeds categorisch. Onwetendheid in het spel, over ‘kwaliteit papiera’ of bewuste ‘achteloos-/onverschilligheid’ dan wel valselijk gevoede arrogantie…?! De lezer en kiezer mag nu zelf wel uitmaken, wat er in het cerebrale misschien wel disfunctioneel rondgaat (…), om nog steeds verdacht te brabbelen over ‘een diploma’ van het academisch/universitair geschoolde staatshoofd. Diploma’s krijg je misschien na eventueel succesvolle afronding van een deelstudie, in je klieder gedrukt. Een bul komt de wetenschapper na intensieve en hoogintellectuele studies als sluitstuk toe…, in een koker met zegel en lint. Ten overstaan van hoogleraren, protocollair in academisch ceremoniële toog gestoken, die een scriptie/proefschrift/afstudeerthese en de verdediging, gunstig beoordeelden . Diploma? ‘Na a prati fu wan papira, san dem elootje habi…, bem kisi. Not moro!’.
- Brandweerkazernes van Lelydorp en Toekomstweg, zijn weer geoperationaliseerd na renovatie en update.

********

Zomaar …

Zij gaan door…

Tijdens de studentenacties in Nederland in de vorige eeuw werd er een yell geroepen, waarvan het tweede deel luidde: "Wij gaan door met de strijd". Aan deze roep moest ik denken toen ik hoorde en las, dat de hoogmogende heren Ronald Venetiaan, Ramdien Sardjoe, Paul Somohardjo en Guno Castelen, respectievelijk voorzitter van de NPS, PL, VHP en SPA, na ampel beraad hebben besloten om de komende verkiezingen broederlijk in te gaan. Dat wil zeggen, dat ze een gezamenlijke kandidatenlijst zullen indienen met één van hen als lijsstrekker met dien verstande, dat het elke kandidaat vrij zal staan om de kiezers aan te sporen op hem/haar te stemmen. De partijen mogen ook vragen om op hun mensen te stemmen.
De volgende stap zal zijn om de volgorde van de kandidaten voor de assemblée op de stembiljetten te bepalen. Het zal daarbij ook gaan om de leden van de Ressortraden met het oog op de decentralisatie en de rol, die zij kunnen spelen bij de verkiezing van een president. Zij beïnvloeden ook de samenstelling van de Districtsraden. Toch kan de positionering van kandidaten en hun aantallen grote hoofdbrekens opleveren, omdat mijn vriend Somo "goes for ten at least" en Guno met een gehalveerde partij geen eisen zal kunnen stellen. Ik ben juist bang dat 'they are going to cut him to size'.
Voor DA'91 heb ik geen grote hoop. Winston Jessurun heeft vijf jaren geleden in het belang van het land de oversteek naar het Nieuw Front gemaakt. Maar ik ben bang, dat zijn dagen en die van zijn combinatie geteld zijn. En ten aanzien van A-Combinatie vermoed ik, dat het een etnische aangelegenheid wordt van "zij" en "wij". Ambitieuze nazaten van de Marrons, stads- en plantageslaven zullen zich inzetten om tenminste de z.g. zetels van het binnenland te veroveren. Eén van ze rijdt al in een geelgelakte auto rond met "Brunswijk koning van Marowijne, kownu fu Marwina" in verband met de verkiezingen. Een meer dan duidelijke boodschap voorPL en de BEP, en voor hun kandidaten.
De NDP zal, in tegenstelling tot wat sommigen dachten, niet groeien. Integendeel zal zij, in weerwil van het aantal van 15 zetels, door de negatieve opstelling van haar fractie in het parlement, een terugval beleven, terwijl verwacht werd dat zij door een constructieve opstelling het regeringsbeleid zou kunnen beïnvloeden.
Aan de andere partijen ga ik vandaag voorbij. Ze zullen met hun mooie programma's toch geen zoden aan de dijk kunnen leggen, omdat die ,zoals ik eerder heb beweerd, op onze kiezers geen indruk maken en ze nog minder tot stemmen verleiden. Ik citeer uit een verslag over de jongste peiling van het IDOS in De West van vrijdag 5 februari : "de kie-zer in Suriname laat zich bij het doen van een keuze voor een partij voornamelijk leiden door de "performance" van een partij en daarna door traditie. Het hebben van een verkiezingsprogramma komt voor de kiezer op de vierde plaats. "Om niet te spreken van partijprincipes.
Tenslotte schijnen sommige politici en zich daarvoor uitgevenden nog dol te zijn op het kinderspelletje "Schipper mag ik overvaren". Per slot van rekening is de positie van assembléelid een zeer goed betaalde parttime job.

Henry E. Cameron

Diplomatieke betrekkingen Suriname-Luxemburg

Op maandag 1 februari jongstleden is Suriname bilaterale diplomatieke betrekkingen aangegaan met het Groothertogdom Luxemburg. De permanente vertegenwoordiger van de Republiek Suriname bij de Verenigde Naties, ambassadeur Henry MacDonald en de permanente vertegenwoordiger van Luxemburg bij de Verenigde Naties, ambassadeur Sylvie Lucas, hebben de gezamenlijke verklaring Joint Communique ondertekend.
Het aangaan van diplomatieke betrekkigen met Luxemburg vindt plaats tegen de achtergrond van het buitenlands beleid van ons land om op bilateraal niveau de betrekkingen met bevriende naties nauwer aan te halen.
Op multilateraal niveau houdt dit in, dat binnen de Verenigde Naties en andere mondiale fora kan worden samengewerkt op basis van vooraf overeengekomen standpunten en belangen.
Luxemburg is, net als Suriname, een relatief klein land met een bevolking van ongeveer een half miljoen inwoners.
De banken, investeringsfondsen en alles wat daarmee verbonden is, zijn verantwoordelijk voor de helft van het bruto nationaal inkomen en zorgen bovendien voor de helft van de werkgelegenheid. In de afgelopen vijftien jaar bedroeg de economische groei in Luxemburg gemiddeld 4,5 procent per jaar, vorig jaar kende het land een nulgroei.
Beide diplomatieke vertegenwoordigers spraken de hoop uit om binnen het kader van de Verenigde Naties zoveel als mogelijk gezamenlijk op de trekken bij vraagstukken, die van belang zijn voor kleine staten.

Straatrovers ingerekend
De straatrovers D.R. (34 jaar) en V.B. (32 jaar) zijn afgelopen vrijdagmiddag door de politie ingerekend, niet lang nadat zij een jongeman aan de Albertlaan van zijn geld beroofd hadden. Onder bedreiging met een vuistvuurwapen werd deze beroving gepleegd. Na de snode daad reed het tweetal weg in een autobus. Door de snelle melding is het de politie gelukt deze twee criminelen aan te houden op de hoek van de Verlengde l’Hermitageweg en de Albertlaan. Het vuistvuurwapen is ook bij de verdachten aangetroffen en in beslag genomen.

Machtsdeling en het presidentschap

-Ingezonden-

De recente politieke ontwikkelingen over de positionering van PL, FISO en AZV hebben veel deining teweeggebracht in de samenleving. In Suriname is de politiek van machtsdeling echter een diep gewortelde politieke traditie, die reeds decennia haar invloed uitoefent op de samenleving. In de vorige eeuw werd de regeermacht op vooral etnische basis gedeeld door partijen als de NPS, VHP en de KTPI en deze politieke samenwerking werd onder de paraplu van het Nieuw Front voortgezet in het nieuwe millennium. De Surinaamse politieke traditie van machtsdeling draagt veel kenmerken van de zogenaamde pacificatie- of consensustheorie, die door studies van vooral de Nederlandse en Belgische politiek, gerekend wordt tot de meest bestudeerde politieke theorie over machtsdeling in de wereld. Met de ontwikkeling van het Surinaams presidentieel stelsel kan Suriname zowel regionaal als internationaal een bijzondere plaats verwerven in de politieke theorie over machtsdeling.
In het verleden hebben de studies over machtsdeling in Suriname uitgewezen, dat de belangrijkste knelpunten vooral lagen op het vlak van chantagepolitiek en trage besluitvormingsprocessen. De politieke vraagstukken, waarmee de samenleving nu wordt geconfronteerd zoals de chantagepolitiek van bepaalde partijen of de trage besluitvorming rond het AZV-dossier zijn dus geen nieuw politiek verschijnsel en hebben vele regeringen in het verleden parten gespeeld. De politieke architecten van de huidige grondwet waren goed op de hoogte van de Surinaamse machtsdelingsproblematiek en haar fnuikende werking op de samenleving en hadden gehoopt met het instellen van het presidentieel stelsel, het toevertrouwen van executieve macht aan de president en de mogelijkheid tot het vormen van een minderheidsregering een adequate oplossingsmodaliteit gevonden te hebben voor het machtsdelingsvraagstuk. De Surinaamse politieke werkelijkheid blijkt echter complexer te zijn dan onze founding fathers konden bevroeden. Zowel Front- als NDP-regeringen blijken met handen en voeten gebonden te zijn aan het machtsdelingsstelsel.
Het Surinaams presidentieel stelsel en het instituut van de executieve president worden anno 2010 nog steeds gedefinieerd door de oude machtsdelingspolitiek. Deze ijzeren politieke traditie ontleent haar bestaan vooral aan een meerpartijenstelsel, dat gebaseerd is op politieke samenwerking, compromissen en coalitie-vorming. In deze politieke constellatie blijkt machtsdeling de hoofdsleutel te zijn tot coalitievorming en regeermacht. Ondanks verwoede pogingen van nationale politieke partijen om deze traditie te doorbreken, blijkt vooralsnog geen enkele partij over het politiek vermogen te beschikken om een absolute meerderheid te veroveren in het parlement . Hiermee zou de oude machtsdelingspolitiek doorbroken kunnen worden en de condities worden geschapen voor een naar behoren functionerend presidentieel stelsel.

Stuart E. Tjon A Joe (stjonajoe@yahoo.com)